tag:blogger.com,1999:blog-62340455432548532992012-02-19T11:40:41.875+02:00wolfnoreply@blogger.comBlogger78591100tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-83473814876481968862012-02-19T11:32:00.004+02:002012-02-19T11:40:41.890+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a name='more'></a></div>Στην «πολυθρόνα» των ψυχιάτρων η οικονομική και κοινωνική κρίση<br /><br />Η γνωμάτευση είναι άκρως ενδιαφέρουσα, καθώς κρίθηκε ότι το πολιτικό σύστημα και οι πολιτικοί μας παρουσιάζουν συμπεριφορές που χρίζουν περαιτέρω εξέτασης και πιθανότατα «θεραπείας».<br /><br />Ερωτήματα όπως αν το πολιτικό σύστημα έχει καταρρεύσει, αν οι πολιτικοί μας είναι δίγλωσσοι και αλαζόνες, αν κρύβουν την πραγματικότητα και κατασκευάζουν μια δική τους, απαντήθηκαν καταφατικά, στο 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ένωσης Επαγγελματιών Ψυχιάτρων Ελλάδας.<br /><br />«<b>Η χώρα διέρχεται μία πολυεπίπεδη και γενικευμένη κρίση ήθους και αξιών και όχι μόνο οικονομική και πολιτική. Αντίπαλοι δεν είναι μόνο «οι κακοί δανειστές», είναι, κυρίως, όλες εκείνες οι πρακτικές που συνειδητά καθοδήγησαν μία ολόκληρη κοινωνία στο σημερινό αδιέξοδο»</b>. Αυτό τόνισε ο Κώστας Αλεξανδρόπουλος, Ψυχίατρος Συντονιστής Διευθυντής Ψυχιατρικού Τομέα στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός».<br /><br />Ο καθηγητής ψυχιατρικής Γιώργος Μουσσάς εκτίμησε, από την πλευρά του, ότι <b><span style="color: #cc0000;">«από ψυχική άποψη το πολιτικό προσωπικό είναι σοβαρά ανεπαρκές και δεν μπορεί να ηγηθεί της κοινωνίας», προσθέτοντας πως «έχει ναρκισσιστική συμπεριφορά, χρησιμοποιεί ξύλινη γλώσσα και αρνείται την πραγματικότητα κατασκευάζοντας δική του».</span></b><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_K7q0QX9ib3s/TMrugnl5w-I/AAAAAAAADxE/gVlYUa5p-eE/s1600/PSYCHO+Small.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/_K7q0QX9ib3s/TMrugnl5w-I/AAAAAAAADxE/gVlYUa5p-eE/s320/PSYCHO+Small.jpg" width="320" /></a><b>«Οι πολιτικοί μας παρουσιάζονται αναποτελεσματικοί, παρόλο που είναι ευφυείς και μορφωμένοι διότι χαρακτηρίζονται από διγλωσσία, αλαζονεία και εξωπραγματική θεώρηση της πραγματικότητας»</b> είπε ο κ. Αλεξανδρόπουλος, για να συμπληρώσει ο πρόεδρος της ΓΕΣΕΒΕ Δημήτρης Ασημακόπουλος που συμμετείχε στη συζήτηση ότι <b>«οι πολιτικοί χρησιμοποιούν τη διγλωσσία για να αποκομίσουν ψήφους». <span style="color: #cc0000;">Ακόμα και σε κρίσιμες στιγμές η αλήθεια αποκρύπτεται, είπε ο κ. Ασημακόπουλος και γίνεται επιλεκτική θεώρηση της πραγματικότητας.</span></b><br /><br />«Νοσηρή κατάσταση και χειρότερη ύβρις για έναν πολιτικό είναι να τον χαρακτηρίζει αλαζονεία, διότι τότε παύει να είναι σεμνός και είναι αντιδημοκρατικός, δεν σέβεται νόμους, παρανομεί και καταντά επικίνδυνος για το συμφέρον του κόσμου» τόνισε ο κ. Αλεξανδρόπουλος.<br /><br /><b>Οι ομιλητές προχώρησαν και στην «εξέταση» των πολιτών και η διάγνωσή τους ήταν ότι φέρουν σοβαρές ευθύνες για την κατάσταση. Ο καθηγητής της ψυχιατρικής Γιάννης Παπαδάτος τούς επέρριψε ευθύνες γιατί <span style="color: #cc0000;">ανέχονται τα «ψέματα των πολιτικών»</span>,</b> εκτιμώντας ότι «πρόκειται για κρίση ενός συγκεκριμένου μοντέλου της κοινωνίας, του πελατειακού κράτους και όσων δεν μπορούν να εισπράξουν αυτά που είχαν».<br /><br />Την ευθύνη των πολιτών επισήμανε και ο κ. Ασημακόπουλος, λέγοντας ότι «αρέσκονται να ακούν ωραία λόγια», κάνοντας παράλληλα λόγο «για αξιακή οπισθοδρόμηση», ενώ ο κ. Μουσσάς μίλησε «για νεποτισμό που αφορά τόσο αυτούς που τον διαπράττουν όσο και αυτούς που τον ανέχονται».<br /><br />Για την αντιμετώπιση της κατάστασης <b>«επιβάλλονται δραματικές αλλαγές σε μια πορεία που εκφράστηκε με λαϊκισμό, ανειλικρινή αντιμετώπιση των προβλημάτων, αδιαφορία και εύκολη συγχώρηση των λαθών και των αδικιών. Επιβάλλονται αλλαγές σε συμπεριφορές και πρότυπα που επεβλήθησαν διότι «βόλευαν» βραχυπρόθεσμους στόχους και επιδερμικές φιλοδοξίες»</b> είπε ο κ. Αλεξανδρόπουλος.<br /><br />«'Αλλο πράγμα να κριτικάρεις την πολιτική και τους πολιτικούς και άλλο να τους απαξιώνεις. Αυτό είναι επικίνδυνο» ανέφερε ο πρόεδρος της ΓΕΣΕΒΕ, ο οποίος τόνισε την ανάγκη να βοηθηθεί το πολιτικό σύστημα για να σταθεί στα πόδια του.<br /><br />Ολοι συμφώνησαν ότι μείζον ζήτημα αποτελεί η ανάγκη πάταξης της υποκρισίας σε όλα τα επίπεδα, διαπροσωπικό κοινωνικό, πολιτικό.<br /><br />«Τα πολιτικά προβλήματα δεν τα λύνουν οι ψυχολόγοι. 'Ομως είναι αναγκαίες οι αλλαγές προτύπων που επιβλήθησαν διότι κάποιους εξυπηρετούσαν» σημείωσε από την πλευρά του ο κ. Μουσσάς, ενώ ο κ. Αλεξανδρόπουλος καταλήγοντας τόνισε ότι «για να αλλάξει η κατάσταση πρέπει να γίνει αντιληπτό από τους αρμοδίους ότι, σε μία ευνομούμενη κοινωνία οι άνθρωποι πρέπει να αντιμετωπίζονται ως μονάδες και όχι ως μάζα».<br />http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_19/02/2012_428695</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6234045543254853299-8347381487648196886?l=jimmy278.blogspot.com' alt='' /></div>wolfnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-15661498461717217552012-02-18T10:43:00.001+02:002012-02-18T10:45:03.866+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a name='more'></a></div><div style="text-align: justify;">Θέσεις για τη</div><div style="text-align: justify;">Νέα Ελληνική Ανόρθωση</div><div style="text-align: justify;">* * *</div><div style="text-align: justify;">Αθήνα, 2012</div><div style="text-align: justify;">2</div><div style="text-align: justify;">Π Ε Ρ Ι Ε Χ Ο Μ Ε Ν Α</div><div style="text-align: justify;">Α. Η ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ........................................................................... 3</div><div style="text-align: justify;">1. Κράτος και οικονομία έως τη Μεταπολίτευση, εν συντομία… ............................. 3</div><div style="text-align: justify;">2. Η μεταπολιτευτική περίοδος .................................................................................. 7</div><div style="text-align: justify;">Β. Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ........................................................................... 15</div><div style="text-align: justify;">1. Από την κρίση των αμερικανικών τραπεζών στην κρίση του ελληνικού δημόσιου</div><div style="text-align: justify;">χρέους ....................................................................................................................... 15</div><div style="text-align: justify;">2. Τα μέτρα και η στρατηγική του Μνημονίου (Μάιος 2010) ................................. 19</div><div style="text-align: justify;">3. Επιτυχίες και αστοχίες κατά το σχεδιασμό και την εφαρμογή του προγράμματος.</div><div style="text-align: justify;">................................................................................................................................. 21</div><div style="text-align: justify;">4. Το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, η συμφωνία του «δεύτερου Μνημονίου» και η</div><div style="text-align: justify;">νέα Δανειακή Σύμβαση ............................................................................................ 27</div><div style="text-align: justify;">Γ. Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ. ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ</div><div style="text-align: justify;">ΑΝΟΡΘΩΣΗ. ............................................................................................................. 32</div><div style="text-align: justify;">1. Μετά την απόφαση της Ε.Ε και τις σχετικές συμφωνίες . Ένας πρώτος</div><div style="text-align: justify;">απολογισμός. ............................................................................................................ 32</div><div style="text-align: justify;">2. Τι πρέπει να κάνουμε… ....................................................................................... 34</div><div style="text-align: justify;">3. Έλληνες στην Ενωμένη Ευρώπη ......................................................................... 38</div><div style="text-align: justify;">α. Εθνικό κράτος και Ευρωπαϊκή Ένωση ............................................................ 38</div><div style="text-align: justify;">β. Η Ευρώπη ακρογωνιαία στρατηγική επιλογή του ελληνισμού ....................... 41</div><div style="text-align: justify;">γ. Για τη δυναμική συμμετοχή μας στα ευρωπαϊκά δρώμενα ............................. 43</div><div style="text-align: justify;">δ.Για ένα ανανεωμένο, ευρωπαϊκό, μεταρρυθμιστικό, σοσιαλδημοκρατικό</div><div style="text-align: justify;">Κίνημα . ............................................................................................................... 46</div><div style="text-align: justify;">ε. Το πρόβλημα της μετανάστευσης .................................................................... 49</div><div style="text-align: justify;">4. Μια νέα οικονομία για την Ελλάδα ..................................................................... 50</div><div style="text-align: justify;">α. Προς ένα πρότυπο πράγματι αναπτυξιακό ...................................................... 50</div><div style="text-align: justify;">β. Οι βάσεις της ανάπτυξης .................................................................................. 53</div><div style="text-align: justify;">5. Για την ανασύνταξη του κοινωνικού κράτους ..................................................... 61</div><div style="text-align: justify;">α. Ένα σύστημα σε κρίση επιβίωσης ................................................................... 61</div><div style="text-align: justify;">β. Χρόνιες παθογένειες και νέες προκλήσεις ....................................................... 63</div><div style="text-align: justify;">γ. Προς ένα νέο πρότυπο κοινωνικής πολιτικής .................................................. 67</div><div style="text-align: justify;">Δ. ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΟΡΘΩΣΗ ........................................ 74</div><div style="text-align: justify;">3</div><div style="text-align: justify;">Α. Η ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ</div><div style="text-align: justify;">1. Κράτος και οικονομία έως τη Μεταπολίτευση, εν συντομία…</div><div style="text-align: justify;">Τα αίτια της παρούσας κρίσης στην Ελλάδα, αναζητούνται συνήθως στην</div><div style="text-align: justify;">περίοδο της Μεταπολίτευσης. Η πραγματικότητα είναι διαφορετική.</div><div style="text-align: justify;">Φαινόμενα όπως το ελλειμματικό και υπερχρεωμένο Δημόσιο, η μεταπρατική,</div><div style="text-align: justify;">αντιπαραγωγική και παρασιτική οικονομία, η υπερδιόγκωση του κράτους, η</div><div style="text-align: justify;">αναξιοκρατική και αναποτελεσματική διοίκηση, η πελατοκρατία και ο</div><div style="text-align: justify;">κομματισμός είναι χρόνια προβλήματά μας και απαντούν σε πολλές περιόδους</div><div style="text-align: justify;">της νεώτερης ιστορίας μας. Έτσι, ίσως, θα μπορούσαμε να εξηγήσουμε και τις</div><div style="text-align: justify;">επανειλημμένες πτωχεύσεις της χώρας και την επιτροπεία, στην οποία κατά</div><div style="text-align: justify;">καιρούς υποβλήθηκε. Από το 1827 έως το 1932 η Ελλάδα κήρυξε στάση</div><div style="text-align: justify;">πληρωμών τέσσερις φορές. Ο διεθνής οικονομικός έλεγχος που της επιβλήθηκε</div><div style="text-align: justify;">το 1897, τερματίστηκε 81 χρόνια αργότερα, το 1978! Πάντως, μετά τον</div><div style="text-align: justify;">εμφύλιο και έως τη δεκαετία του 1980, το δημόσιο χρέος δεν αποτελούσε</div><div style="text-align: justify;">μείζον πρόβλημα για τη χώρα μας.</div><div style="text-align: justify;">Από την ίδρυσή του, το νέο ελληνικό κράτος προσπάθησε να αναπτυχθεί</div><div style="text-align: justify;">ισορροπώντας πάνω σε δυο βάρκες. Το φαινόμενο που ο Κ. Σημίτης</div><div style="text-align: justify;">χαρακτήρισε ως «δύο Ελλάδες», εκδηλώθηκε από την αρχή της νεώτερης</div><div style="text-align: justify;">ελληνικής ιστορίας, είτε αφορούσε την πολιτική, είτε την οικονομική, είτε την</div><div style="text-align: justify;">κοινωνική ζωή του τόπου, είτε τη Δημόσια Διοίκηση. Το ελληνικό κράτος</div><div style="text-align: justify;">από τη μια πλευρά, άντλησε έμπνευση από προηγμένα πολιτικά ρεύματα και</div><div style="text-align: justify;">θεσμούς καθιερωμένους στο εξωτερικό, πρωτοστάτησε στην εισαγωγή του</div><div style="text-align: justify;">κοινοβουλευτισμού και της καθολικής ψηφοφορίας, θέσπισε προοδευτικά</div><div style="text-align: justify;">Συντάγματα και κατοχύρωσε τις ατομικές ελευθερίες. Την ίδια στιγμή, όμως,</div><div style="text-align: justify;">βασίστηκε πολιτικά σε σχέσεις βαθιά ριζωμένες σε στάσεις και νοοτροπίες του</div><div style="text-align: justify;">παρελθόντος. Η προαστική, πατριαρχική συγκρότηση της κοινωνίας, η</div><div style="text-align: justify;">οικογενειοκρατία, ο τοπικισμός, ο συντεχνιακός τρόπος οργάνωσης του</div><div style="text-align: justify;">οικονομικού και δημόσιου βίου διαπότισαν από την αρχή τη συγκρότηση του</div><div style="text-align: justify;">νέου ελληνικού κράτους.</div><div style="text-align: justify;">4</div><div style="text-align: justify;">Το αποτέλεσμα ήταν μια ιστορική πορεία με σημαντικά επιτεύγματα, αλλά και</div><div style="text-align: justify;">συνεχείς παλινωδίες. Όπου οι συνθήκες ήταν διαφορετικές, στη Διασπορά</div><div style="text-align: justify;">πρωτίστως, ο ελληνισμός μπήκε από νωρίς στο δρόμο της ακμής. Από την</div><div style="text-align: justify;">Οδησσό έως τη Βιέννη και από την Πόλη έως την Αλεξάνδρεια, δίπλα στο</div><div style="text-align: justify;">εμπόριο και τη ναυτιλία, ανθούν για πρώτη φορά σε τέτοια έκταση τα</div><div style="text-align: justify;">γράμματα, οι τέχνες και οι επιστήμες. Το προοδευτικό αυτό κίνημα με την</div><div style="text-align: justify;">ιδιαίτερη σημασία που απέδωσε στην παιδεία, εξασφάλισε στους Έλληνες</div><div style="text-align: justify;">αποφασιστικό προβάδισμα απέναντι στους λοιπούς λαούς της περιοχής,</div><div style="text-align: justify;">προβάδισμα που με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο συντηρήθηκε έως τις μέρες</div><div style="text-align: justify;">μας. Σε αντίθεση με τις επιτυχίες του μείζονος ελληνισμού, η πορεία της</div><div style="text-align: justify;">ανεξάρτητης Ελλάδας θα είναι από την αρχή σπαρμένη με εμπόδια. Σε</div><div style="text-align: justify;">βασικούς τομείς, αυτούς που συγκροτούν το σκληρό πυρήνα της κυριαρχίας</div><div style="text-align: justify;">του, δηλαδή την επιβολή της δημόσιας τάξης και την είσπραξη των φόρων, το</div><div style="text-align: justify;">σύγχρονο ελληνικό κράτος ηττήθηκε εξακολουθητικά. Από τον Καποδίστρια,</div><div style="text-align: justify;">που δολοφονήθηκε, μεταξύ άλλων και επειδή άσκησε το δικαίωμα της</div><div style="text-align: justify;">κεντρικής κυβέρνησης να νέμεται η ίδια τους δασμούς και όχι οι τοπικοί</div><div style="text-align: justify;">προύχοντες, έως τη διαχρονικά τεράστια και νομιμοποιημένη στην κοινή</div><div style="text-align: justify;">αντίληψη φοροδιαφυγή, η απόσταση δεν είναι μεγάλη. Ούτε από τις παράνομες</div><div style="text-align: justify;">ομάδες που ασκούσαν εγκληματική δράση τον 19ο αιώνα, έως τους</div><div style="text-align: justify;">σημερινούς τρομοκράτες και τους καταστροφείς. Εξαρτημένο από μικρά και</div><div style="text-align: justify;">μεγάλα συμφέροντα, αδύναμο να καθορίσει και να προασπίσει το γενικό</div><div style="text-align: justify;">δημόσιο όφελος, το ελληνικό κράτος δεν κατέκτησε ποτέ εκείνον το βαθμό της</div><div style="text-align: justify;">λειτουργικής ανεξαρτησίας και του διοικητικού ορθολογισμού, που θα του</div><div style="text-align: justify;">επέτρεπε να δρα κυρίαρχα, αξιοκρατικά και αποτελεσματικά. Παρενθέσεις</div><div style="text-align: justify;">σοβαρές και ενδιαφέρουσες υπήρξαν βέβαια, αλλά είχαν το χαρακτήρα</div><div style="text-align: justify;">διαλλειμάτων.</div><div style="text-align: justify;">Τη βασική ευθύνη για την αποτυχία του κράτους να αντεπεξέλθει στο έργο</div><div style="text-align: justify;">του, φέρει ιστορικά η πολιτική τάξη της χώρας: τα κόμματα και οι εκπρόσωποί</div><div style="text-align: justify;">τους. Με σημαντικές βέβαια εξαιρέσεις, οι Έλληνες πολιτικοί στερήθηκαν τη</div><div style="text-align: justify;">ζωτική αυτονομία, την επιμονή, την αποτελεσματικότητα, τον πολιτικό</div><div style="text-align: justify;">5</div><div style="text-align: justify;">ορθολογισμό και, κυρίως, τη διάθεση να εξασφαλίσουν την πολιτική και</div><div style="text-align: justify;">διοικητική συνέχεια του κράτους, όπως έκαναν συνάδελφοί τους σε άλλα</div><div style="text-align: justify;">κράτη. Εγκλωβίστηκαν στον παραδοσιακό ρόλο του συνηγόρου στενά</div><div style="text-align: justify;">πελατειακών συμφερόντων, καθώς και στις ανάγκες της πόλωσης και του</div><div style="text-align: justify;">διχασμού, που συχνά προσλάμβαναν και παρασιτικά χαρακτηριστικά. Εδώ και</div><div style="text-align: justify;">δύο σχεδόν αιώνες, σταθερό μέλημα των κομμάτων ήταν οι υποθέσεις των</div><div style="text-align: justify;">ψηφοφόρων τους, τα ατομικά και συλλογικά ρουσφέτια. Σε αντάλλαγμα, οι</div><div style="text-align: justify;">ψηφοφόροι τούς παρείχαν την υπακοή τους στην κάλπη. Ακόμη και η</div><div style="text-align: justify;">ιδεολογία δεν επηρέασε παρά μόνο επουσιωδώς αυτή τη σχέση. Σπεύδω να</div><div style="text-align: justify;">θυμίσω, προς αποφυγή βιαστικών σχολίων, πως μιλώ για την περίοδο προ του</div><div style="text-align: justify;">1974. Για τη Μεταπολίτευση, στο πλαίσιο της οποίας φέρω και εγώ πολιτική</div><div style="text-align: justify;">ευθύνη, θα γίνει λόγος αμέσως μετά.</div><div style="text-align: justify;">Η αλληλεξάρτηση πολιτικών και ψηφοφόρων έχει τις ρίζες της στη χρόνια</div><div style="text-align: justify;">καχεξία και υστέρηση της ελληνικής οικονομίας. Για μια χώρα της οποίας ο</div><div style="text-align: justify;">πληθυσμός έζησε δύσκολες οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες,</div><div style="text-align: justify;">όπως υπήρξε η Ελλάδα στο μεγαλύτερο μέρος της σύγχρονης ιστορίας της, το</div><div style="text-align: justify;">κράτος ήταν παραδοσιακά η μόνη ασφαλής επαγγελματική διέξοδος. Η</div><div style="text-align: justify;">δημοσιοϋπαλληλία, η θεσιθηρία, η αργομισθία ήταν όνειρα πού γαλούχησαν</div><div style="text-align: justify;">γενεές και γενεές. Ιδίως για τον μορφωμένο, τον προσοντούχο Έλληνα το</div><div style="text-align: justify;">Δημόσιο κάποτε ήταν και μονόδρομος: «πάσα άλλη σκέψις», έγραφε ο</div><div style="text-align: justify;">Κωστής Παλαμάς στα 1882, «δύναται να του προκαλέσει ερύθημα».</div><div style="text-align: justify;">Καθώς το κράτος παρέμενε ο πλέον αξιόπιστος εργοδότης, επιδίωξη των</div><div style="text-align: justify;">κομμάτων εξουσίας ήταν η κατάκτηση και νομή του. Κόμμα ανίκανο να</div><div style="text-align: justify;">εξασφαλίσει στους οπαδούς του τα οφέλη της κρατικής προστασίας,</div><div style="text-align: justify;">διακινδύνευε την αφοσίωσή τους, άρα και τη δυνατότητά του να διεκδικήσει</div><div style="text-align: justify;">την επικράτηση στην εκλογική μάχη. Οι πολιτικοί έβλεπαν στον εαυτό τους όχι</div><div style="text-align: justify;">την επιτελική κεφαλή του κράτους, αλλά πρωτίστως έναν μεσολαβητή μεταξύ</div><div style="text-align: justify;">εργοδότη και εργαζόμενου, διοίκησης και διοικουμένου. Προς αποφυγή</div><div style="text-align: justify;">παρεξηγήσεων: κατά τη διάρκεια αυτής της ιστορίας δύο αιώνων, υπήρξαν και</div><div style="text-align: justify;">σημαντικές διοικητικές και πολιτικές εξαιρέσεις. Το έργο που παραγόταν,</div><div style="text-align: justify;">όμως, κατά τις εξαιρετικές αυτές περιόδους, καταστρεφόταν ή υπονομευόταν,</div><div style="text-align: justify;">6</div><div style="text-align: justify;">ευθύς ως προέκυπταν κυβερνητικές μεταβολές στο πλαίσιο του διχασμού ή</div><div style="text-align: justify;">αργότερα, του μεταπολιτευτικού δικομματισμού.</div><div style="text-align: justify;">Υπό τέτοιες συνθήκες, η διόγκωση του κράτους ήταν αναπόφευκτη, ακριβώς</div><div style="text-align: justify;">επειδή η κύρια εξυπηρέτηση που είχαν να προσφέρουν τα κόμματα στους</div><div style="text-align: justify;">ψηφοφόρους τους ήταν οι κρατικές θέσεις. Εξίσου αναπότρεπτη ήταν η</div><div style="text-align: justify;">διάδοση της αδιαφάνειας, της αναξιοκρατίας και, εν τέλει, της διαφθοράς. Ο</div><div style="text-align: justify;">ομφάλιος λώρος που συνέδεε τα κόμματα με το κράτος, συχνά απαγόρευε στη</div><div style="text-align: justify;">Διοίκηση να ασκεί τις αρμοδιότητές της, υπό το πρίσμα του γενικού</div><div style="text-align: justify;">συμφέροντος. Αλλά και αντίστροφα, η χαοτική λειτουργία της κρατικής</div><div style="text-align: justify;">μηχανής καθιστούσε αναγκαία τη μεσολάβηση των πολιτικών από το</div><div style="text-align: justify;">παρασκήνιο, ώστε να εξυπηρετηθούν στοιχειωδώς οι πολίτες.</div><div style="text-align: justify;">Ό,τι προηγήθηκε, αποτελεί μία σύντομη καταγραφή των συμπτωμάτων της</div><div style="text-align: justify;">παθολογίας και της κακοδαιμονίας του σύγχρονου ελληνικού κράτους, από την</div><div style="text-align: justify;">ίδρυση του, έως και τη Μεταπολίτευση. Η Ελλάδα, όμως, δεν ήταν μόνο η</div><div style="text-align: justify;">αυτοεξίσωσή της με τα προβλήματά της. Η Ελλάδα υπήρξε μια χώρα, όπου</div><div style="text-align: justify;">μετά τον Β´ΠΠ και έως τη Μεταπολίτευση, και παρά το γεγονός πως το σχέδιο</div><div style="text-align: justify;">Μάρσαλ δεν αξιοποιήθηκε επαρκώς, πάλεψε για την ανάπτυξή της. Η ναυτιλία,</div><div style="text-align: justify;">η γεωργία, που εξασφάλιζε διατροφική επάρκεια, τα εμβάσματα των</div><div style="text-align: justify;">εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών μας, η οικοδομή και οι κατασκευές, η</div><div style="text-align: justify;">εκβιομηχάνιση αποτέλεσαν πήγες ανάπτυξης. Σε συνδυασμό μάλιστα με τη</div><div style="text-align: justify;">συγκράτηση των Ελλήνων σε ό,τι αφορά την κατανάλωση και το ολιγαρκές</div><div style="text-align: justify;">του βίου τους, όλες αυτές οι οικονομικές δραστηριότητες επέτρεψαν στη χώρα</div><div style="text-align: justify;">έως τα τέλη της δεκαετίας του ‘70 να έχει πολύ χαμηλό δημόσιο χρέος (28.4%</div><div style="text-align: justify;">του Α.Ε.Π. το 1980, αλλά με περιορισμένο Α.Ε.Π. και σε απόλυτους αριθμούς</div><div style="text-align: justify;">μόλις 1.7 δισ. ευρώ δημόσιο χρέος!) Συνοψίζοντας, η δεκαετία του ‘70, βρήκε</div><div style="text-align: justify;">την Ελλάδα με πολλά προβλήματα που αφορούσαν το κράτος, τη διοίκηση, την</div><div style="text-align: justify;">πολιτική, αλλά και με έναν ελπιδοφόρο ιδιωτικό τομέα, ενός πολύ εργατικού</div><div style="text-align: justify;">λαού.</div><div style="text-align: justify;">7</div><div style="text-align: justify;">2. Η μεταπολιτευτική περίοδος</div><div style="text-align: justify;">Από τον παραδοσιακό ρόλο του «προστάτη» ή αλλιώς, από τον -κατά την</div><div style="text-align: justify;">ανάλυση του Α. Παπανδρέου- πατερναλιστικό ρόλο του κράτους, οι</div><div style="text-align: justify;">εκπρόσωποι του πολιτικού συστήματος δεν μπόρεσαν, παρά μόνο σπάνια, να</div><div style="text-align: justify;">αποστούν. Η εξάρτησή τους αυτή έγινε εντονότερη μετά το 1974. Η</div><div style="text-align: justify;">νομιμοποίηση της κομμουνιστικής Αριστεράς συνοδεύτηκε από την υιοθέτηση</div><div style="text-align: justify;">σημαντικού μέρους των ιδεολογημάτων της, ακόμη και από δυνάμεις που</div><div style="text-align: justify;">βρίσκονταν στο άλλο άκρο του πολιτικού φάσματος. Ιδίως η επικράτηση της</div><div style="text-align: justify;">λογικής ότι «ο λαός έχει πάντα δίκιο», οδήγησε στην αντίληψη ότι κάθε</div><div style="text-align: justify;">διεκδίκηση έναντι του κράτους, ακόμη και η πιο παράλογη και ιδιοτελής, είναι</div><div style="text-align: justify;">νόμιμη και δικαιολογημένη («Στον καταμερισμό όμως των ευθυνών, δεν</div><div style="text-align: justify;">μπορεί να μην πάρουν τη θέση τους και τα κόμματα της Αριστερής</div><div style="text-align: justify;">Αντιπολίτευσης. Δεν υπήρξε αίτημα, δέκα χρόνια που είμαι εγώ Βουλευτής,</div><div style="text-align: justify;">για μεταβολή σύμβασης αορίστου χρόνου σε σύμβαση μόνιμης υπαλληλικής</div><div style="text-align: justify;">σχέσης, δεν υπήρξε αίτημα για πρόσληψη στο δημόσιο, δεν υπήρξε αίτημα για</div><div style="text-align: justify;">πρόσληψη στην οποιαδήποτε δημόσια επιχείρηση κοινής ωφέλειας, δεν υπήρξε</div><div style="text-align: justify;">αίτημα περί ένταξης σε ένα ταμείο που παλεύει να τα βγάλει πέρα με το μισό</div><div style="text-align: justify;">του ελληνικού πληθυσμού, σε ό,τι αφορά την κοινωνική ασφάλιση, δεν υπήρξε</div><div style="text-align: justify;">κανένα πελατειακό αίτημα που να μην υποστηρίχτηκε από την Αριστερά και</div><div style="text-align: justify;">να μην ψηφίστηκε από την Αριστερά». Απόσπασμα από την ομιλία μου κατά</div><div style="text-align: justify;">τη συζήτηση στη Βουλή του σχ/νόμου «Μέτρα για την εφαρμογή του</div><div style="text-align: justify;">Μηχανισμού Στήριξης της ελληνικής Οικονομίας από τα κράτη-μέλη της</div><div style="text-align: justify;">Ζώνης του ευρώ και το Δ. Ν.Τ», 6-5-2010). Επικράτησε η γνώμη ότι δουλειά</div><div style="text-align: justify;">του πολιτικού είναι απλώς και μόνο να ικανοποιεί τα λαϊκά αιτήματα. Επί</div><div style="text-align: justify;">δεκαετίες, κάθε δυναμική διεκδίκηση είχε σχεδόν εξασφαλισμένη την ευρεία</div><div style="text-align: justify;">κοινωνική υποστήριξη. Η υποθήκευση των μακροπρόθεσμων συμφερόντων</div><div style="text-align: justify;">της χώρας «έγινε με τη μορφή ενός σιωπηρού, αλλά διαρκούς και κατά μέγα</div><div style="text-align: justify;">μέρος συνειδητού και επαίσχυντου κοινωνικού συμβολαίου, στο πλαίσιο του</div><div style="text-align: justify;">οποίου η εκάστοτε πολιτική ηγεσία […] ανέλαβε τη λειτουργία να ενισχύει</div><div style="text-align: justify;">γρήγορα και παρασιτικά τις καταναλωτικές δυνατότητες του ‘λαού’ με</div><div style="text-align: justify;">αντίτιμο την πολιτική του εύνοια» (Παναγιώτης Κονδύλης, 1992). Ο</div><div style="text-align: justify;">8</div><div style="text-align: justify;">λαϊκισμός, λοιπόν, έγινε βασικό στοιχείο όχι μόνο της ρητορείας των</div><div style="text-align: justify;">κομμάτων, αλλά και της δράσης των συνδικάτων, των κοινωνικών φορέων,</div><div style="text-align: justify;">των ομάδων πίεσης, των συντεχνιών και των Μ.Μ.Ε.</div><div style="text-align: justify;">Η κρίσιμη διαφορά με την αμέσως προηγούμενη περίοδο ήταν ότι πολιτικοί</div><div style="text-align: justify;">και κόμματα είχαν πλέον την πολυτέλεια να ενδίδουν στο λαϊκισμό. Η Ελλάδα</div><div style="text-align: justify;">της Μεταπολίτευσης δεν ήταν η φτωχή χώρα του παρελθόντος. Ήδη από τη</div><div style="text-align: justify;">δεκαετία του 1950 είχε εισέλθει οικονομικά σε νέο στάδιο. Χάρη στη</div><div style="text-align: justify;">συμμαχική βοήθεια, την ανάπτυξη του τουρισμού και της ναυτιλίας και την</div><div style="text-align: justify;">περιορισμένη αλλά αξιόλογη εκβιομηχάνιση που συντελέστηκε μεταπολεμικά,</div><div style="text-align: justify;">ευρέα στρώματα του πληθυσμού απολάμβαναν, σιγά-σιγά, συνθήκες σχετικής</div><div style="text-align: justify;">ευμάρειας. Μια αριθμητικά ισχυρή μεσαία τάξη είχε έλθει στα πράγματα. Γι’</div><div style="text-align: justify;">αυτήν μιλούσαν και έπρατταν με ιδιαίτερη ένταση τόσο ο Κ. Καραμανλής όσο</div><div style="text-align: justify;">και ο Α. Παπανδρέου. Υπό άλλες συνθήκες, η εξέλιξη αυτή θα αποδυνάμωνε</div><div style="text-align: justify;">τη σημασία του κράτους. Στην περίπτωση της Ελλάδας αυτό δεν συνέβη. Ο</div><div style="text-align: justify;">νέος πλούτος μετά το 1974 δεν προήλθε μόνο από την ανάπτυξη των</div><div style="text-align: justify;">παραγωγικών υποδομών της χώρας όπως μόλις αναφέρθηκε, αλλά και από μία</div><div style="text-align: justify;">εξωτερική πηγή: τις κοινοτικές μεταβιβάσεις και το δανεισμό. Ως συνέπεια, ο</div><div style="text-align: justify;">ρόλος του κράτους, που είχε αναλάβει να επενδύσει και να διανείμει αυτά τα</div><div style="text-align: justify;">κεφάλαια, αντί να περιοριστεί, γιγαντώθηκε.</div><div style="text-align: justify;">Για μια χώρα που έζησε επί ενάμιση σχεδόν αιώνα υπό συνθήκες μεγάλων</div><div style="text-align: justify;">δυσκολιών, τα ποσά που εισέρρευσαν ιδίως μετά το 1981 στην ελληνική</div><div style="text-align: justify;">οικονομία ήταν σημαντικά . Σε σημερινές τιμές, μόνο οι καθαρές μεταβιβάσεις</div><div style="text-align: justify;">της Ε.Ε. προς την Ελλάδα τις τελευταίες τρεις δεκαετίες ανήλθαν στα 203,47</div><div style="text-align: justify;">δισ. ευρώ. Οι ενισχύσεις στο πλαίσιο της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής την</div><div style="text-align: justify;">περίοδο 1962-2009 έφτασαν τα 169 δισ. Σε αυτές, πρέπει να προστεθεί ο</div><div style="text-align: justify;">δημόσιος δανεισμός της χώρας που την τελευταία τριακονταετία αυξήθηκε</div><div style="text-align: justify;">κατά 300 σχεδόν δισ. ευρώ, στο μεγαλύτερο μέρος τους προερχόμενα, όπως</div><div style="text-align: justify;">όλοι σήμερα ξέρουμε, από το εξωτερικό. Εδώ, ωστόσο, για να βάλουμε όλη</div><div style="text-align: justify;">την αλήθεια πάνω στο τραπέζι, πρέπει να προσθέσουμε δύο σημαντικά</div><div style="text-align: justify;">δεδομένα:</div><div style="text-align: justify;">9</div><div style="text-align: justify;">α. Τα χρήματα που η Ελλάδα επωφελήθηκε από κοινοτικές μεταβιβάσεις</div><div style="text-align: justify;">επανεξήγοντο με τη μορφή της γιγάντωσης των εισαγωγών. Για παράδειγμα</div><div style="text-align: justify;">στο φάρμακο όπου οι δαπάνες το 2009 ανήλθαν στο εξωφρενικό, για το δυτικό</div><div style="text-align: justify;">ημισφαίριο του πλανήτη, ποσό των 5,6 δισ. ευρώ για τα ασφαλιστικά ταμεία,</div><div style="text-align: justify;">το 80% περίπου των προϊόντων εισάγονται από τη Γερμανία, τη Γαλλία, το</div><div style="text-align: justify;">Ηνωμένο Βασίλειο, τη Δανία, τις ΗΠΑ κ.λπ.</div><div style="text-align: justify;">β. Μεγάλο μέρος του εξωτερικού δανεισμού κάλυπτε τις εξοπλιστικές ανάγκες</div><div style="text-align: justify;">της χώρας, το ύψος των οποίων κινήθηκε σε αστρονομικά για την Ε.Ε.</div><div style="text-align: justify;">επίπεδα!!! Ειδικά το έτος 2002, οι αμυντικές δαπάνες ανήλθαν στο 4,91% του</div><div style="text-align: justify;">Α.Ε.Π., ξεπερνώντας ακόμη και την Τουρκία! Τη δεκαετία 1998-2008</div><div style="text-align: justify;">αγοράσαμε εξοπλισμούς που κατά το 74% προέρχονταν από τις Η.Π.Α., την</div><div style="text-align: justify;">Γερμανία και την Γαλλία, ενώ από το 1970 και έως το 2008 η Ελλάδα ξόδεψε</div><div style="text-align: justify;">200 δισ. ευρώ για αμυντικές δαπάνες!!!</div><div style="text-align: justify;">Μικρό μόνο μέρος αυτού του πακτωλού διοχετεύτηκε στην παραγωγική</div><div style="text-align: justify;">οικονομία. Γεωργία και μεταποίηση συρρικνώθηκαν σταθερά μετά το 1980, η</div><div style="text-align: justify;">χώρα αποβιομηχανοποιήθηκε, η ύπαιθρος εγκαταλείφθηκε. Κανείς κλάδος της</div><div style="text-align: justify;">οικονομίας δεν αναπτύχθηκε όσο θα επέτρεπε, με μια μέτρια έστω απόδοση</div><div style="text-align: justify;">αυτών των χρημάτων. Το μεγαλύτερο μέρος τους διαχύθηκε μέσω του κράτους</div><div style="text-align: justify;">απευθείας στην ιδιωτική κατανάλωση, ιδίως εισαγώγιμων προϊόντων. Ακόμη</div><div style="text-align: justify;">και η αύξηση των ιδιωτικών επενδύσεων αφορούσε πρωτίστως την</div><div style="text-align: justify;">κατανάλωση, και κατά κύριο λόγο την οικοδομή.</div><div style="text-align: justify;">Για δεκαετίες ολόκληρες, τα δύο τρίτα των κρατικών εσόδων κατευθύνονταν</div><div style="text-align: justify;">σταθερά σε τρεις μόνο ομάδες αποδεκτών: μισθωτούς του δημόσιου τομέα,</div><div style="text-align: justify;">συνταξιούχους, επιδοτούμενους αγρότες. Η χώρα έφτασε να έχει αναλογικά το</div><div style="text-align: justify;">υψηλότερο ποσοστό αναπλήρωσης στις συντάξεις του δημόσιου τομέα, μεταξύ</div><div style="text-align: justify;">όλων των κρατών του ΟΟΣΑ. Το 2010 κατείχε την τριακοστή θέση στον</div><div style="text-align: justify;">παγκόσμιο πίνακα της κατανάλωσης και μόλις την ενενηκοστή σ’ αυτόν της</div><div style="text-align: justify;">παραγωγής. Εισήγαγε σταθερά τρεις φορές περισσότερα απ’ όσα εξήγαγε. Είχε</div><div style="text-align: justify;">την υψηλότερη ιδιωτική κατανάλωση της Ε.Ε., ως ποσοστό του ΑΕΠ. Κατά</div><div style="text-align: justify;">μέσο όρο τη δεκαετία 2000-2010 η διαφορά εισαγωγών-εξαγωγών ανερχόταν</div><div style="text-align: justify;">10</div><div style="text-align: justify;">στο –11% του ΑΕΠ, όταν ο αντίστοιχος δείκτης στην Ευρωζώνη ήταν στο</div><div style="text-align: justify;">+1,5%. Ο υπερδανεισμός του κράτους δεν άργησε να διαμορφώσει νέα</div><div style="text-align: justify;">πρότυπα κοινωνικής συμπεριφοράς. Με ευθύνη και της αλόγιστης πιστωτικής</div><div style="text-align: justify;">πολιτικής των τραπεζών, ο ιδιωτικός δανεισμός των νοικοκυριών από μόλις 3,5</div><div style="text-align: justify;">δισ. ευρώ το 1995 εκτινάχθηκε το 2008 στα 110 δισ. ευρώ (αύξηση 3.000%),</div><div style="text-align: justify;">διοχετευόμενος και αυτός στην κατανάλωση. Μόνο ο εξωτερικός δανεισμός</div><div style="text-align: justify;">της χώρας, δημόσιος και ιδιωτικός, ξεπέρασε το 2009 τα 400 δισ. ευρώ,</div><div style="text-align: justify;">ποσοστό 168% του ΑΕΠ.</div><div style="text-align: justify;">Ιδιάζον γνώρισμα του ελληνικού καταναλωτικού παρασιτισμού ήταν ο</div><div style="text-align: justify;">εξισωτικός του χαρακτήρας. Τα δανεικά και οι επιδοτήσεις μοιράστηκαν όχι</div><div style="text-align: justify;">στους λίγους αλλά στους πολλούς: τους εργαζόμενους στον ευρύτερο δημόσιο</div><div style="text-align: justify;">τομέα με τη λογική του εξισωτισμού, τους συνταξιούχους των επιδοτούμενων</div><div style="text-align: justify;">από το κράτος ταμείων, τους πάσης φύσης επιδοματούχους, τους αγρότες.</div><div style="text-align: justify;">Σημαντικά ποσά διοχετεύτηκαν και στον ιδιωτικό τομέα με την άνθιση των</div><div style="text-align: justify;">ενισχύσεων κάθε μορφής, τις επιχορηγήσεις χωρίς αναπτυξιακό αποτέλεσμα,</div><div style="text-align: justify;">τις υπερκοστολογημένες προμήθειες, τα πανάκριβα δημόσια έργα.</div><div style="text-align: justify;">Αποτέλεσμα ήταν η αξιοσημείωτη διασπορά του πλούτου με μεγάλο μέρος των</div><div style="text-align: justify;">Ελλήνων, όμως, να μην πληρώνουν φόρους. Κι έτσι, το χάσμα μεταξύ των</div><div style="text-align: justify;">χαμηλότερων και των υψηλότερων εισοδημάτων την περίοδο 1988-2008 δεν</div><div style="text-align: justify;">αυξήθηκε, αλλά μειώθηκε. Η μεταπολιτευτική ανάπτυξη του κράτους πρόνοιας</div><div style="text-align: justify;">συνετέλεσε και αυτή στο κλείσιμο της εισοδηματικής ψαλίδας. Η</div><div style="text-align: justify;">συνταξιοδότηση με προνομιακούς όρους, η ανεξέλεγκτη επιδοματική πολιτική,</div><div style="text-align: justify;">η οικοδόμηση μιας ολόκληρης βιομηχανίας επιμορφωτικών σεμιναρίων και</div><div style="text-align: justify;">προγραμμάτων επανακατάρτισης και πρόσκαιρης απασχόλησης προσέφεραν</div><div style="text-align: justify;">σε εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες μια αξιόλογη πηγή εισοδήματος. Η πολιτική</div><div style="text-align: justify;">προστασία των κλειστών επαγγελμάτων επέτρεψε στις συντεχνίες να</div><div style="text-align: justify;">μονοπωλούν και να υπερτιμολογούν το προϊόν τους στην αγορά. Συνεπώς, το</div><div style="text-align: justify;">κλείσιμο της ψαλίδας, ανάμεσα στα εισοδήματα, δεν είχε ορθολογική βάση.</div><div style="text-align: justify;">Μπορεί το αποτέλεσμα να ήταν ευπρόσδεκτο, τα αίτιά του, όμως, ήταν</div><div style="text-align: justify;">τεχνητά, προϊόν οικονομικού και διοικητικού ανορθολογισμού. Έτσι η</div><div style="text-align: justify;">11</div><div style="text-align: justify;">κατάρρευση ήταν ζήτημα χρόνου. Και η διεθνής οικονομική κρίση την</div><div style="text-align: justify;">επιτάχυνε και την παρόξυνε.</div><div style="text-align: justify;">Η διασπορά του εισοδήματος αντικατοπτρίζεται έντονα στην κοινωνική</div><div style="text-align: justify;">διαστρωμάτωση. Δίπλα στην πολυπληθή τάξη των μισθοδοτούμενων του</div><div style="text-align: justify;">Δημοσίου, η Ελλάδα είναι η χώρα με τους περισσότερους</div><div style="text-align: justify;">αυτοαπασχολούμενους και μικροεπιχειρηματίες με ποσοστό διπλάσιο του</div><div style="text-align: justify;">μέσου κοινοτικού όρου. Χαρακτηριστικός είναι ο πληθωρισμός σε</div><div style="text-align: justify;">επαγγέλματα όπως το δικηγορικό ή το ιατρικό. Εξίσου κατακερματισμένη ήταν</div><div style="text-align: justify;">και η γεωργία, με μεγάλο αριθμό αγροτών και αντίστοιχα μικρό αγροτικό</div><div style="text-align: justify;">κλήρο. Στο σύνολο της οικονομίας, οι απασχολούμενοι σε επιχειρήσεις άνω</div><div style="text-align: justify;">των 250 εργαζομένων δεν ξεπερνούν το 9% του εργατικού δυναμικού,</div><div style="text-align: justify;">περιλαμβανομένων των ΔΕΚΟ και των τραπεζών. Οι μεγάλες επιχειρήσεις, οι</div><div style="text-align: justify;">μεγάλοι εργοδότες σπανίζουν χαρακτηριστικά. Αλλά και αυτοί, σε σύγκριση</div><div style="text-align: justify;">με τους ξένους ανταγωνιστές τους, είναι σχετικώς μικροί και συχνά -αλλά όχι</div><div style="text-align: justify;">πάντα- αδύναμοι να σταθούν επί ίσοις όροις στις διεθνείς αγορές.</div><div style="text-align: justify;">Η διόγκωση, λοιπόν , του κράτους και του δανειοδίαιτου παρασιτισμού, από τη</div><div style="text-align: justify;">μια πλευρά, και η καχεξία της παραγωγικής οικονομίας και της ιδιωτικής</div><div style="text-align: justify;">επιχειρηματικότητας, από την άλλη, υπήρξαν φαινόμενα παράλληλα και</div><div style="text-align: justify;">συμπληρωματικά. Ειδικά η υπερτροφία του κράτους επέδρασε παραλυτικά</div><div style="text-align: justify;">στην ήδη ασθενική παραγωγική οικονομία, αποτρέποντας με ποικίλους</div><div style="text-align: justify;">τρόπους την πραγματική ανάπτυξη. Οι αποδοχές στο δημόσιο τομέα λ.χ.,</div><div style="text-align: justify;">καθότι μονίμως ελκυστικότερες από αυτές του ιδιωτικού, αποστέρησαν τις</div><div style="text-align: justify;">επιχειρήσεις από πολύτιμους ανθρώπινους πόρους, οι οποίοι μεταφέρονταν στο</div><div style="text-align: justify;">δημόσιο τομέα για να αδρανοποιηθούν και εν τέλει να αχρηστευθούν. Η</div><div style="text-align: justify;">γραφειοκρατία και η διαφθορά κατέπνιξαν την όποια επενδυτική πρωτοβουλία.</div><div style="text-align: justify;">Η μεγάλη ρευστότητα του Δημοσίου έστρεψε τους ιδιώτες προς τη διεκδίκηση</div><div style="text-align: justify;">κρατικών έργων και προμηθειών και αποθάρρυνε τη δραστηριοποίησή τους</div><div style="text-align: justify;">στην ελεύθερη και διεθνή αγορά. Σε αυτό το πλαίσιο έχω τις δικές μου</div><div style="text-align: justify;">ευθύνες, ως πολίτης και ως πολιτικός. Τις έχω δημοσίως αποδεχθεί. Σήμανα,</div><div style="text-align: justify;">ωστόσο, εγκαίρως συναγερμό, με όσες δυνάμεις διέθετα. Η ομιλία μου επί του</div><div style="text-align: justify;">12</div><div style="text-align: justify;">προϋπολογισμού του έτους 2009 καθώς και η παρέμβαση μου τον Μάρτιο του</div><div style="text-align: justify;">2009, αποτελούν τις σημαντικότερες, από την πλευρά μου, παρεμβάσεις, με</div><div style="text-align: justify;">σκοπό να αλλάξει η πορεία, ενός αμήχανου και ευδαίμονος κομματικού</div><div style="text-align: justify;">συστήματος που δεν έβλεπε την επερχόμενη καταστροφή. (Βουλή των</div><div style="text-align: justify;">Ελλήνων, Δεκέμβριος 2008: «Ενώ χρειαζόμαστε μια απολύτως επιθετική</div><div style="text-align: justify;">δημοσιονομική πολιτική για να υπερβούμε τα συμπτώματα της διεθνούς</div><div style="text-align: justify;">οικονομικής κρίσης, η άθλια δημοσιονομική μας κατάσταση δεν επιτρεπει να</div><div style="text-align: justify;">ασκηθεί αυτή η επιθετική δημοσιονομική πολιτική. Η χώρα θα χρειαστεί</div><div style="text-align: justify;">χρήματα για τις εγγενείς της υποχρεώσεις και ανάγκες και για τις πολιτικές που</div><div style="text-align: justify;">χρειάζεται η διεθνής οικονομική συγκυρία, αλλά δεν θα τα βρίσκει. Και δεν θα</div><div style="text-align: justify;">τα βρίσκει, γιατί δεν θα μπορεί να δανειστεί, δεδομένου ότι έχει κλονιστεί η</div><div style="text-align: justify;">εμπιστοσύνη των ξένων επενδυτών, και γιατί ενδεχομένως εάν δανειστεί στην</div><div style="text-align: justify;">πορεία θα υποστούμε μορφές επιτροπείας.» Βλ. ακόμη την ομιλία μου στην</div><div style="text-align: justify;">εκδήλωση του Κέντρου Ευρωπαϊκού και Συνταγματικού Δικαίου με θέμα:</div><div style="text-align: justify;">Ελλάδα, Προτάσεις για αλλαγές στην οικονομική διακυβέρνηση, στις 9</div><div style="text-align: justify;">Μαρτίου 2009: «Η Ελλάδα έχασε την ευκαιρία στην περίοδο της οικονομικής</div><div style="text-align: justify;">ανόδου και της ευμάρειας να προβεί στις απαραίτητες διαρθρωτικές αλλαγές</div><div style="text-align: justify;">στα δέκα συγκεκριμένα σημεία στα οποία ήδη αναφέρθηκα [ριζική</div><div style="text-align: justify;">τροποποίηση του φορολογικού συστήματος, διευκόλυνση επενδύσεων,</div><div style="text-align: justify;">γρήγορη εφαρμογη του ΕΣΠΑ, άρση της γραφειοκρατίας για τις επενδύσεις</div><div style="text-align: justify;">στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ταχεία απονομή δικαιοσύνης στις υποθέσεις</div><div style="text-align: justify;">με οικονομικό ενδιαφέρον, μονοήμερη σύσταση και αδειοδότηση εταιριών,</div><div style="text-align: justify;">συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, μεταστροφή της γεωργίας, αύξηση</div><div style="text-align: justify;">της ελκυστικότητας της Ελλάδας ως τόπου τουριστικού προορισμού, βελτίωση</div><div style="text-align: justify;">της κρατικής παρέμβασης για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας]. Η χώρα</div><div style="text-align: justify;">μας σπατάλησε έτσι τη δυνατότητά της να αντιμετωπίσει από καλύτερες θέσεις</div><div style="text-align: justify;">την περίοδο της οικονομικής κρίσης, εσωτερικής και διεθνούς, όποτε αυτή</div><div style="text-align: justify;">προέκυπτε. Και τώρα που ξέσπασε η λαίλαπα, η Ελλάδα κοιτά ανήμπορη,</div><div style="text-align: justify;">αμήχανη και ακινητοποιημένη, από τις δυσκολίες που προκάλεσε το πολιτικό,</div><div style="text-align: justify;">το διοικητικό και το δικαστικό μας σύστημα. Πρέπει, όμως, να αντιδράσουμε,</div><div style="text-align: justify;">εδώ και τώρα. Η Ελλάδα δεν έχει χρόνο»).</div><div style="text-align: justify;">13</div><div style="text-align: justify;">Ταυτοχρόνως, ωστόσο, μέσα σε ό,τι συγκροτεί τη σύγχρονη κρίση του</div><div style="text-align: justify;">ελληνικού δημοσίου τομέα και της ελληνικής οικονομίας εμφανίζονται και τα</div><div style="text-align: justify;">πρώτα, αλλά πολύ βασικά, στοιχεία για την υπέρβαση της κρίσης, και την</div><div style="text-align: justify;">επαναφορά της χώρας στην ευημερία, αλλά και την αξιοπιστία. α. Στο Δημόσιο</div><div style="text-align: justify;">υπάρχουν χιλιάδες εργαζόμενοι απόφοιτοι των Εθνικών Σχολών (π.χ.</div><div style="text-align: justify;">Δημόσιας Διοίκησης και Υγείας, καθώς και η διπλωματική Ακαδημία), που αν</div><div style="text-align: justify;">έλθουν στο προσκήνιο μπορούν να στηρίξουν τη Νέα Ελληνική Ανόρθωση. β.</div><div style="text-align: justify;">Η σημερινή αύξηση των εξαγωγών φέρνει στην επιφάνεια τις δυνάμεις της</div><div style="text-align: justify;">νέας ελληνικής επιχειρηματικότητας. γ. Μεταξύ των ανέργων, ένα μεγάλο</div><div style="text-align: justify;">μέρος τους είναι πολύ υψηλού επιπέδου εκπαίδευσης, από πανεπιστήμια της</div><div style="text-align: justify;">Ελλάδας και του εξωτερικού. Η διαθεσιμότητα τους να εργαστούν με λογικές</div><div style="text-align: justify;">αμοιβές, αποτελεί ένα πολύ σοβαρό πλεονέκτημα, για τις επενδύσεις, εάν</div><div style="text-align: justify;">βέβαια υπάρξει θετικό κλίμα. δ. Οι τομείς όπου μπορούμε να δημιουργήσουμε</div><div style="text-align: justify;">συνθήκες άμεσης προκοπής, εδώ και τώρα, είναι συγκριτικά με άλλους στη</div><div style="text-align: justify;">Ε.Ε., πολλοί και συγκεκριμένοι: ο τουρισμός (περίπου το 20% του ΑΕΠ), η</div><div style="text-align: justify;">γεωργία με μεγάλες εξαγωγικές δυνατότητες, οι αστείρευτες πηγές ενέργειας</div><div style="text-align: justify;">(με προϋπόθεση την άμεση άρση της διοικητικής και δικαστικής</div><div style="text-align: justify;">γραφειοκρατίας), η παραγωγή τροφίμων, το λιανικό και το χονδρικό εμπόριο</div><div style="text-align: justify;">και όπως πάντα η ναυτιλία μας. Εδώ πρέπει να προστεθεί, ιδίως μετά την</div><div style="text-align: justify;">επιτυχία της Κύπρου, η πιθανότητα να αποκτήσουμε πηγή πλούτου από τα</div><div style="text-align: justify;">κοιτάσματα πετρελαίου που υπάρχουν σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας,</div><div style="text-align: justify;">ιδίως με τον καθορισμό Α.Ο.Ζ. Δεν υπάρχει αμφιβολία, πως η μεγαλύτερη</div><div style="text-align: justify;">επιτυχία της Κύπρου, μετά την ένταξή της στην Ε.Ε., αποτελεί η ανακήρυξη</div><div style="text-align: justify;">της Α.Ο.Ζ. της και η συνεκμετάλλευση με εταιρείες ισραηλινών κι</div><div style="text-align: justify;">αμερικανικών συμφερόντων. Πρόκειται για μία τεράστια οικονομική και</div><div style="text-align: justify;">πολιτική επιτυχία, που οδήγησε μάλιστα την Τουρκία σε αναδίπλωση. Δεν</div><div style="text-align: justify;">υπάρχει αμφιβολία, πως η ανάκαμψή μας είναι δική μας υπόθεση. Την</div><div style="text-align: justify;">ανωτέρω αισιόδοξη σκέψη επιβεβαιώνουν και ορισμένα πολύ βασικά</div><div style="text-align: justify;">χαρακτηριστικά της ελληνικής επιχειρηματικότητας, που είναι οπωσδήποτε</div><div style="text-align: justify;">ελπιδοφόρα. Η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού και το άνοιγμα των</div><div style="text-align: justify;">συνόρων έφερε την Ελλάδα σε δεσπόζουσα θέση τις δεκαετίες του 1990 και</div><div style="text-align: justify;">του 2000. Κράτος μέλος της Ε.Ε., της ευρωζώνης στη συνέχεια, και του</div><div style="text-align: justify;">14</div><div style="text-align: justify;">ΝΑΤΟ, η χώρα έπαιξε έναν ηγετικό ρόλο στη Ν.Α Ευρώπη. Ο Κ. Σημίτης</div><div style="text-align: justify;">καθοδήγησε τη χώρα σε αυτήν την πορεία. Τη ίδια στιγμή, το ελληνικό</div><div style="text-align: justify;">τραπεζικό και επιχειρηματικό κεφάλαιο κινήθηκε αστραπιαία στην αγορά των</div><div style="text-align: justify;">70 εκατομμυρίων κατοίκων της Ν.Α Ευρώπης. Περίπου 3.500 ελληνικές</div><div style="text-align: justify;">επιχειρήσεις άσκησαν εμπόριο ή επένδυσαν σε χώρες της περιοχής αυτής.</div><div style="text-align: justify;">Τράπεζες, βιομηχανικά υλικά, τρόφιμα, υπηρεσίες, υπεραγορές ήταν κατά</div><div style="text-align: justify;">βάση το αντικείμενο της επιχειρηματικής δραστηριότητάς τους. Η</div><div style="text-align: justify;">εξωστρέφεια σχετιζόταν οπωσδήποτε με τις περισσότερες ευκαιρίες που</div><div style="text-align: justify;">προσέφεραν οι νέες αγορές, αλλά και με το αντι-επενδυτικό κλίμα που</div><div style="text-align: justify;">κυριαρχούσε στην Ελλάδα (φορολογική αστάθεια , υψηλό κόστος εργασίας και</div><div style="text-align: justify;">εισφορών, γραφειοκρατία κ.λπ.)</div><div style="text-align: justify;">Η χώρα μας, λοιπόν, παρασύρθηκε στη δίνη της πιο έντονης κρίσης μετά τον</div><div style="text-align: justify;">εμφύλιο πόλεμο, με έναν αντιπαραγωγικό και δύστροπο δημόσιο τομέα, με μία</div><div style="text-align: justify;">γραφειοκρατικοποιημένη Δικαιοσύνη, με έναν συρρικνωμένο και μη</div><div style="text-align: justify;">ανταγωνιστικό ιδιωτικό τομέα, αλλά και με μία σειρά πλεονεκτημάτων, που</div><div style="text-align: justify;">σχετίζονται με κρυμμένες και καταπιεσμένες δυνάμεις του δημοσίου τομέα και</div><div style="text-align: justify;">με έναν ιδιωτικό τομέα έτοιμο να αδράξει τις ευκαιρίες, αν βέβαια αυτές του</div><div style="text-align: justify;">δοθούν. Με άλλες λέξεις, η Ελλάδα αντιμετωπίζει την κρίση από διπλή οπτική</div><div style="text-align: justify;">γωνία. Αφενός από την οπτική γωνία των πολιτών της που θέλουν να</div><div style="text-align: justify;">ανασκουμπωθούν για να βοηθήσουν στην Ανόρθωση της χώρας και του</div><div style="text-align: justify;">εαυτού τους, που όπως αποδείχθηκε είναι οι πολύ περισσότεροι, και αφετέρου</div><div style="text-align: justify;">από την οπτική γωνία εκείνων που νοσταλγούν το πρόσφατο κακό παρελθόν</div><div style="text-align: justify;">μας και θέλουν να επιμείνουν σε αυτό. Οι δύο Ελλάδες κατά την έκφραση του</div><div style="text-align: justify;">Κ. Σημίτη είναι παρούσες και σήμερα κατά την προσπάθεια απεγκλωβισμού</div><div style="text-align: justify;">μας από τη δίνη της κρίσης.</div><div style="text-align: justify;">15</div><div style="text-align: justify;">Β. Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ</div><div style="text-align: justify;">1. Από την κρίση των αμερικανικών τραπεζών στην κρίση του ελληνικού</div><div style="text-align: justify;">δημόσιου χρέους</div><div style="text-align: justify;">Το ξέσπασμα της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης, που ξεκίνησε το 2008</div><div style="text-align: justify;">στις Ηνωμένες Πολιτείες, κατέλαβε τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και</div><div style="text-align: justify;">της Βόρειας Αμερικής απροετοίμαστες. Στην Ελλάδα, όμως, έπαιξε ρόλο</div><div style="text-align: justify;">καταλύτη. Επιτάχυνε την από καιρό διαφαινόμενη κατάρρευση του</div><div style="text-align: justify;">οικονομικού της προτύπου και την έφερε απότομα αντιμέτωπη με τις χρόνιες</div><div style="text-align: justify;">ανεπάρκειες και αδυναμίες του διοικητικού και πολιτικού της συστήματος.</div><div style="text-align: justify;">Επί σειρά ετών, η Ελλάδα χρηματοδοτούσε τα ελλείμματα και το δημόσιο</div><div style="text-align: justify;">χρέος της δανειζόμενη με πολύ χαμηλά επιτόκια ως κράτος μέλος της</div><div style="text-align: justify;">προνομιούχου λέσχης του ενιαίου νομίσματος. Οι αγορές, οι οίκοι</div><div style="text-align: justify;">αξιολόγησης, η Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και οι εταίροι της,</div><div style="text-align: justify;">την αντιμετώπιζαν ως χώρα λίγο πολύ φυσιολογική, υπερχρεωμένη μεν, αλλά</div><div style="text-align: justify;">πάντως φερέγγυα και αξιόχρεη.</div><div style="text-align: justify;">Η κρίση, και η διαχείρισή της βεβαίως , απέδειξαν ότι είχαμε υπερβεί τις</div><div style="text-align: justify;">δυνάμεις μας. Κι ακόμη, η έμπρακτη διάψευση της πίστης ότι οι αγορές έχουν</div><div style="text-align: justify;">την ικανότητα να αυτορυθμίζονται, έδειξε ότι οι τράπεζες δανείζουν και ότι οι</div><div style="text-align: justify;">αξιολογικοί οίκοι αποτιμούν συχνά επί τη βάσει ανορθολογικών κινήτρων και</div><div style="text-align: justify;">βραχυπρόθεσμων υπολογισμών. Μεταξύ ενός χρεώστη που βρίσκεται σε</div><div style="text-align: justify;">προσωρινή δυσκολία να ανταποκριθεί στις τρέχουσες υποχρεώσεις του, αλλά</div><div style="text-align: justify;">τα μακροοικονομικά του στοιχεία είναι υγιή, και ενός που μπορεί</div><div style="text-align: justify;">βραχυπρόθεσμα να εξυπηρετεί τις δανειακές του οφειλές αλλά</div><div style="text-align: justify;">μεσομακροπρόθεσμα είναι βέβαιο ότι οδεύει προς την οριστική χρεοκοπία, οι</div><div style="text-align: justify;">τράπεζες και οι αξιολογικοί οίκοι συνήθως κατακεραυνώνουν τον πρώτο και</div><div style="text-align: justify;">επιβραβεύουν τον δεύτερο.</div><div style="text-align: justify;">16</div><div style="text-align: justify;">Η Ελλάδα ήταν μοιραίο να βιώσει και τις δύο αυτές στάσεις διαδοχικά. Για</div><div style="text-align: justify;">τριάντα χρόνια, ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και χώρα τακτική στις</div><div style="text-align: justify;">πληρωμές της, ήταν πελάτισσα περιζήτητη στη δανειακή αγορά. Μετά την</div><div style="text-align: justify;">είσοδό της στην ΟΝΕ τα κεφάλαια που αντλούσε τοκίζονταν με επιτόκια μόλις</div><div style="text-align: justify;">ελαφρώς υψηλότερα εκείνων του γερμανικού Δημοσίου. Τηρουμένων των</div><div style="text-align: justify;">αναλογιών, οι αγορές έβλεπαν το ελληνικό κράτος όπως οι τράπεζες τους</div><div style="text-align: justify;">καταθέτες τους πριν το ξέσπασμα της κρίσης: ως θελκτικό υπερκαταναλωτή.</div><div style="text-align: justify;">Η ατμόσφαιρα άλλαξε άρδην το 2008. Η κατάρρευση της Lehman Brothers</div><div style="text-align: justify;">στις Η.Π.Α και λίγο αργότερα των ισλανδικών τραπεζών ανέτρεψε πλήρως την</div><div style="text-align: justify;">εικόνα της ευφορίας, φέρνοντας στην επιφάνεια τις δραματικές αδυναμίες του</div><div style="text-align: justify;">παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος. Φάνηκε ότι η απορρύθμισή του,</div><div style="text-align: justify;">που πρωτοξεκίνησε τη δεκαετία του 1970 και εξακολούθησε με όλο και</div><div style="text-align: justify;">εντατικότερο ρυθμό έκτοτε, είχε αφήσει τα κράτη και τους διεθνείς</div><div style="text-align: justify;">οργανισμούς χωρίς τους αναγκαίους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Και επίσης, ότι</div><div style="text-align: justify;">η διακίνηση κολοσσιαίων ποσών σε ημερήσια βάση και πραγματικό χρόνο</div><div style="text-align: justify;">χάρη στα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα, είχε καταστήσει την παγκόσμια</div><div style="text-align: justify;">οικονομία ευάλωτη, έρμαιο τυχαίων ψυχολογικών μεταπτώσεων και υποχείριο</div><div style="text-align: justify;">της οργανωμένης κερδοσκοπίας. Γρήγορα, η ακραία δυσπιστία και</div><div style="text-align: justify;">επιφυλακτικότητα αντικατέστησαν την άκρατη αισιοδοξία και τις ανεδαφικές</div><div style="text-align: justify;">προσδοκίες.</div><div style="text-align: justify;">Για την Ελλάδα αυτό είχε ως συνέπεια ότι οι στρόφιγγες έκλεισαν. Και η χώρα,</div><div style="text-align: justify;">μαθημένη να εξοφλεί τα χθεσινά της χρέη με τη σύναψη νέων δανείων,</div><div style="text-align: justify;">βρέθηκε ξεκρέμαστη. Σε αυτό πρέπει να προστεθούν και τα παιχνίδια με το</div><div style="text-align: justify;">ευρώ, όπου αμφότεροι οι υποστηρικτές και οι πολέμιοι του ενιαίου</div><div style="text-align: justify;">ευρωπαϊκού νομίσματος βρέθηκαν να μας χτυπούν: οι πρώτοι επειδή η</div><div style="text-align: justify;">δημοσιονομική μας διαχείριση το θέτει σε κίνδυνο, οι δεύτεροι επειδή</div><div style="text-align: justify;">εξουθενώνοντας εμάς θέλουν να βλάψουν εκείνο.</div><div style="text-align: justify;">Σήμερα, τριάμισι σχεδόν χρόνια μετά την καταβαράθρωση της κτηματαγοράς</div><div style="text-align: justify;">και των επενδυτικών τραπεζών στις ΗΠΑ, και δύο χρόνια μετά την έναρξη της</div><div style="text-align: justify;">17</div><div style="text-align: justify;">αναταραχής για το δημόσιο χρέος σε Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία και</div><div style="text-align: justify;">Ιταλία, το πρόβλημα συγκλονίζει το οικοδόμημα του ευρώ, ενδεχομένως της</div><div style="text-align: justify;">Ευρωπαϊκής Ένωσης της ίδιας. Πιο βαθιά, όμως, αθέατη στους πολλούς,</div><div style="text-align: justify;">βρίσκεται η ραγδαία υποχώρηση της Δύσης. Το δημόσιο χρέος των χωρών του</div><div style="text-align: justify;">δυτικού κόσμου υπολογίζεται σήμερα στα 50 τρισεκατομμύρια δολλάρια. Σε</div><div style="text-align: justify;">αυτό πρέπει να προστεθεί το ιδιωτικό χρέος τους που συχνά είναι ακόμη</div><div style="text-align: justify;">μεγαλύτερο. Μόνο το εξωτερικό ιδιωτικό χρέος της Βρετανίας, λ.χ., ξεπερνάει</div><div style="text-align: justify;">το 300% του ΑΕΠ της. Η Δύση ζει εδώ και δεκαετίες πάνω από τις δυνάμεις</div><div style="text-align: justify;">της. Αν ο ελληνικός παρασιτικός καταναλωτισμός υπήρξε ασυναγώνιστος</div><div style="text-align: justify;">πανευρωπαϊκά, η παραγωγική αποδιάρθρωση και η αποβιομηχάνιση είναι</div><div style="text-align: justify;">φαινόμενα που συναντώνται και αλλού. Για καιρό Ευρώπη και Αμερική</div><div style="text-align: justify;">πίστευαν ότι οι υπηρεσίες, ο λεγόμενος τριτογενής τομέας, φτάνουν και</div><div style="text-align: justify;">περισσεύουν. Η κρίση έδειξε ότι οι οικονομίες που επέμειναν στη βιομηχανία,</div><div style="text-align: justify;">άντεξαν περισσότερο. Δεν είναι τυχαίο ότι «οι χώρες που κερδίζουν θέσεις με</div><div style="text-align: justify;">ραγδαίο ρυθμό στην παγκόσμια κατάταξη είναι ακριβώς εκείνες που παράγουν</div><div style="text-align: justify;">αγαθά πρώτης ανάγκης: τρόφιμα, μεταποίηση, ενέργεια» (Ντάγκλας</div><div style="text-align: justify;">ΜακΟυίλλιαμς, CEBR, Δεκέμβριος 2011).</div><div style="text-align: justify;">Η διαπίστωση ότι η κρίση του δημοσίου χρέους δεν αφορά μόνο την Ελλάδα,</div><div style="text-align: justify;">δεν δικαιολογεί, βέβαια, τον εφησυχασμό. Ο λόγος είναι ότι οι διαρθρωτικές</div><div style="text-align: justify;">αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας δεν αφορούν μόνο το στενό δημόσιο</div><div style="text-align: justify;">τομέα. Και άλλες χώρες πλήττονται από την κρίση του χρέους, διατηρούν όμως</div><div style="text-align: justify;">σημαντικές παραγωγικές δυνατότητες χάρη στον ιδιωτικό τους τομέα, που</div><div style="text-align: justify;">παραμένει κατά βάση υγιής. Επιπλέον, η θέση του πρωτοπόρου στην</div><div style="text-align: justify;">εκδήλωση της ασθένειας και του ουραγού στην προσπάθεια για τη θεραπεία</div><div style="text-align: justify;">της, στην οποία περιήλθαμε λόγω των σφαλμάτων που ήδη αναφέρθηκαν, έχει</div><div style="text-align: justify;">γεννήσει και συντηρεί μεταξύ των ευρωπαίων εταίρων μας μια διάθεση</div><div style="text-align: justify;">τιμωρητική. Το κλίμα αυτό αγωνιζόμαστε να ανατρέψουμε, όχι πάντα</div><div style="text-align: justify;">επιτυχώς, διότι απειλεί να μας απομονώσει πλήρως διεθνώς και να μας</div><div style="text-align: justify;">καταστήσει αποδιοπομπαίο τράγο. Κάτι τέτοιο όμως θα ήταν άδικο,</div><div style="text-align: justify;">κοντόφθαλμο και αδιέξοδο σε ό,τι αφορά την Ε.Ε. και την ευρωζώνη, και σε</div><div style="text-align: justify;">κάθε περίπτωση αντιπαραγωγικό για όλους τους πολίτες της Ε.Ε. Σε πρώτη και</div><div style="text-align: justify;">18</div><div style="text-align: justify;">σε τελευταία ανάλυση: άλλο θέμα οι ευθύνες ημών των Ελλήνων για την</div><div style="text-align: justify;">πορεία μας και ο αγώνας που θα δώσουμε για την Ανόρθωσή μας, κι άλλο η</div><div style="text-align: justify;">συνολική πορεία και τα προβλήματα του ευρώ και της ευρωζώνης.</div><div style="text-align: justify;">Η Ελλάδα καλείται να συμμαζέψει τα του οίκου της έχοντας στη διάθεσή της</div><div style="text-align: justify;">μηδενικά χρονικά περιθώρια. Η κυβέρνηση Παπαδήμου και η κυβέρνηση που</div><div style="text-align: justify;">θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές καλούνται επιπλέον να διαχειριστούν</div><div style="text-align: justify;">τις συνέπειες από την έως τώρα πορεία της χώρας να εφαρμόσει</div><div style="text-align: justify;">αποτελεσματικά τα μέτρα του Μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου</div><div style="text-align: justify;">Προγράμματος, όπως αυτά εξειδικεύονται, συμπληρώνονται και</div><div style="text-align: justify;">απεικονίζονται στη νέα συμφωνία του Φεβρουαρίου 2012. Κυρίως, όμως, να</div><div style="text-align: justify;">καταρτίσουν μια μακρόπνοη στρατηγική, που ήδη έγινε και σχεδιάστηκε στο</div><div style="text-align: justify;">νέο πρόγραμμα εξυγίανσης των βασικών δημοσιονομικών και οικονομικών</div><div style="text-align: justify;">δεικτών, που θα στηρίξει τον απεγκλοβισμό της Ελλάδας από το σημερινό</div><div style="text-align: justify;">αδιέξοδο και θα της διανοίξει μια νέα βιώσιμη προοπτική, βεβαίως μόνο εάν</div><div style="text-align: justify;">και εφόσον συνδυαστεί με έναν οικονομικό και κοινωνικό στόχο: το στόχο της</div><div style="text-align: justify;">ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ.</div><div style="text-align: justify;">Προϋποθέσεις γι’ αυτό είναι α) η ορθή διάγνωση των λόγων που μας οδήγησαν</div><div style="text-align: justify;">στη συμφωνία του Μαΐου του 2010 και σε όσες ακολούθησαν· β) η νηφάλια</div><div style="text-align: justify;">αποτίμηση των επιτυχιών καθώς και των λαθών και των παραλείψεων της</div><div style="text-align: justify;">ελληνικής πλευράς αλλά και των εταίρων μας, που σημάδεψαν την</div><div style="text-align: justify;">μεταρρυθμιστική προσπάθεια της διετίας 2010-2011· γ) η κατάστρωση και</div><div style="text-align: justify;">εφαρμογή αναπτυξιακών πολιτικών εδώ και τώρα· δ) η ακριβής στάθμιση των</div><div style="text-align: justify;">διαπραγματευτικών δυνατοτήτων μας έναντι των δανειστών μας, ιδίως στο νέο</div><div style="text-align: justify;">πολιτικό και οικονομικό τοπίο που διαμορφώνεται πανευρωπαϊκά. Πρέπει να</div><div style="text-align: justify;">προσέξουμε τον εξής κίνδυνο: αν η κυβέρνηση Παπαδήμου τελικώς</div><div style="text-align: justify;">περιοριστεί μόνο στην εφαρμογή της απόφασης της 26ης Οκτωβρίου και η</div><div style="text-align: justify;">επόμενη κυβέρνηση, εάν είναι νέα, χρειαστεί ένα εξάμηνο προσαρμογής, τότε</div><div style="text-align: justify;">η χώρα θα έχει χάσει όλο το 2012 και θα μπει στο 2013 με τα ίδια προβλήματα,</div><div style="text-align: justify;">σε ό,τι αφορά την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της και την ανάπτυξη.</div><div style="text-align: justify;">19</div><div style="text-align: justify;">2. Τα μέτρα και η στρατηγική του Μνημονίου (Μάιος 2010)</div><div style="text-align: justify;">Το Μνημόνιο της Ελλάδας με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή</div><div style="text-align: justify;">Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τον εφαρμοστικό νόμο</div><div style="text-align: justify;">που ψήφισε η Βουλή ως sui generis νομοθεσία τον Μάιο του 2010, βασίστηκε</div><div style="text-align: justify;">σε δύο δεδομένα. Το πρώτο ήταν ότι χωρίς την εξασφάλιση νέου άμεσου</div><div style="text-align: justify;">δανεισμού, ληξιπρόθεσμα ομόλογα θα έμεναν ανεξόφλητα και η χώρα θα</div><div style="text-align: justify;">αναγκαζόταν να κηρύξει μονομερώς στάση πληρωμών, να χρεοκοπήσει</div><div style="text-align: justify;">δηλαδή και επισήμως. Το δεύτερο, ότι μια τέτοια στάση πληρωμών θα</div><div style="text-align: justify;">οδηγούσε αυτόματα στην επιβολή ακόμη επαχθέστερων δημοσιονομικών</div><div style="text-align: justify;">περιστολών και στην κατάρρευση του εγχώριου τραπεζικού συστήματος. Η</div><div style="text-align: justify;">στήριξη της Ελλάδας ήταν, λοιπόν, ζωτική υπόθεση για όλη την Ευρώπη,</div><div style="text-align: justify;">αλλά και ύψιστη δική μας υποχρέωση. Τυχόν ανεξέλεγκτη δική μας χρεοκοπία</div><div style="text-align: justify;">θα είχε απρόβλεπτες συνέπειες για το σύνολο της ευρωζώνης, αλλά και της</div><div style="text-align: justify;">παγκόσμιας οικονομίας που δεν είχε συνέλθει ακόμη από το σοκ της Lehman</div><div style="text-align: justify;">Brothers. Κι από την άλλη, για την Ελλάδα μια τέτοια κατάσταση θα οδηγούσε</div><div style="text-align: justify;">τη χώρα και τους πολίτες της σε μια άνευ προηγουμένου πολιτική περιπέτεια</div><div style="text-align: justify;">και στη γενικευμένη φτώχεια.</div><div style="text-align: justify;">Παρά τις προειδοποιήσεις πολλών ειδημόνων και πολιτικών, οι περισσότερες</div><div style="text-align: justify;">ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και η ίδια η Ένωση δεν ήταν πρόθυμες ή έτοιμες να</div><div style="text-align: justify;">αντιμετωπίσουν το πρόβλημα συνολικά. Περιορίστηκαν λοιπόν σε τοπικές,</div><div style="text-align: justify;">πυροσβεστικές παρεμβάσεις. Το Μνημόνιο με την Ελλάδα ήταν η μορφή μιας</div><div style="text-align: justify;">τέτοιας παρέμβασης. Ζητήματα όπως η απουσία μηχανισμών ελέγχου του</div><div style="text-align: justify;">παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, η χειραγώγηση των αγορών από</div><div style="text-align: justify;">τους οίκους αξιολόγησης, ο ρόλος της ΕΚΤ, η ανάγκη διαμόρφωσης μιας</div><div style="text-align: justify;">πραγματικά κοινής ευρωπαϊκής δημοσιονομικής πολιτικής δεν τέθηκαν. Όπως</div><div style="text-align: justify;">δήλωνε η καγκελάριος Α. Μέρκελ τον Μάιο του 2010, το ζητούμενο ήταν «να</div><div style="text-align: justify;">κερδίσουμε χρόνο». Τούτων δοθέντων, τα διαπραγματευτικά περιθώρια που</div><div style="text-align: justify;">20</div><div style="text-align: justify;">είχε η ελληνική κυβέρνηση, όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, ήταν στην πράξη</div><div style="text-align: justify;">πολύ περιορισμένα.</div><div style="text-align: justify;">Το Μνημόνιο χτίστηκε πάνω σε πέντε θεμελιώδεις παραδοχές:</div><div style="text-align: justify;">1. Το ελληνικό χρέος είναι κατά βάση βιώσιμο, δεν χρειάζεται επομένως</div><div style="text-align: justify;">να περικοπεί.</div><div style="text-align: justify;">2. Η Ελλάδα είναι δυνατόν να επιστρέψει στις αγορές το 2012.</div><div style="text-align: justify;">3. Η αναμενόμενη ύφεση από την επιβολή των μέτρων θα κορυφωνόταν το</div><div style="text-align: justify;">2010, θα συνεχιζόταν με μικρότερη ένταση το 2011 και θα</div><div style="text-align: justify;">ξεπερνούνταν το 2012, όταν η οικονομία θα άρχιζε να ανακάμπτει.</div><div style="text-align: justify;">4. Τα προβλεφθέντα μέτρα που περιελάμβαναν, δημοσιονομικές</div><div style="text-align: justify;">προσαρμογές και διαρθρωτικές αλλαγές, μπορούσαν να εφαρμοστούν</div><div style="text-align: justify;">πλήρως και να αποδώσουν ταχέως.</div><div style="text-align: justify;">5. Βάσει των ανωτέρων παραδοχών, ένα δάνειο 110 δισ. ευρώ,</div><div style="text-align: justify;">προερχόμενο από τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. με όρους</div><div style="text-align: justify;">ευνοϊκούς και εκτός αγορών ευρισκόμενους θα ήταν η ενδεδειγμένη</div><div style="text-align: justify;">λύση για την Ελλάδα.</div><div style="text-align: justify;">Το πρόγραμμα που συνόδευε το δάνειο των 110 δισ. ευρώ έθετε ως</div><div style="text-align: justify;">προτεραιότητα τη σταθεροποίηση του δημόσιου χρέους έως το 2013 και την</div><div style="text-align: justify;">μετέπειτα μείωσή του, ώστε η Ελλάδα να επιστρέψει στις αγορές.</div><div style="text-align: justify;">Προβλεπόταν ο μηδενισμός του πρωτογενούς ελλείμματος της χώρας εντός</div><div style="text-align: justify;">δυο ετών και ήδη από το 2012 η μετατροπή του σε πρωτογενές πλεόνασμα. Για</div><div style="text-align: justify;">τον λόγο αυτό, το κύριο βάρος των μέτρων επιμεριζόταν στην αρχή της</div><div style="text-align: justify;">εφαρμογής του προγράμματος, τα έτη 2010-2011.</div><div style="text-align: justify;">Πολιτικά, το ζητούμενο ήταν διπλό: η βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών</div><div style="text-align: justify;">του κράτους και, συγχρόνως, ο περιορισμός του κόστους λειτουργίας του.</div><div style="text-align: justify;">Αυτό έπρεπε να επιτευχθεί με διαρθρωτικές αλλαγές που θα εξασφάλιζαν σε</div><div style="text-align: justify;">μόνιμη βάση την αύξηση των εσόδων, την περιστολή των δαπανών και την</div><div style="text-align: justify;">άρση των δυσλειτουργιών στην οργάνωση της Διοίκησης, ιδίως στις</div><div style="text-align: justify;">21</div><div style="text-align: justify;">οικονομικές εφορίες, τα ασφαλιστικά ταμεία, το σύστημα υγείας και τις</div><div style="text-align: justify;">ΔΕΚΟ.</div><div style="text-align: justify;">Στην πράξη, η εφαρμογή του Μνημονίου σήμαινε ότι το ελληνικό κράτος θα</div><div style="text-align: justify;">έπαυε πλέον να λειτουργεί όπως πριν. Στο κοινωνικό πεδίο, η επιτυχία του</div><div style="text-align: justify;">προϋπέθετε δραματική μετατόπιση των ισορροπιών. Μέσα σε ελάχιστο</div><div style="text-align: justify;">χρονικό διάστημα έπρεπε να διασφαλιστεί η μεταφορά πόρων από τον δημόσιο</div><div style="text-align: justify;">στον ιδιωτικό τομέα, από την κατανάλωση στις επενδύσεις και τις εξαγωγές</div><div style="text-align: justify;">και από τις προστατευόμενες και μη εμπορεύσιμες υπηρεσίες και επαγγέλματα</div><div style="text-align: justify;">στους κλάδους των εμπορεύσιμων προϊόντων και υπηρεσιών (βλ. σχετικά τη</div><div style="text-align: justify;">μελέτη του Χρ. Ιορδάνογλου, Μνημόνιο, ένα post mortem, 2011). Προφανώς,</div><div style="text-align: justify;">το σύνολο των αναπτυξιακών πολιτικών που είχε και έχει ως ανάγκη η χώρα</div><div style="text-align: justify;">και οι οποίες θα ήταν αντίβαρο στην ύφεση που θα επέφεραν αφενός η</div><div style="text-align: justify;">οικονομική κρίση και αφετέρου η μείωση των δημόσιων δαπανών, ήταν εκτός</div><div style="text-align: justify;">Μνημονίου και ορθώς, αφού αυτές ήταν –και είναι– ζήτημα που αφορά το</div><div style="text-align: justify;">ελληνικό κράτος και όχι τους δανειστές του. Εδώ, όμως, ακριβώς εμφανίστηκε</div><div style="text-align: justify;">το βασικό μας πρόβλημα κι άρχισε να αναπτύσσεται και ο σχετικός κριτικός</div><div style="text-align: justify;">λόγος από τον Αύγουστο του 2010!</div><div style="text-align: justify;">3. Επιτυχίες και αστοχίες κατά το σχεδιασμό και την εφαρμογή του</div><div style="text-align: justify;">προγράμματος.</div><div style="text-align: justify;">Ώς περίπου τα τέλη του 2010, οι στόχοι του Μνημονίου γίνονταν πράξη με</div><div style="text-align: justify;">μικρές μόνο αποκλίσεις. Το έλλειμμα τελικά συρρικνώθηκε κατά πέντε και</div><div style="text-align: justify;">πλέον μονάδες του ΑΕΠ. Ωστόσο η περικοπή των δημόσιων δαπανών ήταν</div><div style="text-align: justify;">κατά πολύ μεγαλύτερη από την αρχικά σχεδιαζόμενη και επιτεύχθηκε κυρίως</div><div style="text-align: justify;">με την οριζόντια μείωση που επιβλήθηκε στις αποδοχές, μισθούς και</div><div style="text-align: justify;">συντάξεις. Οι κορυφαίες διαρθρωτικές αλλαγές του 2010 αφορούσαν στο</div><div style="text-align: justify;">ασφαλιστικό σύστημα, τις εργασιακές σχέσεις και την αναδιοργάνωση της</div><div style="text-align: justify;">τοπικής αυτοδιοίκησης.</div><div style="text-align: justify;">22</div><div style="text-align: justify;">Τα πρώτα αποτελέσματα από την εφαρμογή του προγράμματος έγιναν δεκτά</div><div style="text-align: justify;">εκτός συνόρων με ικανοποίηση. Το επιτόκιο των ελληνικών ομολόγων</div><div style="text-align: justify;">υποχώρησε αισθητά. Στο εσωτερικό της χώρας, παρά τις συνεχείς</div><div style="text-align: justify;">κινητοποιήσεις των συνδικάτων και την απορριπτική στάση των περισσότερων</div><div style="text-align: justify;">κομμάτων της αντιπολίτευσης, το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα φαινόταν να</div><div style="text-align: justify;">εξασφαλίζει τη συναίνεση ή έστω την ανοχή πλατιών κοινωνικών στρωμάτων,</div><div style="text-align: justify;">που αναγνώριζαν την κρισιμότητα των συνθηκών. Στις δημοτικές και</div><div style="text-align: justify;">περιφερειακές εκλογές του Νοεμβρίου, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. αναδείχθηκε και πάλι</div><div style="text-align: justify;">πρώτη πολιτική δύναμη!</div><div style="text-align: justify;">Όμως ήδη από τα τέλη του 2010, τα πράγματα επιδεινώθηκαν. Ο αρχικός</div><div style="text-align: justify;">μεταρρυθμιστικός ζήλος της κυβέρνησης κόπασε, ενώ οι δυνάμεις της</div><div style="text-align: justify;">αντίστασης ή τις ολιγωρίας στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματός μας</div><div style="text-align: justify;">κέρδισαν έδαφος. Ειδικά το πρώτο εξάμηνο του 2011, εκτός κάποιων</div><div style="text-align: justify;">εξαιρέσεων, η κυβέρνησή μας έδινε την εντύπωση ότι κατέβασε τα μολύβια.</div><div style="text-align: justify;">Το πρόβλημα ήταν κεντρικό. Ο φόβος πως δήθεν δεν μπορούμε να</div><div style="text-align: justify;">συνεχίσουμε κατέλαβε πολλά στελέχη και, ως αποδείχθηκε, οι δισταγμοί</div><div style="text-align: justify;">αποτέλεσαν κυρίαρχη στάση. Ταυτοχρόνως, το δέος απέναντι στο πολιτικό</div><div style="text-align: justify;">κόστος δεν επέτρεπε να φανεί αυτό που οι πολίτες ήθελαν, δηλαδή να</div><div style="text-align: justify;">προχωρήσουμε στο πρόγραμμα ανόρθωσης που εφαρμόζαμε. Η δημαγωγία της</div><div style="text-align: justify;">αντιπολίτευσης άρχισε να κερδίζει πόντους, αφού η κυβέρνηση τους</div><div style="text-align: justify;">παραχωρούσε. Στο δημοσιονομικό πεδίο, ο στόχος για έλλειμμα όχι</div><div style="text-align: justify;">μεγαλύτερο από το 7,5% του ΑΕΠ αναθεωρήθηκε επανειλημμένα προς τα</div><div style="text-align: justify;">πάνω. Ιδίως η μείωση των δαπανών δεν προχώρησε. Στον τομέα των εσόδων, ο</div><div style="text-align: justify;">αγώνας κατά της φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής δεν απέδωσε. Ο</div><div style="text-align: justify;">φορολογικός νόμος του Απριλίου του 2010 αποδείχθηκε ανεπαρκής. Αυτή</div><div style="text-align: justify;">ακριβώς την περίοδο ο γράφων έκανε δύο παρεμβάσεις: η μία αφορούσε την</div><div style="text-align: justify;">πραγματικότητα σχετικά με τα διαμορφωμένα ελλείμματα του 2011 («να</div><div style="text-align: justify;">πούμε όλη την αλήθεια στον ελληνικό λαό»), και η άλλη την απροθυμία της</div><div style="text-align: justify;">κυβέρνησης να προχωρήσει στην εφαρμογή του προγράμματος («σε</div><div style="text-align: justify;">νεφελώδεις πολιτικές δεν έχω θέση. Σε κάθε περίπτωση είμαι στη διάθεση του</div><div style="text-align: justify;">Πρωθυπουργού»). Θυμίζω εδώ, πως οι δισταγμοί και η αποπροσανατολισμένη</div><div style="text-align: justify;">23</div><div style="text-align: justify;">συμπεριφορά, οδήγησε σε δύο λάθη: στην αποδοκιμασία της τρόικας, η οποία</div><div style="text-align: justify;">ανέφερε το πρόγραμμα ιδιωτικοποίησης των 50 δισ. για το οποίο η κυβέρνηση</div><div style="text-align: justify;">είχε συμφωνήσει αλλά δίσταζε να το ανακοινώσει, καθώς και σε μια άγνωστη</div><div style="text-align: justify;">στους περισσοτέρους κρίση με την τρόικα για τις δυνατότητες της ελληνικής</div><div style="text-align: justify;">κυβέρνησης να πάρει και νέα μέτρα (τα οποία τελικώς πήρε τον Ιούνιο του</div><div style="text-align: justify;">2011, δηλαδή τρείς μήνες μετά), στις παραμονές των εορτών του Πάσχα το</div><div style="text-align: justify;">2011.</div><div style="text-align: justify;">Προς τα τέλη του 2011, τα στοιχεία έδειχναν έλλειμμα κοντά στο 10%. Ιδίως</div><div style="text-align: justify;">οι σωρευμένες καθυστερούμενες πληρωμές του κράτους συνέχισαν να</div><div style="text-align: justify;">αναστατώνουν την αγορά. Η ύφεση ξεπέρασε κατά πολύ τα προβλεπόμενα</div><div style="text-align: justify;">φθάνοντας στο 6% του ΑΕΠ. Οι αδυναμίες στην εκτέλεση του</div><div style="text-align: justify;">προϋπολογισμού κατέστησαν αναπόφευκτη τη λήψη νέων μέτρων άμεσης</div><div style="text-align: justify;">απόδοσης, όπως το τέλος ακινήτων, που με τη σειρά τους στέγνωσαν την</div><div style="text-align: justify;">αγορά και βάθυναν την ύφεση. Μείζων εμπλοκή παρουσιάστηκε και στο πεδίο</div><div style="text-align: justify;">των διαρθρωτικών αλλαγών στην οικονομία. Π.χ. οι αποκρατικοποιήσεις δεν</div><div style="text-align: justify;">προχώρησαν και στο άνοιγμα της αγοράς ενέργειας δεν σημειώθηκε πρόοδος.</div><div style="text-align: justify;">Την ίδια στιγμή, η απορρόφηση των κονδυλίων του ΕΣΠΑ βελτιώθηκε αλλά</div><div style="text-align: justify;">παρέμεινε ανεπαρκής, αφού η κυβέρνηση κεντρικά δεν πήρε πρωτοβουλίες,</div><div style="text-align: justify;">αφήνοντας μόνο του τον αρμόδιο Υπουργό. Πάνω από όλα, όμως, η</div><div style="text-align: justify;">αναπτυξιακή πολιτική με την άρση των γραφειοκρατικών εμποδίων στη</div><div style="text-align: justify;">Διοίκηση και τη Δικαιοσύνη δεν προχώρησε, ούτε προωθήθηκαν αναπτυξιακές</div><div style="text-align: justify;">πολιτικές στους τομείς που η Ελλάδα διαθέτει τεχνογνωσία και μπορεί να</div><div style="text-align: justify;">επιτύχει αμέσως θεαματικά αποτελέσματα. Η ύφεση κυρίευσε τη χώρα. Η</div><div style="text-align: justify;">εσωτερική αυτή ακαταστασία, αποτέλεσε μια ιδιόρρυθμη αλλά και έντονη</div><div style="text-align: justify;">πολιτική κρίση, μέσα στη δίνη της οικονομικής κρίσης. Η Ελλάδα εμφάνιζε</div><div style="text-align: justify;">πρόβλημα επάρκειας του δυναμισμού του πολιτικού της προσωπικού. Όλα</div><div style="text-align: justify;">αυτά κατέληξαν στην εκδήλωση της διάθεσης του Πρωθυπουργού Γ.</div><div style="text-align: justify;">Παπανδρέου να παραδώσει την εξουσία, στις γνωστές του συνομιλίες με τον</div><div style="text-align: justify;">αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Α. Σαμαρά, στον ανασχηματισμό της</div><div style="text-align: justify;">Κυβέρνησης με την ανάληψη θέσης αντιπροέδρου και Υπουργού Οικονομικών</div><div style="text-align: justify;">από τον Ευ. Βενιζέλο, τη νέα ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή κ.λπ.</div><div style="text-align: justify;">24</div><div style="text-align: justify;">Στην επιδείνωση του εσωτερικού πολιτικού κλίματος ήρθε να προστεθεί και το</div><div style="text-align: justify;">διεθνές κλίμα που αντιστράφηκε, όταν η Γερμανία ζήτησε τη δημιουργία</div><div style="text-align: justify;">μόνιμου μηχανισμού διαχείρισης κρίσεων με επιμερισμό του κόστους και</div><div style="text-align: justify;">στους ιδιώτες δανειοδότες. Μολονότι εύλογο πολιτικά, το γερμανικό αίτημα</div><div style="text-align: justify;">ενέτεινε την δυσπιστία των αγορών έναντι των υπερχρεωμένων χωρών και</div><div style="text-align: justify;">μείωσε αισθητά τις πιστοληπτικές τους δυνατότητες.</div><div style="text-align: justify;">Τα προβλήματα στην εφαρμογή του προγράμματος που αναφέρθηκαν</div><div style="text-align: justify;">ανέδειξαν καθαρά για μια ακόμη φορά τις περιορισμένες δυνατότητες του</div><div style="text-align: justify;">πολιτικού συστήματος και της δημόσιας διοίκησης της χώρας. Έφερε όμως</div><div style="text-align: justify;">στην επιφάνεια και τις αδυναμίες του αρχικού σχεδιασμού του Μνημονίου</div><div style="text-align: justify;">επειδή αυτό δεν συνδυάστηκε με αναπτυξιακές πολιτικές, με ευθύνη της</div><div style="text-align: justify;">κυβέρνησης. Στον ενάμιση και πλέον χρόνο από την εφαρμογή του,</div><div style="text-align: justify;">σημειώνονται ως αποτελέσματα τα εξής</div><div style="text-align: justify;">– Πρώτα απ’ όλα αυτό που συνήθως ξεχνιέται: η Ελλάδα με τα 110 δισ.</div><div style="text-align: justify;">δανείου με όρους εκτός αγοράς και από χρήματα προερχόμενα από</div><div style="text-align: justify;">ευρωπαϊκούς λαούς, απέφυγε τη στάση πληρωμών, συνεπώς τη χρεοκοπία.</div><div style="text-align: justify;">– Το έλλειμμα μειώθηκε για το 2010 κατά 5 μονάδες του Α.Ε.Π. Αυτή η</div><div style="text-align: justify;">επιτυχία δηλώνει ευθέως τη δυνατότητα της χώρας να περιορίσει τα χρέη</div><div style="text-align: justify;">της.</div><div style="text-align: justify;">– Η πρόβλεψη ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να επιστρέψει στις αγορές εντός</div><div style="text-align: justify;">του 2012 δεν επαληθεύτηκε.</div><div style="text-align: justify;">– Η πρόβλεψη για σχετικώς συγκρατημένη αύξηση της ανεργίας (στην</div><div style="text-align: justify;">πραγματικότητα αυτή πλησιάζει ήδη το 18%) δεν επαληθεύτηκε, με ευθύνη</div><div style="text-align: justify;">της κυβέρνησης. Ως υπουργός εργασίας σε συνεδρίαση του Υ.Σ. είχα</div><div style="text-align: justify;">υποστηρίξει ότι θα αγγίξει το 20% .</div><div style="text-align: justify;">– Η πρόβλεψη για την πτώση του πληθωρισμού (στην πραγματικότητα αυτός</div><div style="text-align: justify;">μετά από μιαν απρόσμενη άνοδο κατά 4,7% το 2010, άρχισε να</div><div style="text-align: justify;">αποκλιμακώνεται μόλις στις αρχές του 2011), επαληθεύτηκε σε μεγάλο</div><div style="text-align: justify;">βαθμό.</div><div style="text-align: justify;">25</div><div style="text-align: justify;">– Το μέγεθος της μείωσης της επενδυτικής δραστηριότητας, αποδείχθηκε</div><div style="text-align: justify;">μεγαλύτερο.</div><div style="text-align: justify;">– Η εκτίμηση ότι το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο, διαψεύστηκε.</div><div style="text-align: justify;">– Η εκτίμηση για την εξέλιξη της ύφεσης (που αντί να εκτονωθεί το 2010,</div><div style="text-align: justify;">κορυφώθηκε το 2011 και ήδη επεκτείνεται στο 2012), δεν ήταν ορθή.</div><div style="text-align: justify;">Ωστόσο, όπως αποδείχτηκε, το 2012 δεν έγινε το πρώτο έτος παραγωγής</div><div style="text-align: justify;">πρωτογενούς πλεονάσματος. Η εκτίμηση αυτή, την οποία είχε υιοθετήσει</div><div style="text-align: justify;">και ο νέος Πρωθυπουργός κ. Παπαδήμος, αποδείχθηκε λανθασμένη. Εάν,</div><div style="text-align: justify;">βέβαια, υπολογίσουμε το διαρθρωτικό έλλειμμα -δηλαδή το έλλειμμα χωρίς</div><div style="text-align: justify;">τις επιπτώσεις της ύφεσης στα έσοδα και τα έξοδα- τότε η εικόνα για την</div><div style="text-align: justify;">προσπάθεια δημοσιονομικού εξορθολογισμού για την πατρίδα μας γίνεται</div><div style="text-align: justify;">καλύτερη. Και αυτό, γιατί ο στόχος του πρωτογενούς πλεονάσματος θα είχε</div><div style="text-align: justify;">επιτευχθεί εάν η ύφεση δεν είχε φτάσει το 6,8% του ΑΕΠ το 2011. Ως εκ</div><div style="text-align: justify;">του περισού, βέβαια, η αναφορά και η ευθύνη για τις εύστοχες και τις</div><div style="text-align: justify;">άστοχες προβλέψεις επιμερίζεται τόσο στη ελληνική κυβέρνηση, όσο και</div><div style="text-align: justify;">στους εκπροσώπους των δανειστών μας.</div><div style="text-align: justify;">Σήμερα, οι παράγοντες που επιτείνουν την παρατεινόμενη ύφεση είναι η</div><div style="text-align: justify;">μείωση της κατανάλωσης, η συνεχιζόμενη πιστωτική ασφυξία, η αβεβαιότητα</div><div style="text-align: justify;">για το μέλλον της οικονομίας, η υπερφορολόγηση, η κάμψη της οικονομικής</div><div style="text-align: justify;">δραστηριότητας γενικά, αλλά και ειδικότερα στην Αθήνα, λόγω των συνεχών</div><div style="text-align: justify;">κινητοποιήσεων (όπως δήλωσε στο Υπουργικό Συμβούλιο ο Υπουργός</div><div style="text-align: justify;">Προστασίας του Πολίτη, Χ. Παπουτσής, από τον Σεπτέμβριο του 2010 έως τον</div><div style="text-align: justify;">Φεβρουάριο του 2012 έγιναν στην Αθήνα 1.300 διαδηλώσεις!!!) Μία ακόμη</div><div style="text-align: justify;">πρόβλεψη του Μνημονίου που επαληθεύτηκε είχε να κάνει με την ενίσχυση</div><div style="text-align: justify;">της εξωστρέφειας της ελληνικής οικονομίας. Η έντονη αύξηση των εξαγωγών</div><div style="text-align: justify;">σε συνδυασμό με ανάλογη πτώση των εισαγωγών οδήγησαν στη σημαντική</div><div style="text-align: justify;">βελτίωση του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών. Θετικές ήταν οι επιπτώσεις</div><div style="text-align: justify;">και στην τουριστική οικονομία της χώρας, όπου το 2011 σημειώθηκε διπλή</div><div style="text-align: justify;">αύξηση αφίξεων και εσόδων και για το 2012 προβλέπεται νέα αξιοσημείωτη</div><div style="text-align: justify;">αύξηση.</div><div style="text-align: justify;">26</div><div style="text-align: justify;">Σε ό,τι αφορά τις αποτυχίες κατά την εφαρμογή του προγράμματος, αυτές μόνο</div><div style="text-align: justify;">εν μέρει εξηγούνται από την αποτυχία του ελληνικού κράτους να το</div><div style="text-align: justify;">εφαρμόσει αποτελεσματικά. Εξίσου οφείλεται και στην αδυναμία των</div><div style="text-align: justify;">δανειστών μας να κατανοήσουν τις ιδιαιτερότητες της ελληνικής οικονομίας.</div><div style="text-align: justify;">Πάντως, ούτε εμείς ούτε εκείνοι λάβαμε υπόψη μας τις ανεπάρκειες του</div><div style="text-align: justify;">ελληνικού διοικητικού και πολιτικού συστήματος, το μέγεθος των</div><div style="text-align: justify;">αντιδράσεων των ορισμένων ομάδων συμφερόντων, αλλά και, ως προς</div><div style="text-align: justify;">ορισμένα θέματα, τη δημαγωγία των ΜΜΕ.</div><div style="text-align: justify;">Την αστοχία όλων μας επιδείνωσε ο διχασμός της ηγεσίας των χωρών της</div><div style="text-align: justify;">ευρωζώνης για το χειρισμό του ελληνικού ζητήματος, ιδίως η εμμονή της</div><div style="text-align: justify;">Γερμανίας σε μια πολιτική αποκλειστικά περιοριστική, χωρίς αναπτυξιακή</div><div style="text-align: justify;">διάσταση και πρωτίστως χωρίς καταφυγή σε χρηματοπιστωτικά μέσα όντως</div><div style="text-align: justify;">δραστικά, όπως τα ευρωομόλογα. Όπως φάνηκε και στις περιπτώσεις κυρίως</div><div style="text-align: justify;">της Πορτογαλίας αλλά και της Ιρλανδίας, τα προγράμματα που και εκεί</div><div style="text-align: justify;">καταρτίστηκαν απλώς ανέστειλαν για ένα διάστημα τα συμπτώματα της</div><div style="text-align: justify;">κρίσης, χωρίς να είναι σε θέση να τα εξαλείψουν, η δραματική περιστολή των</div><div style="text-align: justify;">κρατικών δαπανών βύθισε το σύνολο της οικονομίας σε βαθιά ύφεση που με τη</div><div style="text-align: justify;">σειρά της, μέσω της μείωσης των φορολογικών εσόδων, επιβάρυνε εκ νέου το</div><div style="text-align: justify;">δημοσιονομικό έλλειμμα και το χρέος. Εντωμεταξύ, στο φαύλο κύκλο της</div><div style="text-align: justify;">αυτοτροφοδοτούμενης ύφεσης έχουν περιέλθει τα περισσότερα κράτη-μέλη</div><div style="text-align: justify;">της Ε.Ε. ενώ η κρίση, ως κρίση πλέον εμπιστοσύνης στο ευρώ, επηρεάζει</div><div style="text-align: justify;">αρνητικά την παγκόσμια οικονομία. Οι ευρωπαϊκές παλινωδίες στο ελληνικό</div><div style="text-align: justify;">ζήτημα έφεραν στην επιφάνεια τη δομική αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης</div><div style="text-align: justify;">να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά και εγκαίρως κρίσεις αυτού του μεγέθους.</div><div style="text-align: justify;">Επίσης, ανέδειξαν τις βαθιές αντιθέσεις στη στρατηγική των μεγάλων χωρών,</div><div style="text-align: justify;">ως προς το μέλλον της νομισματικής ένωσης και του ευρώ. Οι ευρωπαϊκοί</div><div style="text-align: justify;">θεσμοί αποδείχθηκαν για μια ακόμη φορά βραδυκίνητοι απέναντι στη ραγδαία</div><div style="text-align: justify;">διαδοχή των εξελίξεων, που διαμορφώνονταν στις διεθνείς αγορές καθημερινά.</div><div style="text-align: justify;">Τα κράτη μέλη της Ένωσης διχάστηκαν σε δύο μερίδες, τον «αξιόπιστο»</div><div style="text-align: justify;">Βορρά και τον «προβληματικό» Νότο, τις χώρες που διατήρησαν το τριπλό Α</div><div style="text-align: justify;">της πιστοληπτικής τους αξιολόγησης και τα λεγόμενα «PIGS», στα οποία όμως</div><div style="text-align: justify;">27</div><div style="text-align: justify;">προστέθηκαν η Γαλλία και η Αυστρία. Ιδίως η στάση της γερμανικής</div><div style="text-align: justify;">κυβέρνησης, που για λόγους εσωτερικής πολιτικής επανειλημμένα λειτούργησε</div><div style="text-align: justify;">ως τροχοπέδη στη λήψη των αναγκαίων αποφάσεων, συντήρησε και επέτεινε</div><div style="text-align: justify;">την πολιτική απαξίωση της Ευρώπης και των ενωσιακών θεσμών. Ο</div><div style="text-align: justify;">επιμερισμός των ευθυνών επιχειρείται να γίνει με αντικειμενικό τρόπο. Μόνο</div><div style="text-align: justify;">έτσι μπορούμε να διορθώσουμε τα λάθη μας και να προχωρήσουμε στην</div><div style="text-align: justify;">Ανόρθωση της χώρας. Οι δημαγωγίες, ο λαϊκισμός και η μικροπολιτική δεν</div><div style="text-align: justify;">μπορούν να δώσουν λύσεις στο πρόβλημα μας. Αυτό, άλλωστε, αποδείχθηκε</div><div style="text-align: justify;">και στο δεύτερο εξάμηνο του 2011!</div><div style="text-align: justify;">4. Το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, η συμφωνία του «δεύτερου Μνημονίου»</div><div style="text-align: justify;">και η νέα Δανειακή Σύμβαση</div><div style="text-align: justify;">Η επίσημη ομολογία, ότι τα μέτρα του Μνημονίου δεν επαρκούσαν για να</div><div style="text-align: justify;">επιλύσουν το πρόβλημα του ελληνικού χρέους ήρθε στη θερινή σύνοδο</div><div style="text-align: justify;">κορυφής των χωρών της ευρωζώνης. Με τη συμφωνία της 21ης Ιουλίου 2011,</div><div style="text-align: justify;">η Ελλάδα λάμβανε πρόσθετο δάνειο 109 δισ. ευρώ, ενώ τα ελληνικά ομόλογα</div><div style="text-align: justify;">που ήταν σε χέρια ιδιωτών ανταλλάσσονταν με νέα, μειωμένης ονομαστικής</div><div style="text-align: justify;">αξίας κατά 21%. Με την αναδιάρθρωση αυτή, που αποκλήθηκε εθελοντική</div><div style="text-align: justify;">ώστε να μην ενεργοποιηθούν τα ασφάλιστρα κινδύνου, η Ε.Ε. παραδεχόταν για</div><div style="text-align: justify;">πρώτη φορά ότι το ελληνικό χρέος δύσκολα εξυπηρετείται . Υπό την πίεση της</div><div style="text-align: justify;">Γερμανίας, και παρά τις έντονες αντιδράσεις άλλων χωρών και των τραπεζών,</div><div style="text-align: justify;">για πρώτη φορά οι ιδιώτες ομολογιούχοι κλήθηκαν να συμμετάσχουν στο</div><div style="text-align: justify;">κόστος της βοήθειας προς την Ελλάδα. Προηγουμένως, με το νέο</div><div style="text-align: justify;">Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα που ενέκρινε η Βουλή των Ελλήνων πριν από τη</div><div style="text-align: justify;">Σύνοδο Κορυφής του Ιουλίου, η χώρα επαναλάμβανε τη δέσμευσή της να</div><div style="text-align: justify;">επιτύχει πρωτογενή πλεονάσματα ήδη από το 2012, να προωθήσει τις</div><div style="text-align: justify;">αποκρατικοποιήσεις και να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις. Συγχρόνως ενέκρινε</div><div style="text-align: justify;">νέα δύσκολα δημοσιονομικά μέτρα και αποδεχόταν να τεθεί υπό την</div><div style="text-align: justify;">επιτήρηση ξένων συμβούλων.</div><div style="text-align: justify;">28</div><div style="text-align: justify;">Η συμφωνία της 21ης Ιουλίου αποδείχτηκε βραχύβια. Οι περισσότεροι</div><div style="text-align: justify;">ανεξάρτητοι παρατηρητές είχαν θεωρήσει εξαρχής ότι το «κούρεμα» του 21%</div><div style="text-align: justify;">και η μείωση των επιτοκίων δεν θα ανακουφίσει ουσιαστικά τη χώρα από τις</div><div style="text-align: justify;">υπέρογκες δανειακές υποχρεώσεις της. Επιπλέον, στο εσωτερικό πεδίο, η</div><div style="text-align: justify;">μεταρρυθμιστική προσπάθεια, που ήταν όρος για την επιτυχή εφαρμογή του</div><div style="text-align: justify;">Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, αντί να ενταθεί εξακολούθησε να λιμνάζει,</div><div style="text-align: justify;">ενώ αποτύγχαναν η μία μετά την άλλη οι προσπάθειες για</div><div style="text-align: justify;">επαναδιαπραγμάτευση της πορείας μας.</div><div style="text-align: justify;">Υπό αυτές τις συνθήκες, η ανάγκη για μια νέα ριζικότερη διευθέτηση του</div><div style="text-align: justify;">ελληνικού χρέους ήταν προφανής. Αναγνωρίζοντας το γεγονός, τα κράτη μέλη</div><div style="text-align: justify;">της ευρωζώνης στη Σύνοδο Κορυφής της 26ης Οκτωβρίου 2011 προχώρησαν</div><div style="text-align: justify;">στην έγκριση νέας δανειακής σύμβασης, ύψους αυτή τη φορά 130 δισ. ευρώ.</div><div style="text-align: justify;">Το «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων, πάντα υπό τον όρο της εθελοντικής</div><div style="text-align: justify;">συναίνεσης του ιδιωτικού τομέα (PSI), έφτασε στο 50% της ονομαστικής αξίας</div><div style="text-align: justify;">τους, ενώ ομολογήθηκε και επίσημα ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να επιστρέψει</div><div style="text-align: justify;">στις αγορές πριν το 2021. Η νέα συμφωνία έγινε δεκτή με ανακούφιση από τις</div><div style="text-align: justify;">κυβερνήσεις και τις αγορές, ανακούφιση που μετατράπηκε όμως γρήγορα σε</div><div style="text-align: justify;">απογοήτευση και οργή, όταν έγινε γνωστή η θέση «του δημοψηφίσματος» που</div><div style="text-align: justify;">αναστάτωσε τη διεθνή οικονομία. (Έγινε γνωστό πως στο Υ.Σ. ζήτησα αμέσως</div><div style="text-align: justify;">την απόσυρση της θέσης για το Δημοψήφισμα. Μίλησα με σκληρά λόγια γι’</div><div style="text-align: justify;">αυτή την επιλογή. Επέμενα στις θέσεις μου και την επόμενη ημέρα στη Βουλή:</div><div style="text-align: justify;">«Αυτήν τη θέση υποστήριξα και χθες το βράδυ, στη συζήτηση του Υπουργικού</div><div style="text-align: justify;">Συμβουλίου για το δημοψήφισμα. Και αυτήν τη θέση θα υποστηρίζω</div><div style="text-align: justify;">ανεξαρτήτως ποια είναι η αφορμή και σήμερα εδώ, μπροστά σας και αύριο και</div><div style="text-align: justify;">όλες τις επόμενες ημέρες. Δεν νοείται Έλληνας και Ελληνίδα που ανήκει στον</div><div style="text-align: justify;">κύριο κορμό των πολιτικών δυνάμεων, που να ξεστρατίζει και έναν πόντο από</div><div style="text-align: justify;">αυτό. Γιατί όποιος το κάνει, θέτει σε κίνδυνο δημόσια αγαθά και μία</div><div style="text-align: justify;">προοπτική και κανένας δεν του έχει δώσει το δικαίωμα». Απόσπασμα από τη</div><div style="text-align: justify;">συζήτηση στη Βουλή για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης προς την</div><div style="text-align: justify;">Κυβέρνηση, 2-11-2011).</div><div style="text-align: justify;">29</div><div style="text-align: justify;">Για πρώτη φορά εγέρθηκε θέμα διακοπής κάθε βοήθειας προς τη χώρα και</div><div style="text-align: justify;">αποπομπής της από το ευρώ. Η αναστάτωση στο εξωτερικό και το εσωτερικό</div><div style="text-align: justify;">ανάγκασε τον Πρωθυπουργό, μετά τη δραματική σύσκεψη στις Κάννες, να</div><div style="text-align: justify;">υποβάλει την παραίτησή του και την Νέα Δημοκρατία και τον Λαϊκό</div><div style="text-align: justify;">Ορθόδοξο Συναγερμό να συναινέσουν, μαζί με το ΠΑ.ΣΟ.Κ., στη στήριξη</div><div style="text-align: justify;">μιας ολιγόμηνης κυβέρνησης υπό τον Λουκά Παπαδήμο. Η πρόταση για το</div><div style="text-align: justify;">δημοψήφισμα ήταν, ωστόσο, η σταγόνα που έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει. Οι</div><div style="text-align: justify;">βασικές αδυναμίες της κυβέρνησής μας με Πρωθυπουργό τον Γ. Παπανδρέου</div><div style="text-align: justify;">ήταν: α) η εσφαλμένη δημαγωγική αντιπολιτευτική μας πρακτική πριν το 2009,</div><div style="text-align: justify;">προκάλεσε σημαντική αργοπορία να πάρουμε τα κατάλληλα μέτρα όταν γίναμε</div><div style="text-align: justify;">κυβέρνηση (ο γράφων ως στέλεχος του Κινήματος και ως υπουργός διαφώνησε</div><div style="text-align: justify;">έντονα και με τις δύο αυτές πολιτικές). β) Η αδυναμία και ο φόβος να μιλάμε</div><div style="text-align: justify;">με τον πολίτη τη γλώσσα της πραγματικότητας, μας οδήγησε σε αδυναμία να</div><div style="text-align: justify;">διατηρήσουμε την πολιτική ηγεμονία που αποκτήσαμε το 2009. Έτσι, μετά τις</div><div style="text-align: justify;">δημοτικές εκλογές του 2010, οι ενοχές και οι δισταγμοί σταμάτησαν το έργο</div><div style="text-align: justify;">της κυβέρνησης. Χάθηκε χρόνος, χάθηκαν ευκαιρίες, δυσφημιστήκαμε στο</div><div style="text-align: justify;">εξωτερικό, ενώ ο λαός έκανε θυσίες. γ) Η ανάγκη να αποτανθούμε στην Ε.Ε.</div><div style="text-align: justify;">για την επίλυση των προβλημάτων μας, αντέφασκε με την εξωτερική πολιτική</div><div style="text-align: justify;">της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου. Αντί να προσανατολιστούμε στον κεντρικό</div><div style="text-align: justify;">ευρωπαϊκό συσχετισμό, στείλαμε αντιφατικά και δυσχερώς ερμηνευόμενα</div><div style="text-align: justify;">μηνύματα. δ) Η ανυπαρξία αναπτυξιακών πολιτικών σύντομης απόδοσης. ε) Η</div><div style="text-align: justify;">απολύτως λανθασμένη επιλογή του δημοψιφίσματος, που είχε καταστροφικές</div><div style="text-align: justify;">συνέπειες. Και ως προς αυτές τις τελευταίες αδυναμίες ο γράφων ασκούσε</div><div style="text-align: justify;">συνεχή κριτική για να ωθήσει τα πράγματα σε ορθότερη κατεύθυνση. Οι</div><div style="text-align: justify;">ομιλίες μου στο ελληνικό Κοινοβούλιο, τα κατά καιρούς κείμενα των</div><div style="text-align: justify;">συνεντεύξεών μου, όπως και τα ρεπορτάζ από τις συνεδριάσεις των</div><div style="text-align: justify;">κυβερνητικών οργάνων, αποδεικνύουν αυτού του λόγου το αληθές. Ωστόσο, η</div><div style="text-align: justify;">ευθύνη από τη λειτουργία της κυβέρνησης είναι συλλογική. Αναλαμβάνω,</div><div style="text-align: justify;">συνεπώς, και εγώ το μερίδιό μου στην ευθύνη αυτή. Οι πολίτες θα</div><div style="text-align: justify;">αποφασίσουν για τον καθένα μας. Θα πρέπει, ωστόσο, να πιστωθούν στον Γ.</div><div style="text-align: justify;">Παπανδρέου και στον αγώνα του ως Πρωθυπουργού τα εξής: α) κατά τη</div><div style="text-align: justify;">θητεία του κλήθηκε να αντιμετωπίσει προβλήματα και καθυστερήσεις</div><div style="text-align: justify;">30</div><div style="text-align: justify;">δεκαετιών, μέσα σε λίγους μήνες! β) Ενθάρρυνε, ως Πρωθυπουργός, όσους</div><div style="text-align: justify;">Υπουργούς επιχειρούσαν να κάνουν σημαντικές και δύσκολες διαρθρωτικές</div><div style="text-align: justify;">αλλαγές. γ) Τον Ιούλιο και τον Οκτώβριο του 2011 συνδιαμόρφωσε δύο πολύ</div><div style="text-align: justify;">σημαντικές αποφάσεις της Ε.Ε. για την πατρίδα μας. Κι ας μην ξεχνάμε: αν τον</div><div style="text-align: justify;">Μάιο του 2010 δεν υπήρχε το Μνημόνιο, και τα 110δισ. ευρώ, η χώρα σε λίγες</div><div style="text-align: justify;">ημέρες θα πτώχευε. δ) Κράτησε ενωμένο το κυβερνητικό κόμμα παρ’ ότι</div><div style="text-align: justify;">λαμβάνονταν αποφάσεις αντιφατικές με το παρελθόν του, κάτι που δεν ήταν</div><div style="text-align: justify;">καθόλου αυτονόητο, και συνέβαλε με τον πιο καίριο τρόπο στη δημιουργία</div><div style="text-align: justify;">πολυκομματικής κυβέρνησης (πράγμα που είχε επιχειρήσει και τον Ιούνιο του</div><div style="text-align: justify;">2011). Με τα όσα προηγήθηκαν, προφανώς και δεν φιλοδοξώ να κάνω</div><div style="text-align: justify;">αποτίμηση της περιόδου 2009-2012. Για να αποτιμηθεί η περίοδος αυτή</div><div style="text-align: justify;">χρειάζεται χρόνος και, οπωσδήποτε, αντικειμενικότερη προσέγγιση από αυτήν</div><div style="text-align: justify;">ενός υπουργού των κυβερνήσεων 2009- 2012. Ωστόσο, επειδή έζησα την</div><div style="text-align: justify;">πρόσφατη αυτή κυβερνητική εμπειρία από θέση εμπροσθοφυλακής, οι απόψεις</div><div style="text-align: justify;">μου έχουν χαρακτήρα τεκμηρίων. Η ολοκληρωμένη τους κατάθεση θα γίνει</div><div style="text-align: justify;">αργότερα, βάσει του πολιτικού ημερολογίου που έχω κρατήσει και των</div><div style="text-align: justify;">ασφαλέστερων συμπερασμάτων, που η πάροδος του χρόνου συνήθως</div><div style="text-align: justify;">επιτρέπει. Περιορίζομαι, ωστόσο, εδώ στην αναφορά σε ορισμένα καίρια</div><div style="text-align: justify;">θέματα, ενόψει των εξελίξεων στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. αλλά και στη χώρα, στην πορεία</div><div style="text-align: justify;">προς τις βουλευτικές εκλογές, της άνοιξης του 2012.</div><div style="text-align: justify;">Εντωμεταξύ, καταρτίστηκε το λεγόμενο «δεύτερο Μνημόνιο» που οδήγησε</div><div style="text-align: justify;">στην αποχώρηση του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού από την κυβέρνηση και</div><div style="text-align: justify;">στην πολιτική κρίση των ημερών 9 έως 12 Φεβρουαρίου. Οι διαπραγματεύσεις,</div><div style="text-align: justify;">οι συμφωνίες και οι διαφωνίες επ’ αυτού, καθώς και οι σχετικές δραματικές</div><div style="text-align: justify;">πολιτικές εξελίξεις είναι πρόσφατες. Δεν χρειάζεται ειδική αναφορά σε αυτές.</div><div style="text-align: justify;">Αρκεί η επισήμανση πως όλα όσα έγιναν αποτελούν ένα πραγματικό «τέλος</div><div style="text-align: justify;">εποχής». Από τη Δευτέρα 13-2-2012, πολλά έχουν αλλάξει και σχεδόν τίποτε</div><div style="text-align: justify;">δεν θα είναι όπως ήταν πριν. Για την Ελλάδα, την κοινωνία και τις πολιτικές</div><div style="text-align: justify;">της δυνάμεις, ανοίγεται ένας νέος, και πάλι κακοτράχαλος δρόμος. Οι</div><div style="text-align: justify;">πολιτικές συγκλίσεις έγιναν με τρόπο παράδοξο για τις μεταπολιτευτικές</div><div style="text-align: justify;">συνήθειες του τόπου, μεταξύ των κύριων κορμών των δύο διαρκώς πολωμένων</div><div style="text-align: justify;">πολιτικών κομμάτων εξουσίας. Η πλειοψηφία που τελικώς αποδέχτηκε να</div><div style="text-align: justify;">31</div><div style="text-align: justify;">δώσει όλες της τις δυνάμεις για να μην πτωχεύσει η χώρα, ενώ μειώθηκε σε</div><div style="text-align: justify;">σχέση με αυτή του Νοεμβρίου του 2011, ωστόσο παρέμεινε ευρύτατη εφόσον</div><div style="text-align: justify;">συγκροτείται από τα 2/3 της Βουλής.</div><div style="text-align: justify;">32</div><div style="text-align: justify;">Γ. Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ. ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ</div><div style="text-align: justify;">ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΟΡΘΩΣΗ.</div><div style="text-align: justify;">1. Μετά την απόφαση της Ε.Ε και τις σχετικές συμφωνίες . Ένας πρώτος</div><div style="text-align: justify;">απολογισμός.</div><div style="text-align: justify;">Λίγα χρόνια μετά την εκδήλωση της κρίσης, η διαχείριση του ελληνικού</div><div style="text-align: justify;">χρέους βρίσκει τη χώρα οικονομικώς εξουθενωμένη. Τα δύο αυτά χρόνια μας</div><div style="text-align: justify;">δίδαξαν ότι η κρίση δεν είναι απλώς οικονομική. Σ’ αυτήν εμπλέκονται εξίσου,</div><div style="text-align: justify;">ίσως και περισσότερο, το πολιτικό σύστημα της χώρας, η δημόσια διοίκηση</div><div style="text-align: justify;">και οι οργανωμένες κοινωνικές ομάδες . Η κρίση έχει να κάνει εντέλει με τις</div><div style="text-align: justify;">συλλογικές αξίες, τον τρόπο ζωής μας και τον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε</div><div style="text-align: justify;">τον εαυτό μας. Με αυτή την έννοια είναι καθολική και μόνο αν την</div><div style="text-align: justify;">κατανοήσουμε ως τέτοια θα είμαστε σε θέση να την υπερβούμε. Βαθειά είναι η</div><div style="text-align: justify;">πεποίθησή μου, πως ο κύριος κορμός της ελληνικής κοινωνίας έχει κατανοήσει</div><div style="text-align: justify;">τα προβλήματά της, θέλει να βοηθήσει στην Ανόρθωση της χώρας και αναζητά</div><div style="text-align: justify;">εναγωνίως τις κατάλληλες πολιτικές ηγεσίες.</div><div style="text-align: justify;">Μια από τις ευεργετικές συνέπειες της κρίσης είναι ότι διέλυσε τις αυταπάτες</div><div style="text-align: justify;">μας. Ανακαλύψαμε αίφνης ότι δεν είμαστε τόσο πλούσιοι όσο πιστεύαμε.</div><div style="text-align: justify;">Διαπιστώνοντας ότι είμαστε φτωχότεροι, διαπιστώνουμε επίσης ότι το</div><div style="text-align: justify;">μεγαλύτερο τμήμα των δανείων, που πήραμε, καταναλώθηκε, δηλαδή,</div><div style="text-align: justify;">εξανεμίστηκε σε μη παραγωγικές χρήσεις και υποθήκευσε το μέλλον μας και</div><div style="text-align: justify;">το μέλλον των επερχόμενων γενεών. Το αποτέλεσμα ήταν να αλλάξει βίαια η</div><div style="text-align: justify;">ίδια η κοσμοαντίληψή μας. Εφησυχασμένοι ότι θα ζούμε εσαεί με δίχτυ</div><div style="text-align: justify;">ασφαλείας, ανακαλύψαμε έκπληκτοι ότι εφεξής η ζωή μας, ιδίως των νέων, αν</div><div style="text-align: justify;">δεν αντιδρούσαμε θα ήταν συνυφασμένη με την αβεβαιότητα και την</div><div style="text-align: justify;">διακινδύνευση. Το κράτος που έως τώρα προσέφερε απλόχερα</div><div style="text-align: justify;">καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας στο στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα, που</div><div style="text-align: justify;">συντηρούσε κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις, που «επιδοτούσε» επιχειρήσεις και</div><div style="text-align: justify;">ελεύθερους επαγγελματίες μέσω της φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής, αυτό</div><div style="text-align: justify;">33</div><div style="text-align: justify;">το κράτος με το οποίο πορευτήκαμε τόσο καιρό, ανήκει οριστικά στο</div><div style="text-align: justify;">παρελθόν. Και η αντίστροφη πορεία άρχισε. Με την περικοπή του 13ου και του</div><div style="text-align: justify;">14ου μισθού στο Δημόσιο και τον ασφαλιστικό νόμο (Μάιος και Ιούλιος του</div><div style="text-align: justify;">2010) για πρώτη φορά τις τελευταίες δεκαετίες η παρούσα γενιά πλήρωνε τα</div><div style="text-align: justify;">χρέη της, χάριν των επομένων!!!</div><div style="text-align: justify;">Όπως είδαμε, εικοσιένα μήνες μετά το Μνημόνιο, ο πρώτος απολογισμός</div><div style="text-align: justify;">δείχνει ότι οι προσδοκίες μας περί βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους,</div><div style="text-align: justify;">ταχείας επιστροφής της Ελλάδας στις αγορές και ανάκαμψης, γρήγορης</div><div style="text-align: justify;">απόδοσης των μεταρρυθμίσεων δεν επαληθευθήκαν. Από την άλλη,</div><div style="text-align: justify;">διακρίνουμε πλέον καθαρά τους δύο μεγάλους δημοσιονομικούς στόχους που</div><div style="text-align: justify;">έχουμε εμπρός μας, καθώς και το μέγεθος των πολιτικών μας στόχων: α) την</div><div style="text-align: justify;">επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων, από το 2013 και την κατάρτιση</div><div style="text-align: justify;">ισοσκελισμένων προϋπολογισμών από το 2015 και πέρα, όταν θα λήξει η</div><div style="text-align: justify;">δανειακή σύμβαση και η Ελλάδα θα κληθεί να τα βγάλει πέρα μόνη της και β)</div><div style="text-align: justify;">την επαναφορά της ελληνικής οικονομίας σε αναπτυξιακούς ρυθμούς.</div><div style="text-align: justify;">Είναι προφανές, ότι αν η χώρα πρόκειται να έχει ετησίως πρωτογενή</div><div style="text-align: justify;">πλεονάσματα άνω του 4% του ΑΕΠ την περίοδο 2014-2020 και ελαφρώς</div><div style="text-align: justify;">μικρότερα την περίοδο 2020-2030, θα απαιτηθεί αυστηρή δημοσιονομική</div><div style="text-align: justify;">πειθαρχία, καθώς και μεγάλες και επιτυχείς αναπτυξιακές προσπάθειες. Οι</div><div style="text-align: justify;">στόχοι αυτοί μπορεί να ακούγονται ως φιλόδοξοι, είναι όμως και ρεαλιστικοί</div><div style="text-align: justify;">και αποδοτικοί και πάντως, είμαστε αναγκασμένοι εκ των πραγμάτων να τους</div><div style="text-align: justify;">πλησιάσουμε. Αυτή τη στιγμή, με δεδομένο το συσχετισμό δυνάμεων εντός και</div><div style="text-align: justify;">εκτός Ε.Ε., εναλλακτική επιλογή δεν προσφέρεται. Και ας μην ξεχνάμε: χωρίς</div><div style="text-align: justify;">την αρωγή των εταίρων μας, η χώρα θα ήταν υποχρεωμένη να κηρύξει</div><div style="text-align: justify;">χρεοστάσιο αύριο κιόλας, άρα να προχωρήσει σε πολύ επαχθέστερα μέτρα,</div><div style="text-align: justify;">ιδίως εις βάρος των ασθενέστερων. Και επιπλέον θα έπρεπε να επιβιώσει</div><div style="text-align: justify;">οικονομικά σε ένα όλο και πιο αντίξοο διεθνές περιβάλλον, απομονωμένη από</div><div style="text-align: justify;">τους φυσικούς της συμμάχους. Αυτές ή παρόμοιες προοπτικές, προφανώς και</div><div style="text-align: justify;">δεν αποτελούν λύσεις. Κι όσοι τις αρθρώνουν ή της υπονοούν, ή εξ</div><div style="text-align: justify;">34</div><div style="text-align: justify;">αντικειμένου μας οδηγούν προς αυτές, προσφέρουν τις χειρότερες δυνατές</div><div style="text-align: justify;">υπηρεσίες στον ελληνικό λαό και στην πατρίδα μας.</div><div style="text-align: justify;">2. Τι πρέπει να κάνουμε…</div><div style="text-align: justify;">Τα όσα ακολουθούν δεν αποτελούν πρόταση κυβερνητικού προγράμματος.</div><div style="text-align: justify;">Συνεπώς, δεν καλύπτονται αρκετοί από τους τομείς της κυβερνητικής δράσης.</div><div style="text-align: justify;">Σε ό,τι αφορά τα όσα πρέπει να γίνουν το συντομότερο δυνατόν, το κείμενο</div><div style="text-align: justify;">των θέσεων στέκεται στα βασικά θέματα της συνάντησης κράτους και</div><div style="text-align: justify;">οικονομίας. Η Ελλάδα βρίσκεται ενώπιον ιστορικών αποφάσεων. Οι Έλληνες</div><div style="text-align: justify;">καλούμαστε να εκτελέσουμε σε ελάχιστο χρονικό διάστημα τρεις</div><div style="text-align: justify;">πραγματικούς άθλους. Ο πρώτος είναι να αποκαταστήσουμε το κύρος της</div><div style="text-align: justify;">χώρας στο εξωτερικό και να κρατήσουμε ανοιχτή πάση θυσία την ευρωπαϊκή</div><div style="text-align: justify;">μας προοπτική. Απομονωμένη και αναξιόπιστη, μακριά από τις δυνάμεις του</div><div style="text-align: justify;">κεντρικού ευρωπαϊκού συσχετισμού, η Ελλάδα θα κινδύνευε να μετατραπεί σε</div><div style="text-align: justify;">μόνιμο παρία του διεθνούς οικονομικού συστήματος. Η αντιστροφή αυτού του</div><div style="text-align: justify;">κλίματος είναι εθνική επιταγή. Η προσπάθεια που θα απαιτηθεί είναι γιγάντια,</div><div style="text-align: justify;">όχι όμως πολύχρονη και δεν αφορά μόνο τις ιθύνουσες πολιτικές δυνάμεις. Ο</div><div style="text-align: justify;">ανεύθυνος απομονωτισμός, με τον οποίο ερωτοτροπούν ορισμένοι, πρέπει να</div><div style="text-align: justify;">ανασχεθεί εγκαίρως. Ουδείς μπορεί να διανοηθεί πως θα μπορούσε να</div><div style="text-align: justify;">ακυρώσει μια ευρωπαϊκή στρατηγική μισού και πλέον αιώνα, για την οποία</div><div style="text-align: justify;">επιτυχώς πάσχισε ο ελληνικός λαός.</div><div style="text-align: justify;">Ο δεύτερος άθλος είναι να πάψουμε επιτέλους να ξοδεύουμε περισσότερα από</div><div style="text-align: justify;">αυτά που κερδίζουμε. Έτσι κι αλλιώς κανείς πλέον δεν είναι διατεθειμένος να</div><div style="text-align: justify;">μας δανείζει για να διατηρήσουμε το σημερινό επίπεδο κατανάλωσης. Το</div><div style="text-align: justify;">δίλημμα είναι απλό: είτε θα ανασυγκροτήσουμε τον παραγωγικό ιστό της</div><div style="text-align: justify;">χώρας, είτε θα συμβιβαστούμε με τη δραματική πτώση του βιοτικού μας</div><div style="text-align: justify;">επιπέδου, που θα εξαθλιώσει τη χώρα για πολλές δεκαετίες. Αυτόν τον άθλο</div><div style="text-align: justify;">φαίνεται πως θα τον κατακτήσουμε αντί για τα τέλη του πρώτου εξαμήνου του</div><div style="text-align: justify;">2012, όπως υπολογίζαμε, εντός του 2013. Η στιγμή αυτή πιστεύω πως θα</div><div style="text-align: justify;">αποτελέσει την απαρχή της πορείας του τόπου προς την ανάκαμψη.</div><div style="text-align: justify;">35</div><div style="text-align: justify;">Ο τρίτος άθλος είναι να συγκροτήσουμε επιτέλους σοβαρό και αξιόπιστο</div><div style="text-align: justify;">κράτος. Οι φλυαρίες περί «επανίδρυσης του κράτους» και η άπρακτη</div><div style="text-align: justify;">μεταρρυθμισιολογία του πρόσφατου παρελθόντος έχουν προσδώσει στη</div><div style="text-align: justify;">σχετική συζήτηση έναν φαιδρό τόνο. Ωστόσο, ο ριζοσπαστικός</div><div style="text-align: justify;">μετασχηματισμός της δημόσιας διοίκησης είναι εκ των ων ουκ άνευ. Κράτος</div><div style="text-align: justify;">που οι μείζονες αποφάσεις του στα ζητήματα της φορολογίας και της δημόσιας</div><div style="text-align: justify;">τάξης και ασφάλειας τελούν διαρκώς υπό αίρεση, δεν νοείται. Κράτος που</div><div style="text-align: justify;">μοιράζεται τα έσοδά του με φοροκλέπτες και εισφοροφυγάδες, με καταχραστές</div><div style="text-align: justify;">και επίορκους, δεν νοείται. Όρος για όλα αυτά είναι να απαλλαγούμε από τις</div><div style="text-align: justify;">ιδεολογικές μας παρωπίδες. Το κράτος που χρειαζόμαστε δεν είναι ούτε το</div><div style="text-align: justify;">κράτος-πατερούλης της παλαιοαριστεράς, όπου το Δημόσιο αναλαμβάνει να</div><div style="text-align: justify;">κάνει τα πάντα, ούτε το κράτος-νυχτοφύλακας των υπερφιλελεύθερων, που θα</div><div style="text-align: justify;">κρατάει το φανάρι στους επιχειρηματίες. Χρειαζόμαστε ένα στιβαρό,</div><div style="text-align: justify;">παρεμβατικό κράτος, με υπαλληλία σύγχρονη και ευέλικτη, και εν ταυτώ ένα</div><div style="text-align: justify;">κράτος επιτελικό, ικανό να σχεδιάζει μακροπρόθεσμα για όλους τους τομείς</div><div style="text-align: justify;">του δημοσίου συμφέροντος, από την οικονομία έως την εκπαίδευση και την</div><div style="text-align: justify;">κοινωνική πολιτική. Αυτό το κράτος δεν πρέπει να είναι ούτε «λίγο» ούτε</div><div style="text-align: justify;">«πολύ», ούτε «μικρό» ούτε «μεγάλο», αλλά ευφυές, ταχύ και αποτελεσματικό.</div><div style="text-align: justify;">Επιμένω εδώ και χρόνια, πως ο ριζοσπαστικός μετασχηματισμός του κράτους</div><div style="text-align: justify;">αποτελεί σήμερα τον μείζονα εθνικό στόχο. Η παρέμβασή μου τον Μάρτιο του</div><div style="text-align: justify;">2009 με αναλυτικές προτάσεις επί του θέματος αυτού είχε ακουστεί με ένταση</div><div style="text-align: justify;">στο πολιτικό σύστημα, φάνηκε προς στιγμήν πως θα μπορούσε να επηρεάσει</div><div style="text-align: justify;">το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ., αλλά συνέχεια η παράταξη δεν</div><div style="text-align: justify;">έδωσε.</div><div style="text-align: justify;">Στο πολιτικό πεδίο, το μέλλον της χώρας θα κριθεί από το αν θα αναδειχθούν</div><div style="text-align: justify;">ηγεσίες με κύρος και βούληση να συγκρουστούν ευθέως με τις κακοδαιμονίες</div><div style="text-align: justify;">μας. Από το αν θα συγκροτηθούν κόμματα εξουσίας με εδραιωμένες</div><div style="text-align: justify;">πεποιθήσεις, αποφασισμένα και αποτελεσματικά. Από το αν εντέλει το έθνος</div><div style="text-align: justify;">θα βρει εκείνες τις δυνάμεις που θα αναδειχθούν σε υποκείμενα της αλλαγής,</div><div style="text-align: justify;">απομονώνοντας εκείνους που επενδύουν όλα τα επιχειρήματα τους στην</div><div style="text-align: justify;">36</div><div style="text-align: justify;">καταστροφή. Χωρίς τη συντριβή των δυνάμεων της καθήλωσης και της</div><div style="text-align: justify;">οπισθοδρόμησης, η χώρα δύσκολα θα απεγκλωβιστεί . Είναι αλήθεια, πως η</div><div style="text-align: justify;">διετία 2009–2011 έδωσε την ευκαιρία να αναδειχθούν νέοι πολιτικοί με</div><div style="text-align: justify;">δυνατότητες διαχείρισης μειζόνων κρίσεων. Κι αυτό οδηγεί εκ των πραγμάτων</div><div style="text-align: justify;">στην περιθωριοποίηση του πολιτικού, που μόνα του εφόδια ήταν η δημαγωγία</div><div style="text-align: justify;">και η δεξιότητα στη διανομή των κρατικών λαφύρων μετά τις εκλογικές νίκες.</div><div style="text-align: justify;">Στο πεδίο των άμεσων αναγκαίων αποφάσεων ζωτικής σημασίας είναι η</div><div style="text-align: justify;">προώθηση των διαρθρωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων και η</div><div style="text-align: justify;">αποκατάσταση της ρευστότητας της οικονομίας. Με την ανταλλαγή των</div><div style="text-align: justify;">ομολόγων και την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών,</div><div style="text-align: justify;">εξασφαλίζουμε ουσιαστικό χρηματοοικονομικό όφελος και, ιδίως, κερδίζουμε</div><div style="text-align: justify;">χρόνο. Έως το 2021, δεν χρειάζεται να προσφύγουμε στις αγορές για την</div><div style="text-align: justify;">αναχρηματοδότηση του χρέους μας, ενώ έως το 2014 η νέα σύμβαση καλύπτει</div><div style="text-align: justify;">τις δανειακές μας ανάγκες, συμπεριλαμβανομένων των τόκων.</div><div style="text-align: justify;">Σε αντιστάθμισμα, καλούμαστε να αφήσουμε πίσω μας εδραιωμένες</div><div style="text-align: justify;">νοοτροπίες και συμπεριφορές. Καλούμαστε με άλλες λέξεις:</div><div style="text-align: justify;">– Να υπερβούμε την παράλυση της δημόσιας διοίκησης, η οποία ήταν ήδη</div><div style="text-align: justify;">αναποτελεσματική πριν την κρίση και αποδεικνύεται δυο φορές πιο</div><div style="text-align: justify;">αναποτελεσματική σε συνθήκες κρίσης.</div><div style="text-align: justify;">– Να ενισχύσουμε, με την άρση των γραφειοκρατικών εμποδίων, την</div><div style="text-align: justify;">ανάπτυξη στους πέντε κρίσιμους γι’ αυτήν τομείς δραστηριότητας.</div><div style="text-align: justify;">– Να ενισχύσουμε την αναπτυξιακή επιχειρηματικότητα και να διαρρήξουμε</div><div style="text-align: justify;">κάθε σχέση με τον οικονομικό παρασιτισμό.</div><div style="text-align: justify;">– Να ξεπεράσουμε τις αδυναμίες του πολιτικού συστήματος.</div><div style="text-align: justify;">– Να αντιμετωπίσουμε τις αντιδράσεις των πάσης φύσης συντεχνιών.</div><div style="text-align: justify;">– Να αποδείξουμε στους υπόλοιπους ευρωπαίους ότι και θέλουμε και</div><div style="text-align: justify;">μπορούμε να τιμήσουμε τις υπογραφές μας και τη θέση μας στην</div><div style="text-align: justify;">ευρωζώνη.</div><div style="text-align: justify;">– Να αντικρούσουμε τον αρνητισμό και τη συχνά μηδενιστική κριτική των</div><div style="text-align: justify;">ΜΜΕ.</div><div style="text-align: justify;">37</div><div style="text-align: justify;">Πάνω από όλα, η ελληνική κοινωνία καλείται επιτέλους να αποτοξινωθεί από</div><div style="text-align: justify;">τις αντιλήψεις της αχαλίνωτης κατανάλωσης, του επιχειρηματικού</div><div style="text-align: justify;">παρασιτισμού και του κορπορατισμού. Ήδη έχουμε κάνει τα πρώτα</div><div style="text-align: justify;">αποτελεσματικά βήματα. Καλούμαστε να επανοικειωθούμε αξίες που</div><div style="text-align: justify;">εξαχνώθηκαν μέσα στην παραζάλη της περιόδου των δανεικών και στις</div><div style="text-align: justify;">ψευδαισθήσεις της εσαεί ευημερίας: την πειθαρχία, την αξιοκρατία, την</div><div style="text-align: justify;">αναγνώριση της σημασίας της αριστείας και της σκληρής εργασίας, το</div><div style="text-align: justify;">σεβασμό στην ιεραρχία, την συναίσθηση της αποστολής και του καθήκοντος,</div><div style="text-align: justify;">την αλληλοβοήθεια, τον πατριωτισμό, τη συλλογική και διαγενεακή</div><div style="text-align: justify;">αλληλεγγύη.</div><div style="text-align: justify;">«Ακόμη και η απλούστερη σκέψη και γνώση φανερώνει ότι η εθνική ανάπτυξη</div><div style="text-align: justify;">μπορεί να γίνει μόνο με την αύξηση των παραγωγικών επενδύσεων, δηλαδή με</div><div style="text-align: justify;">τον αντίστοιχο περιορισμό της κατανάλωσης, προ παντός όταν τα</div><div style="text-align: justify;">καταναλωτικά αγαθά η χώρα δεν τα παράγει αλλά τα εισάγει, και για να τα</div><div style="text-align: justify;">εισαγάγει δανείζεται, δηλαδή εκχωρεί τις αποφάσεις για το μέλλον της στους</div><div style="text-align: justify;">δανειοδότες της. Ο δρόμος της ανάπτυξης είναι ο δρόμος της συσσώρευσης,</div><div style="text-align: justify;">της εντατικής εργασίας και της προσωρινής τουλάχιστον (μερικής) στέρησης,</div><div style="text-align: justify;">ενώ ο δρόμος της (βραχυπρόθεσμης μόνον) ευημερίας είναι ο δρόμος του</div><div style="text-align: justify;">παρασιτισμού και της εκποίησης της χώρας. Αυτή η άτεγκτη οικονομική</div><div style="text-align: justify;">αλήθεια ισχύει ανεξάρτητα από το κοινωνικό και ηθικό πρόβλημα της</div><div style="text-align: justify;">διανομής των βαρών και της ιεράρχησης ων στερήσεων.» (Παναγιώτης</div><div style="text-align: justify;">Κονδύλης, 1991). Εικοσιένα χρόνια μετά και εν μέσω μιας δραματικής κρίσης,</div><div style="text-align: justify;">δύσκολα νομίζω πως μπορεί ένας νοήμων πολίτης, και μάλιστα πολιτικός, να</div><div style="text-align: justify;">θελήσει να προσθέσει ή να αφαιρέσει έστω και μία λέξη στη φράση αυτή του</div><div style="text-align: justify;">αείμνηστου Κονδύλη.</div><div style="text-align: justify;">Ευθύνη μας είναι να καταστήσουμε σαφές: τώρα που τέλειωσαν τα δανεικά, ο</div><div style="text-align: justify;">μόνος τρόπος για να διατηρήσουμε το υψηλό βιοτικό μας επίπεδο είναι να</div><div style="text-align: justify;">στραφούμε αποφασιστικά προς τις αξίες της εργασίας, της παραγωγικότητας,</div><div style="text-align: justify;">της ανάπτυξης και γι’ αυτό της ατομικής και συλλογικής προσπάθειας.</div><div style="text-align: justify;">Περισσότερο από καινοτόμους νόμους και φιλόδοξα μέτρα, η χώρα έχει</div><div style="text-align: justify;">38</div><div style="text-align: justify;">ανάγκη από μια στέρεη λογική της ατομικής και της συλλογικής προσπάθειας.</div><div style="text-align: justify;">Πρέπει να συντονιστούμε όλοι στην προσπάθεια να ξανακερδίσουμε το καλό</div><div style="text-align: justify;">μας όνομα στη Ευρώπη και τον κόσμο, την αξιοπιστία μας ως χώρα και να</div><div style="text-align: justify;">επιστρέψουμε στην ευημερία ατομικά και συλλογικά. Θα τα καταφέρουμε αν</div><div style="text-align: justify;">πάψουμε να χάνουμε χρόνο, αν συναισθανθούμε ότι κάθε ήμερα που περνά</div><div style="text-align: justify;">είναι για να δίνουμε μάχες.</div><div style="text-align: justify;">3. Έλληνες στην Ενωμένη Ευρώπη</div><div style="text-align: justify;">α. Εθνικό κράτος και Ευρωπαϊκή Ένωση</div><div style="text-align: justify;">Είμαστε Έλληνες στην Ενωμένη Ευρώπη. Είμαστε λαός με μακρά ιστορική</div><div style="text-align: justify;">διαδρομή, με φιλοδοξίες για το μέλλον, με συνείδηση της ιδιαιτερότητάς του</div><div style="text-align: justify;">και επίγνωση της προσφοράς και του πολιτισμού του. Ταυτοχρόνως όμως</div><div style="text-align: justify;">αποτελούμε μέρος ενός πλανητικού περιβάλλοντος, που αλλάζει διαρκώς. Ενός</div><div style="text-align: justify;">οικουμενικού δικτύου, που ακόμη και τα πλέον απόμακρα σημεία του τελούν</div><div style="text-align: justify;">υπό όλο και στενότερη αλληλεξάρτηση, μέσω της οικονομίας, της</div><div style="text-align: justify;">πληροφορίας , της οικολογίας, του κοινού τρόπου ζωής.</div><div style="text-align: justify;">Η τεχνική πρόοδος και η ελευθερία των συναλλαγών έκαναν τον κόσμο μας</div><div style="text-align: justify;">μικρότερο. Μείζονα προβλήματα όπως η χρηματοπιστωτική κρίση, η</div><div style="text-align: justify;">κλιματική αλλαγή, η διάδοση των όπλων μαζικής καταστροφής, η</div><div style="text-align: justify;">μετανάστευση μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο σε οικουμενικό επίπεδο. Η</div><div style="text-align: justify;">παγκοσμιοποίηση είναι αναντίστρεπτο γεγονός. Όμως στο ερώτημα ποιοι είναι</div><div style="text-align: justify;">οι παράγοντες και οι πρωταγωνιστές των εξελίξεων στο πλανητικό γίγνεσθαι, η</div><div style="text-align: justify;">απάντηση που μας δίνει η σύγχρονη ιστορία είναι σαφής: πρωτίστως εθνικά</div><div style="text-align: justify;">κράτη.</div><div style="text-align: justify;">Η αυτοδιάθεση των λαών ως πολιτική αρχή προβλέφθηκε στον Καταστατικό</div><div style="text-align: justify;">Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών το 1948. Έκτοτε επιβεβαιώνεται σταθερά. Μέσα</div><div style="text-align: justify;">σε εξήντα χρόνια, τα μέλη του ΟΗΕ αυξήθηκαν από 40 σε 180 και πλέον.</div><div style="text-align: justify;">39</div><div style="text-align: justify;">Μόνο στην Ευρώπη δημιουργήθηκαν μετά το 1989, είκοσι πέντε νέα εθνικά</div><div style="text-align: justify;">κράτη: ΕΣΣΔ, Τσεχοσλοβακία, Γιουγκοσλαβία, η διχασμένη Γερμανία, το</div><div style="text-align: justify;">ενιαίο Σουδάν ανήκουν πλέον στο παρελθόν. Από τον Καναδά ώς την Τουρκία</div><div style="text-align: justify;">και από το Βέλγιο ώς την Ισπανία, όλες σχεδόν οι πολυεθνικές χώρες που</div><div style="text-align: justify;">απέμειναν αντιμετωπίζουν θέμα εσωτερικής ενότητας με αυτονομιστικά</div><div style="text-align: justify;">κινήματα και συγκρούσεις.</div><div style="text-align: justify;">Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα υπερεθνικά μορφώματα στο χώρο της</div><div style="text-align: justify;">οικονομίας, του πολιτισμού, της κοινωνίας των πολιτών διαδραματίζουν</div><div style="text-align: justify;">κρίσιμο, ενίοτε και αναντικατάστατο ρόλο. Ωστόσο, οι σημαντικότερες</div><div style="text-align: justify;">εξελίξεις των τελευταίων δεκαετιών επιβεβαιώνουν την κομβική σημασία του</div><div style="text-align: justify;">έθνους κράτους: η πτώση του Τείχους του Βερολίνου και του υπαρκτού</div><div style="text-align: justify;">σοσιαλισμού· η εμπλοκή των ΗΠΑ στον πόλεμο κατά των ισλαμιστών και της</div><div style="text-align: justify;">τρομοκρατίας· η ανάδυση της Κίνας, της Ινδίας, της Βραζιλίας και των</div><div style="text-align: justify;">αναπτυσσόμενων χωρών του πάλαι ποτέ Τρίτου Κόσμου· ακόμη και η</div><div style="text-align: justify;">διαχείριση της σοβούσας οικολογικής κρίσης και της τρέχουσας</div><div style="text-align: justify;">χρηματοπιστωτικής και οικονομικής αναταραχής έδειξαν ότι τα πολιτικά</div><div style="text-align: justify;">υποκείμενα κινούνται διεθνώς με βάση πρωτίστως εθνικά συμφέροντα. Η</div><div style="text-align: justify;">αναφορά αυτή δεν είναι θεωρητική. Για μας αποτελεί διδαχή: δεν μπορούμε να</div><div style="text-align: justify;">τα περιμένουμε όλα από τους εταίρους μας. Η Ε.Ε είναι το κοινό μας σπίτι,</div><div style="text-align: justify;">όμως εμείς είμαστε πρωτίστως υπεύθυνοι για τον εαυτό μας.</div><div style="text-align: justify;">Σ’ αυτόν το γενικό κανόνα, το πρωτοφανές πείραμα της ειρηνικής ευρωπαϊκής</div><div style="text-align: justify;">ολοκλήρωσης μεταπολεμικά μοιάζει να είναι η απόλυτη εξαίρεση. Η</div><div style="text-align: justify;">δημιουργία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων μεταπολεμικά ήταν γέννημα της</div><div style="text-align: justify;">νηφάλιας διαπίστωσης, ότι οι παραδοσιακοί ενδοευρωπαϊκοί ανταγωνισμοί</div><div style="text-align: justify;">είχαν πλέον χάσει τη σημασία τους. Στον ψυχροπολεμικό κόσμο των</div><div style="text-align: justify;">αντίπαλων υπερδυνάμεων, κανένα ευρωπαϊκό έθνος δεν μπορούσε να σταθεί</div><div style="text-align: justify;">επί ίσοις όροις. Η ίδια διαπίστωση ισχύει σήμερα ακόμη περισσότερο. Ο</div><div style="text-align: justify;">πληθυσμός της ηπείρου βρίσκεται εδώ και δεκαετίες σε δημογραφική κάμψη.</div><div style="text-align: justify;">Εμπρός στην άνοδο δυνάμεων όπως η Κίνα και η Ινδία, το οικονομικό βάρος</div><div style="text-align: justify;">της Ευρώπης προοδευτικά φθίνει. Η πολιτική και πολιτιστική της επιρροή</div><div style="text-align: justify;">40</div><div style="text-align: justify;">επίσης. Αν τα ευρωπαϊκά κράτη επιθυμούν να παραμείνουν αξιόλογη δύναμη</div><div style="text-align: justify;">σε οικουμενικό επίπεδο, μόνη τους επιλογή είναι η σύμπραξη. Η Ελλάδα</div><div style="text-align: justify;">ευτύχησε υπό την ηγεσία των Κ. Καραμανλή και Κ. Σημίτη, να είναι παρούσα</div><div style="text-align: justify;">σε αυτή την εξέλιξη. Η ένταξή μας στην Ε.Ο.Κ. και στην ευρωζώνη αποτελεί</div><div style="text-align: justify;">πολιτική κληρονομιά προς τις επόμενες γενεές των Ελλήνων και των</div><div style="text-align: justify;">Ελληνίδων.</div><div style="text-align: justify;">Η οικοδόμηση της Ευρωπαϊκής Κοινοπολιτείας δεν αντιφάσκει επομένως προς</div><div style="text-align: justify;">την ιδέα του έθνους. Ανέκαθεν η σύσταση συμπράξεων και συμμαχιών</div><div style="text-align: justify;">αποτέλεσε μέσο άσκησης εθνικής πολιτικής. Αλλά και για λόγους</div><div style="text-align: justify;">δημοκρατικής νομιμοποίησης, η πραγμάτωση της Ευρωπαϊκής Ιδέας δεν</div><div style="text-align: justify;">μπορεί να γίνει ερήμην των εθνικών κρατών. Μολονότι στην πορεία της</div><div style="text-align: justify;">ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, τα εθνικά κράτη μεταβιβάζουν ολοένα και</div><div style="text-align: justify;">περισσότερα τμήματα της κυριαρχίας τους στους ενωσιακούς θεσμούς, τα ίδια</div><div style="text-align: justify;">θα παραμένουν διακριτές πολιτικές, ιστορικές και πολιτισμικές οντότητες. Η</div><div style="text-align: justify;">Ευρώπη λοιπόν, οικοδομείται από ιστορικούς λαούς με ισχυρές εθνικές</div><div style="text-align: justify;">ταυτότητες, δηλαδή με την απαραίτητη αυτογνωσία, η οποία οικοδομείται</div><div style="text-align: justify;">παράλληλα, όχι απλώς με την ανοχή του άλλου, αλλά με την επιδίωξη της</div><div style="text-align: justify;">ύπαρξης και της χειραφέτησής του ως στοιχείου της νέας ευρωπαϊκής</div><div style="text-align: justify;">δημόσιας σφαίρας και στη συνέχεια, του λεγόμενου ευρωπαϊκού Δήμου, ο</div><div style="text-align: justify;">οποίος τελικώς θα νομιμοποιεί τη νέα ευρωπαϊκή, ενωσιακή δημόσια εξουσία.</div><div style="text-align: justify;">Η εθνική ταυτότητα, πλέον, δεν οικοδομείται μόνο με τα ιστορικά και τα</div><div style="text-align: justify;">σύγχρονα υλικά που την κάνουν μοναδική, αλλά και από τα στοιχεία της</div><div style="text-align: justify;">κοινής επιθυμίας των λαών της Ευρώπης να συνυπάρξουν, με βάση κοινές</div><div style="text-align: justify;">αρχές και αξίες (δημοκρατία, δικαιοσύνη, ελευθερία, αλληλεγγύη). Έτσι, η υπό</div><div style="text-align: justify;">διαμόρφωση ευρωπαϊκή ταυτότητα δεν συγκροτείται από την πρόσθεση των</div><div style="text-align: justify;">εθνικών ταυτοτήτων. Αντιθέτως, αποτελεί την εγγύηση της επιβίωσης των</div><div style="text-align: justify;">εθνικών ταυτοτήτων, οι οποίες, εξελισόμενες, αναδεικνύουν τα κοινά</div><div style="text-align: justify;">χαρακτηριστικά αλλά και τη βούληση τους να συμπτύξουν μια κοινή-ενιαία</div><div style="text-align: justify;">πολιτική οργάνωση. Από αυτή τη συζήτηση και από αυτές τις διεργασίες το</div><div style="text-align: justify;">ΠΑ.ΣΟ.Κ πρέπει να πάψει να απουσιάζει. Και, κυρίως, το ΠΑ.ΣΟ.Κ οφείλει να</div><div style="text-align: justify;">εγκαταλείψει ορισμένες αντιευρωπαϊκές, κοσμοπολίτικες εκζητήσεις, που δεν</div><div style="text-align: justify;">41</div><div style="text-align: justify;">θεμελιώνονται πουθενά κι αφήνουν τη χώρα εκτός συσχετισμών κι εκτός</div><div style="text-align: justify;">πηγών ισχύος.</div><div style="text-align: justify;">β. Η Ευρώπη ακρογωνιαία στρατηγική επιλογή του ελληνισμού</div><div style="text-align: justify;">Η αναγνώριση του γεγονότος ότι τα εθνικά κράτη παραμένουν κινητήριος</div><div style="text-align: justify;">δύναμη της ιστορίας, δεν σημαίνει κατά κανένα τρόπο επιστροφή στον</div><div style="text-align: justify;">αυτάρεσκο εθνοκεντρισμό του παρελθόντος. Ούτε θέλει να δώσει την</div><div style="text-align: justify;">εντύπωση ότι ο κόσμος μας είναι πάγιος και σταθερός. Αντίθετα, σε έναν</div><div style="text-align: justify;">πολυπαραγοντικό και απρόβλεπτο κόσμο, η αξία του στρατηγικού σχεδιασμού</div><div style="text-align: justify;">και του συντονισμένου χειρισμού των γεγονότων σε διεθνές και υπερεθνικό</div><div style="text-align: justify;">επίπεδο έχει μεγαλύτερη σημασία από ποτέ. Προϋπόθεση γι' αυτό είναι αφενός</div><div style="text-align: justify;">μεν η ορθή κατανόηση των εθνικών συμφερόντων και δυνατοτήτων μας,</div><div style="text-align: justify;">δηλαδή η εθνική μας αυτογνωσία. Αφετέρου δε η ορθή αποτίμηση του</div><div style="text-align: justify;">διεθνούς περιβάλλοντος, των επιδιώξεων και των συμφερόντων των λοιπών</div><div style="text-align: justify;">πρωταγωνιστών στην παγκόσμια σκακιέρα, συμμάχων και ανταγωνιστών. Με</div><div style="text-align: justify;">κλασσικούς γεωπολιτικούς όρους, η Ελλάδα σε πλανητικό επίπεδο είναι μικρή</div><div style="text-align: justify;">δύναμη. Η οικονομία της αντιστοιχεί μόλις στο 2% του ΑΕΠ της ευρωζώνης.</div><div style="text-align: justify;">Αξιόλογο ρόλο διαδραματίζει με τις δικές της δυνάμεις μόνο στα Βαλκάνια και</div><div style="text-align: justify;">την Ανατολική Μεσόγειο. Αλλά και στα τρία αυτά επίπεδα –παγκόσμιο,</div><div style="text-align: justify;">ηπειρωτικό, τοπικό– ο ρόλος που της αναλογεί, ενδυναμώνεται με την ένταξή</div><div style="text-align: justify;">της στο ευρύτερο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.</div><div style="text-align: justify;">Για μας η ΕΕ δεν είναι κοσμοπολίτικο ιδεολόγημα, είναι στρατηγική, εθνική</div><div style="text-align: justify;">επιλογή. Δηλαδή, στρατηγικού χαρακτήρα εκτίμηση, ότι η υπερεθνική</div><div style="text-align: justify;">πολιτική ολοκλήρωση διαμορφώνει συνθήκες αποτελεσματικής προώθησης</div><div style="text-align: justify;">των αρχών, των αξιών και των συμφερόντων μας. Κι αυτό σε δύο επίπεδα: α)</div><div style="text-align: justify;">εντός του ευρωπαϊκού χώρου, όπου η ενοποιητική διαδικασία αποτελεί το</div><div style="text-align: justify;">προσφορότερο μέσο οικοδόμησης μιας ουσιαστικής δημοκρατικής και δίκαιης</div><div style="text-align: justify;">οργάνωσης της ευρωπαϊκής και της ελληνικής κοινωνίας και β) στο πλαίσιο</div><div style="text-align: justify;">της οικουμενικής «αταξίας» (παγκοσμιοποίηση), όπου η Ε.Ε. συγκροτεί την</div><div style="text-align: justify;">42</div><div style="text-align: justify;">απάντηση στις αρνητικές συνέπειες της. Η δημοκρατικά οργανωμένη και</div><div style="text-align: justify;">νομιμοποιημένη Ευρώπη και η κοινή ευρωπαϊκή δημόσια εξουσία, μπορεί να</div><div style="text-align: justify;">αποτελέσει πρότυπο περιφερειακής πολιτικής οργάνωσης, εντός ενός πολύ-</div><div style="text-align: justify;">πολικού /πολυκεντρικού παγκόσμιου συστήματος με αυξημένη ισχύ και κύρος.</div><div style="text-align: justify;">Και μέσω αυτής της ισχύος και του κύρους να επιχειρηθεί η επανάκτιση της</div><div style="text-align: justify;">εξουσίας από τις άναρχες αγορές, κυρίως μέσω της επιλογής ενός ρυθμιστικού</div><div style="text-align: justify;">πλαισίου στο χρηματιστηριακό κεφάλαιο, πηγής κι αιτίας της τρέχουσας</div><div style="text-align: justify;">οδυνηρής κρίσης. Μέσω της ένταξής μας σ’ αυτήν, προασπίζουμε τα εθνικά</div><div style="text-align: justify;">μας συμφέροντα, πρωτίστως την ειρήνη και την οικονομική μας ευημερία. Ως</div><div style="text-align: justify;">ενεργό υποκείμενο της ευρωπαϊκής ενοποίησης, γινόμαστε μέτοχοι μιας</div><div style="text-align: justify;">πρωτόγνωρης πολιτικοοικονομικής διεργασίας, που γεννά ποικίλες και</div><div style="text-align: justify;">τολμηρές προσδοκίες. Τέλος, μέσω της ανάδειξης της Ε.Ε. σε ισχυρό πολιτικό</div><div style="text-align: justify;">πόλο στο παγκόσμιο σύστημα, αποκτούμε λόγο ικανό να ακουστεί και έξω από</div><div style="text-align: justify;">τη στενή γεωγραφική μας περιφέρεια.</div><div style="text-align: justify;">Σε έναν κόσμο γεμάτο προκλήσεις και αβεβαιότητες, η ευρωπαϊκή μας</div><div style="text-align: justify;">προοπτική αποτελεί το σταθερό σκέλος του διαβήτη της εξωτερικής μας</div><div style="text-align: justify;">πολιτικής. Η ακτίνα αυτής της τελευταίας μπορεί να μεταβάλλεται κατά</div><div style="text-align: justify;">περίπτωση, να αυξομειώνεται κατά τις περιστάσεις, όμως δεν μπορεί να είναι</div><div style="text-align: justify;">αποτελεσματική αν δεν εκκινεί από σταθερή βάση, από βάση ευρωπαϊκή. Κι ας</div><div style="text-align: justify;">μην ξεχνάμε: το κυπριακό είναι ακόμη πληγή για τον ελληνισμό, τα</div><div style="text-align: justify;">προβλήματα μας στη βαλκανική δεν έχουν λυθεί και ναι μεν η κρίση απέσπασε</div><div style="text-align: justify;">τη προσοχή μας απ’ όλα αυτά, αλλά κάποιοι άλλοι επιμένουν να τα προσέχουν.</div><div style="text-align: justify;">Εν ολίγοις, κανείς στον πλανήτη δεν απαλλάχτηκε από τα λεγόμενα εθνικά</div><div style="text-align: justify;">θέματα, επειδή έπαψε ο ίδιος, από μόνος του, να τα προσέχει. Δίχως την</div><div style="text-align: justify;">παραμικρή διάθεση κινδυνολογίας, τα καθήκοντα μας απέναντι στην πατρίδα</div><div style="text-align: justify;">μας προϋποθέτουν ενίσχυση της φωνής μας, που μόνο η Ε.Ε. μπορεί να μας</div><div style="text-align: justify;">παράσχει. Είμαστε ανεξάρτητο κράτος, αλλά ταυτόχρονα κράτος-μέλος της</div><div style="text-align: justify;">Ε.Ε. και της ευρωζώνης. Η όσμωση αυτών των δύο ιδιοτήτων προϋποθέτει</div><div style="text-align: justify;">πίστη στις επί μέρους αξίες τους, δυνατότητα διάκρισης αλλά και σύνθεσής</div><div style="text-align: justify;">τους, δηλαδή, εν ολίγοις, επιδεξιότητα στους χειρισμούς συνειδητοποιημένων</div><div style="text-align: justify;">πολιτικών και κομμάτων.</div><div style="text-align: justify;">43</div><div style="text-align: justify;">γ. Για τη δυναμική συμμετοχή μας στα ευρωπαϊκά δρώμενα</div><div style="text-align: justify;">Η παρούσα οικονομική κρίση ωθεί την Ελλάδα να εξαντλήσει το διπλωματικό</div><div style="text-align: justify;">και πολιτικό της κεφάλαιο. Ειδικά στο πλαίσιο της Ε.Ε. η χώρα λόγω χρόνιων</div><div style="text-align: justify;">υστερήσεων της ή ασύγγνωστων σφαλμάτων της πολιτικής της ηγεσίας,</div><div style="text-align: justify;">βρέθηκε να απομονώνεται ή και ευθέως να βάλλεται από τους εταίρους της.</div><div style="text-align: justify;">Ο αντίκτυπος όλων αυτών στο εσωτερικό της χώρας ήταν συχνά τραυματικός.</div><div style="text-align: justify;">Αντιευρωπαϊκά αντανακλαστικά απελευθερώθηκαν και δυνάμωσαν οι φωνές</div><div style="text-align: justify;">του ομολογημένου ή κρυπτόμενου ευρωσκεπτικισμού.</div><div style="text-align: justify;">Μολονότι ψυχολογικά κατανοητός στις παρούσες συνθήκες, ο</div><div style="text-align: justify;">ευρωσκεπτικισμός είναι καταφανώς λανθασμένος και αδιέξοδος, είτε οδηγεί</div><div style="text-align: justify;">εμμέσως ή αμέσως σε έναν νέο φιλοατλαντισμό είτε στις επικίνδυνες</div><div style="text-align: justify;">ακροβασίες περί μοναχικού ελληνικού κράτους. Άμεση ανάγκη αποτελεί η</div><div style="text-align: justify;">επιβεβαίωση προς το εσωτερικό και το εξωτερικό της ευρωπαϊκής</div><div style="text-align: justify;">προσήλωσης της χώρας, η συνεπής εκπλήρωση των ανειλημμένων</div><div style="text-align: justify;">υποχρεώσεών μας, η συσσώρευση νέου πολιτικού και διπλωματικού</div><div style="text-align: justify;">κεφαλαίου. Προϋπόθεση γι' αυτό είναι η δυναμική επαναπρόσδεσή μας στον</div><div style="text-align: justify;">κεντρικό ευρωπαϊκό συσχετισμό. Μια επαναπρόσδεση που θα δυναμώσει τη</div><div style="text-align: justify;">φωνή της Ελλάδας αφού, παρά τα προβλήματά μας, θα μετέχουμε στις</div><div style="text-align: justify;">δυνάμεις που προωθούν και την υπόλοιπη Ευρώπη σε μία πορεία προς την</div><div style="text-align: justify;">εμβάθυνση της ενοποίησης, με όφελος διπλό: και για την Ελλάδα ως μέρος του</div><div style="text-align: justify;">ευρωπαϊκού συνόλου και για την Ελλάδα ως κράτος κυρίαρχο και αξιοπρεπές.</div><div style="text-align: justify;">Αυτή η πολιτική δεν είναι σήμερα απλή, όπως ήταν το 2009, όταν το</div><div style="text-align: justify;">ΠΑ.ΣΟ.Κ. αναλάμβανε την εξουσία. Σήμερα, ο κεντρικός ευρωπαϊκός</div><div style="text-align: justify;">συσχετισμός δεν έχει διαρραγεί, αλλά έχει υποστεί αλλοιώσεις. Έντονες</div><div style="text-align: justify;">μάλιστα. Η σύμπλευση της Γερμανίας και του Δ.Ν.Τ., σε πολλές περιπτώσεις,</div><div style="text-align: justify;">μεταβάλει τα δεδομένα, αλλά δεν είναι καλό να αλλάζει τον προσανατολισμό</div><div style="text-align: justify;">και τις επιλογές μας.</div><div style="text-align: justify;">Εθνικό ζητούμενο είναι μια Ευρώπη παγκόσμιος πόλος, μια Ευρώπη ενεργός</div><div style="text-align: justify;">και ισχυρός πολιτικός παίκτης σε πλανητικό επίπεδο. Αυτό προϋποθέτει</div><div style="text-align: justify;">44</div><div style="text-align: justify;">μεταβίβαση αρμοδιοτήτων, θεσμών και διαδικασιών λήψης αποφάσεων που</div><div style="text-align: justify;">θα καταλήγουν στη διαμόρφωση ιδίας πολιτικής βούλησης. Επίσης,</div><div style="text-align: justify;">αυξημένους πόρους και κοινοτικό προϋπολογισμό, αφενός μεν για να καταστεί</div><div style="text-align: justify;">η Ευρώπη ελκυστική για τους πολίτες της, και κυρίως τους κοινωνικώς</div><div style="text-align: justify;">αδύναμους, αφετέρου για να αποτελέσει ισχυρό πολιτικό υποκείμενο. Η</div><div style="text-align: justify;">οικονομική διακυβέρνηση συνιστά από ιδρύσεως των Ευρωπαϊκών</div><div style="text-align: justify;">Κοινοτήτων το προνομιακό μέσο προώθησης, καλό αγωγό της ενοποιητικής</div><div style="text-align: justify;">διαδικασίας. Άλλα βήματα προς αυτή την κατεύθυνση είναι, πρώτον, η κοινή</div><div style="text-align: justify;">πολιτική άμυνας και ασφάλειας, δεύτερον, η διαμόρφωση ενός ευρωπαϊκού</div><div style="text-align: justify;">κοινωνικού χώρου με κοινά μέτρα και σταθμά παρεχόμενων υπηρεσιών</div><div style="text-align: justify;">πρόνοιας και κοινωνικής προστασίας, και τρίτον, η συγκρότηση ενός ενιαίου</div><div style="text-align: justify;">ευρωπαϊκού δημόσιου χώρου, στο πλαίσιο του οποίου θα αναδειχθούν και</div><div style="text-align: justify;">κατά κυριολεξίαν ευρωπαίοι πολιτικοί, δηλαδή πολιτικοί των οποίων ο λόγος</div><div style="text-align: justify;">θα ξεπερνά τα όρια των συνόρων και θα αποκτά πανευρωπαϊκή εμβέλεια (βλ.</div><div style="text-align: justify;">κείμενα Α. Πασσάς, 2011, Κ. Κουτσουρέλης, Θ. Κωτσόπουλος, 2011).</div><div style="text-align: justify;">Ανεξαρτήτως της πορείας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, καμιά ελληνική</div><div style="text-align: justify;">επιδίωξη στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας</div><div style="text-align: justify;">αν κινηθεί μακριά από τον κεντρικό συσχετισμό δυνάμεων της Ε.Ε. Αυτό όμως</div><div style="text-align: justify;">συνεπάγεται αναγκαία την ενδυνάμωση της ελληνικής παρουσίας στο</div><div style="text-align: justify;">εσωτερικό της Ένωσης, και κυρίως την επαναξιολόγηση της στάσης μας στο</div><div style="text-align: justify;">εσωτερικό των ευρωπαϊκών θεσμών. Η ελληνική απουσία από τις μείζονες</div><div style="text-align: justify;">ευρωπαϊκές συζητήσεις του παρελθόντος, λ.χ. από το διάλογο για τη θέσπιση</div><div style="text-align: justify;">του ευρωπαϊκού Συντάγματος μετά τη συντακτική συνέλευση, έδειξε</div><div style="text-align: justify;">ανάγλυφα την ελλειμματική σχέση του ελληνικού πολιτικού συστήματος με το</div><div style="text-align: justify;">ευρωπαϊκό φαινόμενο. Η παρούσα χρηματοπιστωτική κρίση έδειξε καθαρά τον</div><div style="text-align: justify;">τερατώδη βαθμό εξάρτησης της ελληνικής μεταπολιτευτικής ευημερίας από τις</div><div style="text-align: justify;">κοινοτικές μεταβιβάσεις και, ιδίως, τον ξένο δανεισμό.</div><div style="text-align: justify;">Η χώρα δεν γίνεται να εξακολουθήσει να παρασιτεί εις βάρος του εαυτού της,</div><div style="text-align: justify;">του μέλλοντός της. Χωρίς την πολιτική μας Ανόρθωση , η συμμετοχή μας στα</div><div style="text-align: justify;">ευρωπαϊκά δρώμενα θα εξακολουθήσει να είναι άγονη και παθητική. Χωρίς</div><div style="text-align: justify;">45</div><div style="text-align: justify;">την οικοδόμηση μιας πράγματι παραγωγικής, εξωστρεφούς και ανταγωνιστικής</div><div style="text-align: justify;">οικονομίας, θα παραμείνουμε ανυπόληπτοι φτωχοί συγγενείς. Κι επειδή αυτό</div><div style="text-align: justify;">ούτε θέλουμε να συμβεί, ούτε μπορεί να το αφήσουμε να συμβεί, πρέπει να</div><div style="text-align: justify;">ανασκουμπωθούμε εδώ και τώρα.</div><div style="text-align: justify;">Η κοινωνική και παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας δεν είναι απαίτηση</div><div style="text-align: justify;">που θέτει κάποιος άλλος, μια έξωθεν και επαχθής επιταγή τρίτων. Αποτελεί</div><div style="text-align: justify;">πάγιο αίτημα γενεών και γενεών Ελλήνων από την ίδρυση του κράτους,</div><div style="text-align: justify;">απέδωσε μάλιστα κατά καιρούς αξιόλογα αποτελέσματα. Τις μεταπολιτευτικές</div><div style="text-align: justify;">δεκαετίες, η επανάπαυση στα κεκτημένα, η αγνόηση της χρόνιας παραγωγικής</div><div style="text-align: justify;">μας καχεξίας και ιδίως η χαλάρωση που προκάλεσε η ένταξη της χώρας στον</div><div style="text-align: justify;">ασφαλή λιμένα του ευρώ ανέτρεψαν σε μεγάλο βαθμό τα οφέλη της</div><div style="text-align: justify;">ευρωπαϊκής μας ένταξης. Δεν τα ακύρωσαν όμως. Άμεσο εθνικό πρόταγμα του</div><div style="text-align: justify;">παρόντος είναι η Ελλάδα να προσέλθει στην ευρωπαϊκή οικογένεια ως</div><div style="text-align: justify;">ισότιμος εταίρος, ικανός να συμβάλει θετικά στο κοινό ευρωπαϊκό μέλλον. Αν</div><div style="text-align: justify;">συνεχίσουμε τις προσπάθειες μας δίχως αναστολές και δισταγμούς αλλά</div><div style="text-align: justify;">μεταβάλλοντας τους όρους λειτουργίας της οικονομίας μας και με συνείδηση</div><div style="text-align: justify;">της ένταξής μας στην Ε.Ε. και την ευρωζώνη ως της μείζονος εθνικής μας</div><div style="text-align: justify;">στρατηγικής, είναι θέμα λίγου χρόνου η απόκτηση της θέσης, που έως και</div><div style="text-align: justify;">πρόσφατα είχαμε στο κοινό ευρωπαϊκό τραπέζι. Η σταθεροποίηση της χώρας</div><div style="text-align: justify;">μας θα συντελέσει στη σταθερότητα της ευρωζώνης και της Ε.Ε. Ως ΠΑ.ΣΟ.Κ.</div><div style="text-align: justify;">και ως χώρα θα πρέπει να πούμε ένα σταθερό «ΝΑΙ» στη διαμορφωμένη</div><div style="text-align: justify;">ευρωπαϊκή απαίτηση για συνέπεια στην κατάρτιση και εφαρμογή των ετήσιων</div><div style="text-align: justify;">κρατικών προϋπολογισμών -αφού τα υπέρογκα χρέη και η εξυπηρέτησή τους</div><div style="text-align: justify;">υπονομεύουν τους αδύναμους κι όχι τους ισχυρούς, ανεξαρτήτως εθνικότητας-</div><div style="text-align: justify;">με κοινές πολιτικές ανάπτυξης όμως, υπό την ευθύνη της δημοκρατικά</div><div style="text-align: justify;">νομιμοποιημένης ευρωπαϊκής Επιτροπής και τον έλεγχο του ευρωπαϊκού</div><div style="text-align: justify;">Κοινοβουλίου , με αποκατάσταση της αρχής της αλληλεγγύης. Εν συντομία, τα</div><div style="text-align: justify;">εργαλεία μιας τέτοιας πολιτικής μπορεί να είναι:</div><div style="text-align: justify;">α) Η ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς και η δημοσιονομική ένωση</div><div style="text-align: justify;">(φορολογία), ο έλεγχος των εθνικών προϋπολογισμών, με προϋπόθεση την</div><div style="text-align: justify;">περαιτέρω εκχώρηση κυριαρχίας από όλους.</div><div style="text-align: justify;">46</div><div style="text-align: justify;">β) Η διαμόρφωση ενός ισχυρού κοινοτικού προϋπολογισμού με ενδεχόμενο</div><div style="text-align: justify;">πόρο το φόρο στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές· η ΕΚΤ να αναλάβει ρόλο</div><div style="text-align: justify;">«δανειστή ύστατής καταφυγής», παρεμβαίνοντας στις αγορές ομολόγων όσο</div><div style="text-align: justify;">μαζικά απαιτείται για να συγκρατείται το κόστος δανεισμού σε ανεκτά</div><div style="text-align: justify;">επίπεδα. Έκδοση ευρωομολόγου, σε συνεργασία με την Ε.Τ.Ε (ενδεχομένως</div><div style="text-align: justify;">«κοινοτικοποίηση» του χρέους, έως και 60% των κριτηρίων του Μάαστριχ).</div><div style="text-align: justify;">γ) Περαιτέρω ενίσχυση των νέων μηχανισμών (όπως το υπο διαμόρφωση</div><div style="text-align: justify;">Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο), οι οποίοι όταν καθίσταται απαραίτητο, θα</div><div style="text-align: justify;">θέτουν εκτός αγορών, όποιο κράτος-μέλος χρειάζεται προστασία.</div><div style="text-align: justify;">δ.Για ένα ανανεωμένο, ευρωπαϊκό, μεταρρυθμιστικό, σοσιαλδημοκρατικό</div><div style="text-align: justify;">Κίνημα .</div><div style="text-align: justify;">Το ΠΑ.ΣΟ.Κ πρέπει να αλλάξει. Να μετατραπεί, διατηρώντας τα</div><div style="text-align: justify;">χαρακτηριστικά του ως ανοικτού κόμματος, σε ένα σύγχρονο, ευρωπαϊκό,</div><div style="text-align: justify;">μεταρρυθμιστικό, σοσιαλδημοκρατικό Κίνημα. Το ερώτημα και το κριτήριο</div><div style="text-align: justify;">διάκρισης μεταξύ των λαών και των πολιτών τους είναι προφανώς, ή</div><div style="text-align: justify;">πρωτίστως, η εθνική προέλευση. Σημασία, ωστόσο, ενίοτε έχουν και ορισμένα</div><div style="text-align: justify;">στοιχεία της πολιτικής τους οντότητας. Οι Έλληνες και οι Έλληνιδες που θα</div><div style="text-align: justify;">στηρίξουν το αναδιαμορφωμένο ΠΑ.ΣΟ.Κ., θα στηρίζουν ένα κίνημα της</div><div style="text-align: justify;">κέντρο-αριστεράς, που θα τεθεί οριστικά έξω από και εναντίον των</div><div style="text-align: justify;">παρασιτικών, αντιαναπτυξιακών και βαθύτατα συντηρητικών πολιτικών του</div><div style="text-align: justify;">πρόσφατος παρελθόντος. Τα πολιτικά κόμματα, και το ΠΑ.ΣΟ.Κ μέσα σε</div><div style="text-align: justify;">αυτά, αποτελούν για την Ελλάδα, αλλά και για την Ε.Ε., τους θεμελιακούς</div><div style="text-align: justify;">θεσμούς της Δημοκρατίας. Τα κόμματα στην εθνική, αλλά και την ευρωπαϊκή</div><div style="text-align: justify;">τους διάσταση μπορούν και πρέπει να αποτελέσουν τους βασικούς θεσμούς</div><div style="text-align: justify;">διαμόρφωσης του ευρωπαϊκού δημόσιου χώρου, προπλάσματος του</div><div style="text-align: justify;">ευρωπαϊκού Δήμου. Ταυτοχρόνως, για τις ανάγκες της Ελλάδας, τα κόμματα</div><div style="text-align: justify;">πρέπει να αποτελέσουν την κορυφαία μεταρρυθμιστική δύναμη κι όχι να</div><div style="text-align: justify;">κρύβονται πίσω από τις κυβερνήσεις! Αυτό, όμως, προϋποθέτει, τουλάχιστον</div><div style="text-align: justify;">για μας, το ΠΑ.ΣΟ.Κ, διαφορετική από τη σημερινή μας συγκρότηση.</div><div style="text-align: justify;">Απαιτείται η υπέρβαση του σκληρού αρχηγικού, αυταρχικού και</div><div style="text-align: justify;">47</div><div style="text-align: justify;">προσωποπαγούς κόμματος και η μετάβαση προς ένα πραγματικά δημοκρατικό</div><div style="text-align: justify;">συλλογικό υποκείμενο, βασικό πυλώνα της ελληνικής κεντροαριστεράς. Σε</div><div style="text-align: justify;">αυτό το σύγχρονο ευρωπαϊκό, μεταρρυθμιστικό, σοσιαλδημοκρατικό Κίνημα,</div><div style="text-align: justify;">οι τάσεις πρέπει να κατοχυρωθούν, με εκπροσώπησή τους στην ηγεσία του. Η</div><div style="text-align: justify;">μονολιθικότητα προϋποθέτει δεσποτισμό κι όλα αυτά είναι αντίθετα με τα</div><div style="text-align: justify;">πλειοψηφικά κινήματα του λαού!!! Η αναπαραγωγή των χειρότερων προτύπων</div><div style="text-align: justify;">του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στη νεολαία του, πρέπει να περάσει οριστικά στο παρελθόν.</div><div style="text-align: justify;">Ειδικές ρυθμίσεις για τη συμμετοχή της ηγεσίας της νεολαίας του Κινήματος</div><div style="text-align: justify;">πρέπει να προβλεφθούν, όπως επίσης και η συμμετοχή στελεχών της νεολαίας</div><div style="text-align: justify;">στα επιμέρους κοινοβουλευτικά και πολιτικά όργανα του Κινήματος, ώστε να</div><div style="text-align: justify;">αναδεικνύονται θεσμικά και λειτουργικά τα νέα στελέχη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Τα</div><div style="text-align: justify;">όργανα του ΠΑ.ΣΟ.Κ., το Συνέδριο, το Πολιτικό και το Εθνικό Συμβούλιο (ή</div><div style="text-align: justify;">όπως αλλιώς τα ονομάσουμε) θα έχουν σταθερό αριθμό μελών και θα</div><div style="text-align: justify;">προκύπτουν από ψηφοφορίες. Η λογική των οργάνων-φυσαρμονικών, που</div><div style="text-align: justify;">κατήργησε την αξία της συμμετοχής και μετέτρεψε το Εθνικό Συμβούλιο σε μη</div><div style="text-align: justify;">αποφασίζον σώμα, περνούν οριστικά στο παρελθόν. Στο παρελθόν, επίσης, θα</div><div style="text-align: justify;">περάσει η συμμετοχή στα όργανα εκπροσώπων άλλων θεσμών, που ενίσχυαν</div><div style="text-align: justify;">τη θέση του αρχηγού, με πλάγιο τρόπο. Στο επίπεδο, τέλος, της πολιτικής</div><div style="text-align: justify;">στρατηγικής το ΠΑ.ΣΟ.Κ. πρέπει να διακρίνεται από την κυβέρνηση,</div><div style="text-align: justify;">διατηρώντας την πολιτική του αυτοτέλεια και να δρα συστηματικά στη</div><div style="text-align: justify;">διαμόρφωση των ευρωπαϊκών κυρίως συμμαχιών, αποφεύγοντας τους</div><div style="text-align: justify;">κοσμοπολιτισμούς που καταλήγουν στην ανυπαρξία διεθνών πολιτικών</div><div style="text-align: justify;">σχέσεων. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ., ωστόσο, με τη νέα του μορφή για να λειτουργήσει</div><div style="text-align: justify;">αποτελεσματικά, χρειάζεται να εγκαθιδρύσει μια νέα δομή στο πολιτικό</div><div style="text-align: justify;">σύστημα της χώρας. Με τη συνταγματική αλλαγή για την οποία γίνεται λόγος</div><div style="text-align: justify;">αμέσως παρακάτω (4β), αλλά όπου γίνεται και πριν από την πραγματοποίησή</div><div style="text-align: justify;">της, πρέπει να κάνουμε ορισμένες βασικές αλλαγές, που αφορούν, κατά κύριο</div><div style="text-align: justify;">λόγο, τα θέματα: εκπροσώπηση του λαού, πολιτικό χρήμα και διαφάνεια. Πιο</div><div style="text-align: justify;">συγκεκριμένα: το εκλογικό σύστημα της χώρας πρέπει να εξασφαλίζει τη</div><div style="text-align: justify;">δημοκρατική εκπροσώπηση, αλλά και την κυβερνητική σταθερότητα. Σε αυτή</div><div style="text-align: justify;">τη βάση επιλέγουμε συστήματα ενισχυμένης αναλογικής, που δεν</div><div style="text-align: justify;">παρεμποδίζουν όμως τον πολυκομματισμό, μέσω ανάδειξης βουλευτών από</div><div style="text-align: justify;">48</div><div style="text-align: justify;">ισομερείς, δεκαεδρικές ή δεκαπενταεδρικές εκλογικές περιφέρειες, δίχως</div><div style="text-align: justify;">εξαιρέσεις. Οι δεκαεδρικές ή δεκαπενταεδρικές εκλογικές περιφέρειες</div><div style="text-align: justify;">εξασφαλίζουν κατά το δυνατόν α) τόσο την επικράτηση κανόνων πολιτικής και</div><div style="text-align: justify;">όχι ρουσφετολογικής συναλλαγής πολιτικών και πολιτών, αφού δίνουν ευρύ</div><div style="text-align: justify;">χώρο στον πολιτικό λόγο και β) δεν επιτρέπουν την κυριαρχία των</div><div style="text-align: justify;">ρουσφετολογικών σχέσεων και των πελατειακών συναλλαγών, όπως θα</div><div style="text-align: justify;">γινόταν εάν υιοθετούσαμε τις μονοεδρικές περιφέρειες. Ταυτοχρόνως,</div><div style="text-align: justify;">κόμματα και πολιτικοί χρηματοδοτούνται κατά την επιλογή τους, από το</div><div style="text-align: justify;">δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα. Στη δεύτερη περίπτωση, η επιλογή αφορά και</div><div style="text-align: justify;">την βουλευτική αποζημίωση και η χρηματοδότηση οργανώνεται με τη</div><div style="text-align: justify;">δημιουργία ενός ιδιόρρυθμου σωματείου, το οποίο συμπεριλαμβάνει τους</div><div style="text-align: justify;">χρηματοδότες, κατά το ποσό της επιλογής τους. Έτσι, όλοι γνωρίζουν την πηγή</div><div style="text-align: justify;">προέλευσης της χρηματοδότησης και τον τρόπο λειτουργίας του βουλευτή και</div><div style="text-align: justify;">του κόμματος. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η διαφάνεια προστατεύει τη</div><div style="text-align: justify;">δημοκρατική λειτουργία των θεσμών και των προσώπων. Κι ακόμη, πρέπει να</div><div style="text-align: justify;">συνεχιστεί η εφαρμογή όλων των μέτρων διαφάνειας που θεσπίστηκαν την</div><div style="text-align: justify;">περίοδο 2009-2011. Και να διευρυνθεί η εμβέλεια της ισχύος τους. Π.χ. να</div><div style="text-align: justify;">δημοσιοποιούνται στο διαδίκτυο το πόθεν έσχες όλων των προσώπων που</div><div style="text-align: justify;">σχετίζονται με τον δημόσιο βίο. Τέλος, θα συντελέσουν στην αναβάθμιση του</div><div style="text-align: justify;">πολιτικού συστήματος και ορισμένες, κατά τη γνώμη μου, πολύ σημαντικές</div><div style="text-align: justify;">αλλαγές που προϋποθέτουν όμως την αναθεώρηση του Συντάγματος, το 2013-</div><div style="text-align: justify;">2014. Και συγκεκριμένα: αα) η αυτοπρόσωπη υποστήριξη των αναφορών των</div><div style="text-align: justify;">πολιτών, σε ειδική επιτροπή της Βουλής (αναθεώρηση του άρθρου 69 του</div><div style="text-align: justify;">Συντάγματος). ββ) Η θέσπιση ελάχιστου αριθμού παρόντων Βουλευτών κατά</div><div style="text-align: justify;">την ψήφιση των σχεδίων νόμων (άρθρο 67). γγ) Η ρητή πρόβλεψη, ότι η</div><div style="text-align: justify;">σύσταση εξεταστικής των πραγμάτων επιτροπής αποτελεί δικαίωμα της</div><div style="text-align: justify;">μειοψηφίας (άρθρο 68§2). δδ) Η θέσπιση μορφών άμεσου, διεισδυτικού και</div><div style="text-align: justify;">απροειδοποίητου ελέγχου, κατά τα αγγλοσαξονικά πρότυπα (άρθρο 70§6). Να</div><div style="text-align: justify;">σημειωθεί εδώ, πως ενώ για το νομοθετικό έργο το Σύνταγμα αφιερώνει ειδικό</div><div style="text-align: justify;">κεφάλαιο, για τον κοινοβουλευτικό έλεγχο «αρκείται» σε μία παράγραφο επτά</div><div style="text-align: justify;">σειρών! εε) Η θέσπιση της λαϊκής νομοθετικής πρωτοβουλίας, με την</div><div style="text-align: justify;">υπογραφή του 3% του εκλογικού σώματος (300.000 πολίτες), με την</div><div style="text-align: justify;">49</div><div style="text-align: justify;">ταυτόχρονη αλλαγή του άρθρου 73§3 του Συντάγματος σύμφωνα με το οποίο</div><div style="text-align: justify;">-κατά την ερμηνεία του- οι προτάσεις νόμων των Βουλευτών δεν τίθενται σε</div><div style="text-align: justify;">ψηφοφορία! Και στστ) η αλλαγή του άρθρου 86 για την ποινική ευθύνη των</div><div style="text-align: justify;">Υπουργών.</div><div style="text-align: justify;">ε. Το πρόβλημα της μετανάστευσης</div><div style="text-align: justify;">Όπως είναι γνωστό, η Ελλάδα έφτασε σε ένα σημείο να είναι χώρα χωρίς</div><div style="text-align: justify;">πρωτεύουσα, αφού το κέντρο της έχει καταληφθεί από την παράνομη</div><div style="text-align: justify;">μετανάστευση, τα ναρκωτικά, την πορνεία, τα παραεμπόριο. Πέραν όμως των</div><div style="text-align: justify;">θεμάτων της πρωτεύουσας οι συνολικές διαστάσεις του προβλήματος κείνται</div><div style="text-align: justify;">εκτός ορίων: Το 2008 ο αριθμός των ανθρώπων που εισήλθαν παράνομα στην</div><div style="text-align: justify;">Ελλάδα ανήλθε στους 146.337. Το 2009 ήταν 126.145 και το 2010 ήταν</div><div style="text-align: justify;">132.524. Όλη τη δεκαετία του 2000 η χώρα δεχόταν κατά μέσο όρο 120.000</div><div style="text-align: justify;">λαθρομετανάστες ετησίως. Και ο αριθμός αυτός αφορά μόνο τους</div><div style="text-align: justify;">συλληφθέντες. Δεν περιλαμβάνει δηλαδή όσους δεν εντοπίστηκαν από τις</div><div style="text-align: justify;">ελληνικές αρχές. Το 86% των παράνομων αφίξεων στην Ε.Ε. το 2010</div><div style="text-align: justify;">σημειώθηκε στην Ελλάδα!!! Εδώ και χρόνια, πόσο μάλλον τώρα σε συνθήκες</div><div style="text-align: justify;">κρίσης, η οικονομική και κοινωνική πλευρά του προβλήματος της</div><div style="text-align: justify;">μετανάστευσης υπερβαίνει τις δυνατότητες της Ελλάδας να τις αντιμετωπίσει.</div><div style="text-align: justify;">Ένα παράδειγμα: Για τις 799 υπάρχουσες θέσεις σε κέντρα φιλοξενίας</div><div style="text-align: justify;">αιτούντων άσυλο, το 2010 κατατέθηκαν 10.253 αιτήσεις. Ένα δεύτερο</div><div style="text-align: justify;">παράδειγμα: Τα 4 αστυνομικά κέντρα κράτησης στην περιοχή του Έβρου και</div><div style="text-align: justify;">των ελληνοτουρκικών συνόρων δεν χωρούν ούτε χίλιους ανθρώπους. Την ίδια</div><div style="text-align: justify;">στιγμή ο αριθμός των παράνομων μεταναστών εκεί υπερβαίνει τους 40.000! Το</div><div style="text-align: justify;">Υπουργείο Υγείας με κινητές μονάδες και προσωπικό προσπαθεί να παράσχει</div><div style="text-align: justify;">υγειονομική κάλυψη. Όμως, υπό αυτές τις συνθήκες, η κάλυψη αυτή δεν είναι</div><div style="text-align: justify;">επαρκής.</div><div style="text-align: justify;">Η μετανάστευση αποτελεί κοινό ευρωπαϊκό πρόβλημα. Και ως τέτοια απαιτεί</div><div style="text-align: justify;">κοινή ευρωπαϊκή λύση. Όλα δείχνουν ότι το μεταναστευτικό ρεύμα δεν</div><div style="text-align: justify;">πρόκειται στο ορατό τουλάχιστον μέλλον να κοπάσει. Η Ελλάδα και οι</div><div style="text-align: justify;">υπόλοιπες χώρες του ευρωπαϊκού νότου έχουν ανάγκη την ευρωπαϊκή</div><div style="text-align: justify;">50</div><div style="text-align: justify;">αλληλεγγύη. Είτε με νέα θεσμικά και χρηματοδοτικά εργαλεία μονιμότερου</div><div style="text-align: justify;">χαρακτήρα, είτε με την τροποποίηση και διεύρυνση των παλαιών, ώστε να</div><div style="text-align: justify;">μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά την πρόκληση. Ειδικά, η</div><div style="text-align: justify;">πολιτική διγλωσσία της ευρωπαϊκής ένωσης πρέπει να εγκαταλειφτεί. Οι</div><div style="text-align: justify;">εταίροι μας δεν μπορεί να μας αρνούνται από τη μια πλευρά την αναθεώρηση</div><div style="text-align: justify;">του ευρωπαϊκού κανονισμού για το άσυλο (Δουβλίνο 2), που αναγκάζει την</div><div style="text-align: justify;">Ελλάδα να παλεύει ουσιαστικά μόνη της με το πρόβλημα, και από την άλλη,</div><div style="text-align: justify;">να μας μέμφονται για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Από</div><div style="text-align: justify;">πλευράς ελληνικής κυβέρνησης και ελληνικής διοίκησης, απαιτείται, πάντα</div><div style="text-align: justify;">στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών πολιτικών, η συνεργασία των Υπουργείων</div><div style="text-align: justify;">Εσωτερικών, Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Προστασίας του Πολίτη,</div><div style="text-align: justify;">καθώς και των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης.</div><div style="text-align: justify;">4. Μια νέα οικονομία για την Ελλάδα</div><div style="text-align: justify;">α. Προς ένα πρότυπο πράγματι αναπτυξιακό</div><div style="text-align: justify;">Για δεκαετίες η ελληνική οικονομία γνώρισε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης.</div><div style="text-align: justify;">Όμως κατά βάση αυτή ήταν επιφανειακή· επρόκειτο για αριθμητική</div><div style="text-align: justify;">μεγέθυνση του ΑΕΠ χωρίς πραγματική ανάπτυξη των παραγωγικών πόρων. Η</div><div style="text-align: justify;">τάση αυτή πρέπει συντονισμένα και συστηματικά να αντιστραφεί. Η</div><div style="text-align: justify;">αντιμετώπιση των δομικών προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας πρέπει να</div><div style="text-align: justify;">κινηθεί συγχρόνως προς δύο κατευθύνσεις:</div><div style="text-align: justify;">α) Προς την επίτευξη της δημοσιονομικής εξυγίανσης και σταθερότητας.</div><div style="text-align: justify;">Δεδομένου ότι το πρωτογενές πλεόνασμα εξαρτάται κυρίως από τον ρυθμό</div><div style="text-align: justify;">αύξησης του ΑΕΠ, η επίτευξη υψηλών ρυθμών ανάπτυξης αποτελεί κρίσιμη</div><div style="text-align: justify;">προϋπόθεση για την επιτυχία του προγράμματος δημοσιονομικής</div><div style="text-align: justify;">προσαρμογής. Μου είναι γνωστό, πως όσο δεν αρχίζει μια συντονισμένη</div><div style="text-align: justify;">αναπτυξιακή προσπάθεια από την πλευρά της κυβέρνησης, κυρίως σε θέματα</div><div style="text-align: justify;">εύκολα και μικρά, που προϋποθέτουν όμως σχέδιο και φανατισμό στην</div><div style="text-align: justify;">51</div><div style="text-align: justify;">εφαρμογή κεντρικά από την κυβέρνηση, και τον Πρωθυπουργό, η επίτευξη</div><div style="text-align: justify;">ρυθμών ανάπτυξης θα ακούγεται σαν ευχή και κοινοτυπία. Η επιμονή μου στο</div><div style="text-align: justify;">θέμα αυτό, και η προσπάθειά μου να προσεχθεί ως μείζονος και εθνικής</div><div style="text-align: justify;">σημασίας ο τομέας αυτός της κυβερνητικής δράσης προκαλεί συχνά ψιθύρους</div><div style="text-align: justify;">στα πρωθυπουργικά επιτελεία και μου έχει κοστίσει αρκετά παραπολιτικά</div><div style="text-align: justify;">δημοσιεύματα και συχνές πολιτικές απομονώσεις από τις ηγετικές ομάδες.</div><div style="text-align: justify;">Είναι σύμπτωμα κρίσης να λες τα αυτονόητα και να αντιμετωπίζεσαι σαν να</div><div style="text-align: justify;">παραδοξολογείς ή να επιδιώκεις κάτι άλλο, ξένο προς αυτά που υποστηρίζεις.</div><div style="text-align: justify;">β) Προς τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, ώστε</div><div style="text-align: justify;">να αποκατασταθούν οι αναπτυξιακές προοπτικές της. Η κατάρρευση του</div><div style="text-align: justify;">δανειοδίαιτου μεταπολιτευτικού προτύπου ανάπτυξης μας αναγκάζει να</div><div style="text-align: justify;">δημιουργήσουμε ένα νέο, ποιοτικά, ριζικά διαφορετικό και αποτελεσματικό.</div><div style="text-align: justify;">Αυτό το νέο αναπτυξιακό πρότυπο της χώρας οφείλει να στηριχθεί σε τρεις</div><div style="text-align: justify;">πυλώνες: α)τη βελτίωση της παραγωγικότητας, β)τον προσανατολισμό στις</div><div style="text-align: justify;">διεθνείς αγορές και γ)την προσέλκυση ξένων επενδύσεων.</div><div style="text-align: justify;">Η επίτευξη αυτού του τριπλού στόχου δεν μπορεί να γίνει αύριο. Πρέπει να</div><div style="text-align: justify;">γίνει σήμερα και να συνεχιστεί τα επόμενα χρόνια. Για αυτό δεν υπάρχει</div><div style="text-align: justify;">πολιτική για το μέλλον της Ελλάδας, αν δεν στηρίζεται στο σήμερα. Οι πολίτες</div><div style="text-align: justify;">που έχουν υποστεί την κρίση περιμένουν με αγωνία να τους πούμε τί θα</div><div style="text-align: justify;">κάνουμε γι αυτούς και τη χώρα σήμερα. Αναμένουν σαφή χρονοδιαγράμματα,</div><div style="text-align: justify;">μέσα στα οποία θα εφαρμοστούν συγκεκριμένες πολιτικές. Μέσα σε όλα αυτά</div><div style="text-align: justify;">περιμένουν να δουν που ακριβώς τοποθετείται ο εαυτός τους και οι οικογένειές</div><div style="text-align: justify;">τους. Συνεπώς, δεν υπάρχει χώρος για φλυαρίες ή για μια αναπτυξιακή</div><div style="text-align: justify;">μελλοντολογία και, κυρίως, δεν υπάρχει χώρος ούτε χρόνος για να</div><div style="text-align: justify;">επαναλάβουμε τις γενικότητες που αναμάσησαν επί δεκαετίες πολλές</div><div style="text-align: justify;">κυβερνήσεις και πολλοί πρωθυπουργοί, δίχως να μπορέσουν να εφαρμόσουν</div><div style="text-align: justify;">τα περισσότερα από όσα είπαν. α) Αύξηση της παραγωγικότητας: Η αύξηση</div><div style="text-align: justify;">της συνολικής παραγωγικότητας είναι ο κυριότερος μοχλός της ανάπτυξης.</div><div style="text-align: justify;">Εμπειρικές μελέτες αλλά και η κοινή λογική δείχνουν ότι η τεχνολογική</div><div style="text-align: justify;">πρόοδος και οι δαπάνες για έρευνα και ανάπτυξη είναι βασικοί παράγοντες</div><div style="text-align: justify;">52</div><div style="text-align: justify;">αύξησης της συνολικής παραγωγικότητας, άρα της ανάπτυξης. Οι παράγοντες</div><div style="text-align: justify;">αυτοί εξαρτώνται με τη σειρά τους από άλλες παραμέτρους (π.χ. τους</div><div style="text-align: justify;">διαθέσιμους φυσικούς πόρους, τη συμμετοχή στο διεθνές εμπόριο, την</div><div style="text-align: justify;">επικοινωνία με τεχνολογικά προηγμένες χώρες). Η κρισιμότερη, όμως</div><div style="text-align: justify;">παράμετρος είναι η ποιότητα των θεσμών: η εφαρμογή των νόμων, το επίπεδο</div><div style="text-align: justify;">γραφειοκρατίας, η διαφθορά, η εύρυθμη λειτουργία των αγορών. Σύμφωνα με</div><div style="text-align: justify;">μετρήσεις του ΟΟΣΑ, αν η Ελλάδα έφερνε τους θεσμούς της στο μέσο επίπεδο</div><div style="text-align: justify;">των χωρών του, το κατά κεφαλήν εισόδημα θα μπορούσε να αυξηθεί έως και</div><div style="text-align: justify;">25%. β) Εστίαση στις διεθνείς αγορές: Ζητούμενο είναι να ξεφύγουμε από τον</div><div style="text-align: justify;">φαύλο κύκλο του παρελθόντος. Η χαμηλή συνολική παραγωγικότητα και</div><div style="text-align: justify;">ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας οδηγούσε σε ένα είδος</div><div style="text-align: justify;">ανάπτυξης στηριγμένο στην κατανάλωση, που με τη σειρά του επιδείνωνε την</div><div style="text-align: justify;">παραγωγικότητα. Οι μη εμπορεύσιμοι κλάδοι (που χαρακτηρίζονται από</div><div style="text-align: justify;">μικρότερο ανταγωνισμό και παραγωγικότητα) είχαν την περίοδο 2001-2010</div><div style="text-align: justify;">μερίδιο 70% στο ΑΕΠ και συνέβαλαν κατά 69,8% στην ανάπτυξη. Έντονη</div><div style="text-align: justify;">αύξηση παρατηρήθηκε στις μεταφορές, στο εμπόριο και την εστίαση. Η ύφεση</div><div style="text-align: justify;">προκαλεί συρρίκνωση των μη εμπορεύσιμων κλάδων (δηλαδή αυτών που</div><div style="text-align: justify;">εξυπηρετούν μόνο την εγχώρια αγορά δίχως να έχουν τις προϋποθέσεις</div><div style="text-align: justify;">διείσδυσης στις διεθνείς αγορές). Ωστόσο, η μετατόπιση πόρων προς τους</div><div style="text-align: justify;">εξαγωγικούς τομείς καθυστερεί λόγω διαρθρωτικών προβλημάτων και, κυρίως,</div><div style="text-align: justify;">δυσχερειών στη χρηματοδότηση σε όλες τις φάσεις της παραγωγικής</div><div style="text-align: justify;">διαδικασίας. γ) Ξένες επενδύσεις: Δεδομένης της δυσκολίας να</div><div style="text-align: justify;">κινητοποιήσουμε εγχώριους πόρους κατά την τρέχουσα συγκυρία, η</div><div style="text-align: justify;">προσέλκυση ξένων επενδύσεων είναι κρίσιμης σημασίας. Οι ξένες επενδύσεις</div><div style="text-align: justify;">διαχρονικά είχαν πολύ μικρή συνεισφορά στην ανάπτυξη. Ως ποσοστό του</div><div style="text-align: justify;">ΑΕΠ κυμάνθηκαν την περίοδο 1970-2010 κάτω του 1%. Όταν το κίνητρο του</div><div style="text-align: justify;">χαμηλού κόστους εργασίας εξέλιπε, η Ελλάδα κατέστη ουραγός στην</div><div style="text-align: justify;">προσέλκυση ξένων επενδύσεων μεταξύ των 27 κρατών-μελών της ΕΕ. Ενώ</div><div style="text-align: justify;">θεωρητικά η ΟΝΕ θα αύξανε τις επενδύσεις, στην Ελλάδα παρέμειναν</div><div style="text-align: justify;">στάσιμες, εξαιτίας των διαρθρωτικών αδυναμιών, (το 2010 συρρικνώθηκαν</div><div style="text-align: justify;">στο 0,72% του ΑΕΠ.) Επιπλέον, πλην των εξαγορών ορισμένων ελληνικών</div><div style="text-align: justify;">τραπεζών από ξένους ομίλους, δεν προχώρησαν στην Ελλάδα σχεδόν καθόλου</div><div style="text-align: justify;">53</div><div style="text-align: justify;">οι εξωστρεφείς επενδύσεις. Αντιθέτως, τα προϊόντα και οι υπηρεσίες</div><div style="text-align: justify;">εξυπηρέτησης της ελληνικής αγοράς ευνοήθηκαν από τις ολιγοπωλιακές δομές</div><div style="text-align: justify;">πολλών κλάδων της ελληνικής οικονομίας, καθώς και την υπερτίμηση της</div><div style="text-align: justify;">πραγματικής ισοτιμίας, παράγοντες που αύξαναν τα περιθώρια κέρδους. Οι</div><div style="text-align: justify;">περισσότερες ξένες επενδύσεις δεν αφορούσαν δημιουργία νέων επιχειρήσεων,</div><div style="text-align: justify;">αλλά εξαγορά ελληνικών επιχειρήσεων (18,9% και 97,8% πριν και μετά την</div><div style="text-align: justify;">ΟΝΕ). Οι απελευθερούμενοι εγχώριοι πόροι σπανίως κατευθύνθηκαν σε άλλες</div><div style="text-align: justify;">παραγωγικές δραστηριότητες, με αποτέλεσμα απλώς να αλλάζει χέρια η</div><div style="text-align: justify;">ιδιοκτησία του κεφαλαίου. Οι ξένες επενδύσεις βραχυπρόθεσμα θα συμβάλουν</div><div style="text-align: justify;">στη χρηματοδότηση των ελλειμμάτων του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών.</div><div style="text-align: justify;">Για να υπάρξουν, όμως, προϋποθέτουν κατάλληλο κλίμα, δηλαδή ειδικό</div><div style="text-align: justify;">φορολογικό καθεστώς, θετική στάση της γραφειοκρατίας, τόσο της Διοίκησης</div><div style="text-align: justify;">όσο και της Δικαιοσύνης, μείωση εργοδοτικών εισφορών (που σχεδιάστηκε</div><div style="text-align: justify;">στο νέο πρόγραμμα που συμφωνήθηκε με τους δανειστές της χώρας) και</div><div style="text-align: justify;">κίνητρα για την αξιοποίηση του υπερπροσοντούχου ανθρώπινου δυναμικού</div><div style="text-align: justify;">που μαστίζεται από την ανεργία ενώ διατίθεται να μπει στη αγορά εργασίας με</div><div style="text-align: justify;">όρους μισθολογικούς, που θα ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητά μας (βλ.</div><div style="text-align: justify;">κείμενα Γ. Στουρνάρα, 2011, Κ. Αναγνωστόπουλου, 2011).</div><div style="text-align: justify;">β. Οι βάσεις της ανάπτυξης</div><div style="text-align: justify;">Το νέο πρότυπο πρέπει να είναι εξωστρεφές. Ούτως ή άλλως, οι κλάδοι</div><div style="text-align: justify;">προϊόντων και υπηρεσιών που προορίζονται για εγχώρια κατανάλωση θα</div><div style="text-align: justify;">συρρικνωθούν περαιτέρω λόγω της πτώσης των διαθέσιμων εισοδημάτων,</div><div style="text-align: justify;">πράγμα που θα οδηγήσει σε ταχύτερη αποκλιμάκωση των μισθών και τιμών σε</div><div style="text-align: justify;">αυτούς τους κλάδους με αποτέλεσμα να απελευθερωθούν διαθέσιμοι πόροι,</div><div style="text-align: justify;">κεφάλαιο και εργασία, που θα κατευθυνθούν στους εξαγωγικούς κλάδους.</div><div style="text-align: justify;">Ήδη η ιδιωτική κατανάλωση μειώνεται, εξαιτίας της ύφεσης και της</div><div style="text-align: justify;">συρρίκνωσης των εισοδημάτων. Ο εξωτερικός τομέας και οι επενδύσεις</div><div style="text-align: justify;">μπορούν να υποκαταστήσουν μερίδια της κατανάλωσης και του δημόσιου</div><div style="text-align: justify;">τομέα στο ΑΕΠ, υπό την προϋπόθεση ότι η ελληνική οικονομία θα</div><div style="text-align: justify;">54</div><div style="text-align: justify;">μετασχηματιστεί βαθύτατα ως προς την παραγωγική δομή και το θεσμικό</div><div style="text-align: justify;">πλαίσιο με κύριους άξονες:</div><div style="text-align: justify;">–τη ριζική αναμόρφωση του δημόσιου τομέα και στην αναβάθμιση του</div><div style="text-align: justify;">θεσμικού περιβάλλοντος που επιδρά στην επιχειρηματικότητα και τις</div><div style="text-align: justify;">επενδύσεις,</div><div style="text-align: justify;">–τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που ενισχύουν τον ανταγωνισμό και τη</div><div style="text-align: justify;">διαφάνεια,</div><div style="text-align: justify;">–την αναβάθμιση της εκπαίδευσης και τη διασύνδεσή της με την οικονομία,</div><div style="text-align: justify;">–τη στροφή στην εξωστρέφεια και τα ποιοτικά προϊόντα υψηλής</div><div style="text-align: justify;">προστιθέμενης αξίας.</div><div style="text-align: justify;">Το σημαντικό για την ανάπτυξη (σημαντικότερο και από το κεφαλαιουχικό</div><div style="text-align: justify;">απόθεμα) είναι να πραγματοποιηθούν οι θεσμικές εκείνες διαρθρωτικές</div><div style="text-align: justify;">αλλαγές, οι οποίες θα βελτιώσουν τη συνολική παραγωγικότητα της</div><div style="text-align: justify;">οικονομίας. Ο ριζοσπαστικός μετασχηματισμός του κράτους αποτελεί τη</div><div style="text-align: justify;">σημαντικότερη διαρθρωτική αλλαγή προκειμένου να αυξηθεί η συνολική</div><div style="text-align: justify;">παραγωγικότητα της οικονομίας και να περιοριστούν αντιαναπτυξιακές</div><div style="text-align: justify;">παράμετροι (πελατοκρατία, διαφθορά, γραφειοκρατία). Εδώ, ωστόσο, πρέπει</div><div style="text-align: justify;">να προσεχθεί ιδιαίτερα το εξής: η μεταρρύθμιση του κράτους αποτελεί μια</div><div style="text-align: justify;">μακρά κι επίπονη διαδικασία, η οποία θα περιλάβει τόσο τη Διοίκηση, όσο και</div><div style="text-align: justify;">τη Δικαιοσύνη. Σε αρκετές περιπτώσεις ή μακρά και επίπονη αυτή διαδικασία</div><div style="text-align: justify;">προϋποθέτει και την αναθεώρηση του Συντάγματος (βλ. για την αναθεώρηση</div><div style="text-align: justify;">αυτή και τα σημεία 2δ και 5γ του παρόντος κειμένου) στην κατεύθυνση</div><div style="text-align: justify;">(ενδεικτικώς) : α) ως προς τη Διοίκηση : Θέσπιση αποκλειστικών προθεσμιών,</div><div style="text-align: justify;">σχετικά με το χρόνο δράσης της Διοίκησης. Στο άρθρο 101 του Συντάγματος,</div><div style="text-align: justify;">θα προβλεφθεί, η αρχή της ταχείας και ψηφιακής Διοίκησης, θα θεσπιστεί</div><div style="text-align: justify;">ειδική παράγραφος περί των αποκλίνουσων προθεσμιών που θα ορίζει ο</div><div style="text-align: justify;">νομοθέτης εδραζόμενος σε αυτήν και θα καθοριστεί ως συνταγματικό</div><div style="text-align: justify;">desideratum η εξ αποστάσεως και μόνο σχέση Διοίκησης και διοικουμένων.</div><div style="text-align: justify;">Καθιέρωση, στο πλαίσιο και του ενωσιακού δικαίου, βέβαια, ειδικών κινήτρων</div><div style="text-align: justify;">σε ό,τι αφορά τις ξένες επενδύσεις. Η προστασία του χρόνου του διοικουμένου,</div><div style="text-align: justify;">55</div><div style="text-align: justify;">του πολίτη, του οικονομικώς ενεργού ανθρώπου επιβάλλει την ταχεία</div><div style="text-align: justify;">διεκπεραίωση των διοικητικών υποθέσεων για οικονομικό περιεχόμενο,</div><div style="text-align: justify;">συμβάλλοντας έτσι στην πολυπόθητη ανάπτυξη που αποτελεί το βασικό</div><div style="text-align: justify;">εργαλείο αντιμετώπισης της ύφεσης. Θέσπιση ειδικού εξαιρετικού</div><div style="text-align: justify;">καθεστώτος, σε σχέση με τη στελέχωση της δημόσιας διοίκησης από νέα ή και</div><div style="text-align: justify;">από εξωτερικά στελέχη, με βάση προσόντα και δεξιότητες που έχουμε ανάγκη,</div><div style="text-align: justify;">προκειμένου το κράτος να ανταποκριθεί στον αναπτυξιακό του ρόλο. Εδώ θα</div><div style="text-align: justify;">πρέπει να προσεχθεί ιδιαιτέρως το εξής: η διοικητική γραφειοκρατία συνηθίζει</div><div style="text-align: justify;">να «κρύβει» τα ικανά της στελέχη που μαραζώνουν και απαξιώνονται μέσω</div><div style="text-align: justify;">του εξισωτισμού. Τα στελέχη αυτά, που συνήθως προέρχονται από τις</div><div style="text-align: justify;">επιμέρους σχολές του Δημοσίου πρέπει να έλθουν στο προσκήνιο</div><div style="text-align: justify;">καταλαμβάνοντας διευθυντικές θέσεις και αναλαμβάνοντας στα χέρια τους την</div><div style="text-align: justify;">διοικητική Ανόρθωση της χώρας. Στο άρθρο 101 θα πρέπει να προστεθεί μια</div><div style="text-align: justify;">τέταρτη παράγραφος, βάση της οποίας θα προβλεφθεί ενιαία για όλη την</div><div style="text-align: justify;">Διοίκηση προκοινοβουλευτική νομοθετική διαδικασία. β)Ως προς τη</div><div style="text-align: justify;">Δικαιοσύνη : Ίδρυση Συνταγματικού Δικαστηρίου, με το οποίο θα επιταχυνθεί</div><div style="text-align: justify;">η απονομή της Δικαιοσύνης και θα αποφεύγονται οι στρεψοδικίες και η</div><div style="text-align: justify;">αρνησιδικία. Αναθεώρηση των άρθρων 94 και 95 του Συντάγματος, ώστε να</div><div style="text-align: justify;">μεταφερθούν από το ΣτΕ στα Διοικητικά Εφετεία οι αιτήσεις ακυρώσεως κατά</div><div style="text-align: justify;">ατομικών διοικητικών πράξεων. Στον ακυρωτικό έλεγχο του ΣτΕ θα</div><div style="text-align: justify;">παραμείνουν έτσι μόνο οι κανονιστικές πράξεις της Διοίκησης, καθώς και</div><div style="text-align: justify;">ορισμένες, μείζονος σημασίας, εφέσεις κατά αποφάσεων των Διοικητικών</div><div style="text-align: justify;">Εφετείων. Αναθεώρηση και του άρθρου 20§1 του Συντάγματος, με την</div><div style="text-align: justify;">προσθήκη της ταχείας απονομής της Δικαιοσύνης, ως βασικής συνιστώσας της</div><div style="text-align: justify;">αποτελεσματικότητας της, ειδικά για υποθέσεις με οικονομικό-επενδυτικό</div><div style="text-align: justify;">ενδιαφέρον. Θέσπιση δυνατοτήτων για ειδική διεξοδική εκδίκαση κατά</div><div style="text-align: justify;">απόλυτη προτεραιότητα όλων των υποθέσεων με αναπτυξιακό περιεχόμενο,</div><div style="text-align: justify;">ούτως ώστε η ολοκληρωτική εκδίκαση των σχετικών ενστάσεων/προσφυγών</div><div style="text-align: justify;">να μην ξεπερνά τους έξι μήνες σε κάθε περίπτωση, οριοθέτηση των</div><div style="text-align: justify;">αρμοδιοτήτων της Δικαιοσύνης ως προς την προστασία του περιβάλλοντος</div><div style="text-align: justify;">κ.λπ. Είναι, βέβαια, φανερό πως αυτή η παρέμβαση θα μπορεί να ολοκληρωθεί</div><div style="text-align: justify;">το 2014! Η Ελλάδα , όμως, δεν έχει την πολυτέλεια να μιλά για το αύριο δίχως</div><div style="text-align: justify;">56</div><div style="text-align: justify;">να καταπιαστεί με το σήμερα. Η χώρα μας δεν έχει άλλο χρόνο, οι ανάγκες δεν</div><div style="text-align: justify;">μπορούν να περιμένουν. Απαιτείται άμεση δράση ως προς τις αναπτυξιακές της</div><div style="text-align: justify;">πολιτικές και συγκεκριμένα: Όποια μελέτη κι αν συμβουλευτεί κανείς (π.χ. Mc</div><div style="text-align: justify;">Kinsey and Company-Athens Office 2011, Greece 10 years ahead), με όποιον</div><div style="text-align: justify;">λογικό άνθρωπο, έλληνα ή αλλοδαπό, συζητήσει θα αποκομίσει το σταθερό</div><div style="text-align: justify;">συμπέρασμα, πως η χώρα μας πρέπει τώρα, το 2012, να κινητοποιήσει τις</div><div style="text-align: justify;">δυνάμεις της στην ανάπτυξη των τομέων δραστηριότητας ως προς τις οποίες</div><div style="text-align: justify;">διαθέτει ζώσα εμπειρία. Κι όλοι συμφωνούν πως ο τουρισμός, η ενέργεια, η</div><div style="text-align: justify;">αγροτική οικονομία, η βιομηχανία τροφίμων, το εμπόριο, οι κατασκευές,</div><div style="text-align: justify;">φυσικά μαζί με τη ναυτιλία αποτελούν την κινητήρια δύναμη της ελληνικής</div><div style="text-align: justify;">οικονομίας. Η έρευνα και η τεχνολογία, η σύνδεση της εκπαίδευσης με την</div><div style="text-align: justify;">οικονομία, η καινοτομία, η συνολική αναδιάρθρωση του ελληνικού κράτους</div><div style="text-align: justify;">κ.λπ. αποτελούν μείζονες αναπτυξιακούς στόχους, οι οποίοι όμως αφορούν το</div><div style="text-align: justify;">απώτερο μέλλον της χώρας.</div><div style="text-align: justify;">Άλλα ενδεικτικά μέτρα και διαρθρωτικές αλλαγές που πρέπει να προωθηθούν</div><div style="text-align: justify;">σχετίζονται με:</div><div style="text-align: justify;">– την θέσπιση πάγιου, δίκαιου και λειτουργικού φορολογικού συστήματος,</div><div style="text-align: justify;">– την απλοποίηση και επιτάχυνση της έγκρισης των επενδυτικών σχεδίων,</div><div style="text-align: justify;">–την περάτωση του κτηματολογίου,</div><div style="text-align: justify;">– την αξιοποίηση της αδρανούς δημόσιας περιουσίας,</div><div style="text-align: justify;">– την αναθεώρηση του περιβαλλοντικού και χωροταξικού πλαισίου, ώστε να</div><div style="text-align: justify;">στηριχθεί η ανάπτυξη χωρίς εκπτώσεις από τα διεθνώς ισχύοντα,</div><div style="text-align: justify;">– την προαγωγή των συμπράξεων πανεπιστημίων και επιχειρήσεων στο πεδίο</div><div style="text-align: justify;">των καινοτομιών και της έρευνας.</div><div style="text-align: justify;">Εδώ να προσεχθεί το εξής: η αναφορά μου στο «δίκαιο φορολογικό σύστημα»</div><div style="text-align: justify;">δεν θα γινόταν, αν δεν είχε εγκριθεί από τη Βουλή το νέο πρόγραμμα. Κι αυτό</div><div style="text-align: justify;">διότι δεν θέλω να συμμετάσχω στη σχετική συζήτηση, με ένα «κλισέ» της</div><div style="text-align: justify;">μεταπολίτευσης, που αποτελεί το κατ’ εξοχήν παράδειγμα της απόστασης</div><div style="text-align: justify;">λόγων και έργων που χαρακτηρίζει το ελληνικό πολιτικό σύστημα.</div><div style="text-align: justify;">Παρουσίαση ορισμένων ενδεδειγμένων αλλαγών στο φορολογικό μας</div><div style="text-align: justify;">σύστημα, είχα κάνει ήδη από τον Μάρτιο του 2009 (π.χ. κατάργηση του</div><div style="text-align: justify;">57</div><div style="text-align: justify;">Κώδικα Βιβλίων και στοιχείων, εκ νέου χρήση των αντικειμενικών κριτηρίων</div><div style="text-align: justify;">που είχε θεσπίσει ο Αλ. Παπαδόπουλος κ.λπ.). Ωστόσο, η συμπερίληψη</div><div style="text-align: justify;">ορισμένων πολύ βασικών εργαλείων για τη λειτουργία των σχετικών αρμόδιων</div><div style="text-align: justify;">μηχανισμών του ελληνικού κράτους συμπεριλαμβάνονται στο νέο πρόγραμμα</div><div style="text-align: justify;">που συμφώνησε η χώρα με τους δανειστές της. Άρα, η αναφορά στο «δίκαιο</div><div style="text-align: justify;">φορολογικό σύστημα» έχει όλες τις δυνατότητες το 2012 να πάρει σάρκα και</div><div style="text-align: justify;">οστά.</div><div style="text-align: justify;">Ας προσπαθήσουμε σε όλα αυτά, σημασία, όμως, έχει πως για την υπέρβαση</div><div style="text-align: justify;">της παρούσας δραματικής ύφεσης, χρειαζόμαστε επειγόντως την αναθέρμανση</div><div style="text-align: justify;">της παραγωγικής δραστηριότητας τώρα αμέσως, το 2012. Οι περικοπές των</div><div style="text-align: justify;">δημοσίων δαπανών θα επιστρέψουν χρήματα στον έλληνα φορολογούμενο το</div><div style="text-align: justify;">2012 για τελευταία χρονιά. Ό,τι είχαμε να περισώσουμε εξαντλείται φέτος.</div><div style="text-align: justify;">Από εκεί και πέρα για τη διατήρηση των κοινωνικών μας υποδομών (στην</div><div style="text-align: justify;">υγεία, στην πρόνοια, στην παιδεία, στην αυτοδιοίκηση, στην οικονομία),</div><div style="text-align: justify;">καθώς και για την καταπολέμηση της ανεργίας χρειαζόμαστε ανάπτυξη.</div><div style="text-align: justify;">Ανάπτυξη και πάλι ανάπτυξη. Οι τομείς, λοιπόν, στους οποίους πρέπει να</div><div style="text-align: justify;">κατευθύνουμε την αναπτυξιακή δράση της ελληνικής πολιτείας είναι αυτοί που</div><div style="text-align: justify;">προαναφέρθηκαν (τουρισμός, ενέργεια, αγροτική οικονομία, βιομηχανία</div><div style="text-align: justify;">τροφίμων, εμπόριο, κατασκευές, ναυτιλία). Και ως προς αυτούς πρέπει να</div><div style="text-align: justify;">οργανώσουμε καλύτερα τη συνάντηση του κράτους με την οικονομία. Η</div><div style="text-align: justify;">οικονομική διακυβέρνηση (καλύτερα η οικονομική κυβέρνηση) για την</div><div style="text-align: justify;">Ελλάδα του 2012, κατά τη γνώμη μου συνοψίζεται στα εξής :</div><div style="text-align: justify;">α) Ο Πρωθυπουργός προεδρεύει κυβερνητικής επιτροπής, στην οποία</div><div style="text-align: justify;">συμμετέχουν όλοι οι υπουργοί που εκτελούν τμήματα του προγράμματος</div><div style="text-align: justify;">ΕΣΠΑ. Η υπό τον Πρωθυπουργό αυτή λειτουργία είναι η μόνη που μπορεί να</div><div style="text-align: justify;">εξασφαλίσει ταχείς ρυθμούς στην εκταμίευση των σχετικών κονδυλίων. Με</div><div style="text-align: justify;">δεδομένη την τρέχουσα επενδυτική άπνοια, τα κονδύλια του ΕΣΠΑ μπορούν</div><div style="text-align: justify;">να συνεισφέρουν σημαντικά στην επανεκκίνηση της οικονομίας. Οι αποφάσεις</div><div style="text-align: justify;">της ΕΕ του Ιουλίου 2011 για την εφαρμογή ενός «Ευρωπαϊκού Σχεδίου</div><div style="text-align: justify;">Μάρσαλ» για την Ελλάδα, εφόσον εφαρμοστούν, δύνανται να επιφέρουν</div><div style="text-align: justify;">σημαντικές μεταβολές στα χαρακτηριστικά των ευρωπαϊκών ενισχύσεων,</div><div style="text-align: justify;">58</div><div style="text-align: justify;">ξεπερνώντας στρεβλώσεις του παρελθόντος. Το σχέδιο προβλέπει τη</div><div style="text-align: justify;">διευκόλυνση της εκταμίευσης κοινοτικών πόρων μέσω του ΕΣΠΑ με</div><div style="text-align: justify;">αντίστοιχη μείωση ή και χρονική μετάθεση της εθνικής συμμετοχής στη</div><div style="text-align: justify;">χρηματοδότηση των επενδυτικών σχεδίων. Επιπροσθέτως, μεταβάλλει τη</div><div style="text-align: justify;">φιλοσοφία των προς χρηματοδότηση προγραμμάτων, ώστε να προκρίνονται</div><div style="text-align: justify;">δράσεις οι οποίες ενισχύουν την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα. Είναι</div><div style="text-align: justify;">πέραν κάθε λογικής, η διοίκηση να αδρανεί, ενώ τα χρήματα υπάρχουν και</div><div style="text-align: justify;">«κάθονται». Ως Υπουργός έκανα πολλές και επίπονες προσπάθειες, που</div><div style="text-align: justify;">σταμάτησαν στη γραφειοκρατία, στις πολλές διοικητικές απαιτήσεις και στο</div><div style="text-align: justify;">φόβο έναντι των κατηγοριών για διαφθορά. Ή η προσπάθεια αυτή θα</div><div style="text-align: justify;">αναληφθεί από τον Πρωθυπουργό ή δεν θα γίνει τίποτε.</div><div style="text-align: justify;">β) Αντίστοιχη επιτροπή για την ανταγωνιστικότητα στη οποία προεδρεύει</div><div style="text-align: justify;">επίσης ο Πρωθυπουργός. Η κατά τα πρότυπα των Ολυμπιακών Αγώνων αυτή</div><div style="text-align: justify;">λειτουργία της κυβέρνησης είναι η μόνη που μπορεί να οδηγήσει σε ταχύρυθμη</div><div style="text-align: justify;">λειτουργία των οργάνων της Διοίκησης, από τα οποία εξαρτάται η</div><div style="text-align: justify;">αναθέρμανση της οικονομίας, κατά βάση στους τομείς που προαναφέρθηκαν.</div><div style="text-align: justify;">Ο Υπουργός Δημόσιας Διοίκησης, στο πλαίσιο του ανωτέρου στρατηγικής</div><div style="text-align: justify;">σημασίας σχήματος, συντονίζεται διμερώς, υπό την διαρκή προεδρία του</div><div style="text-align: justify;">Πρωθυπουργού, με τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων,</div><div style="text-align: justify;">Τουρισμού, Ενέργειας και Περιβάλλοντος, Ανάπτυξης, Εμπορίου και</div><div style="text-align: justify;">Ναυτιλίας, προκείμενου να αρθούν όλα τα γραφειοκρατικά εμπόδια, ώστε να</div><div style="text-align: justify;">προωθηθούν οι σχετικές οικονομο-κοινωνικές λειτουργίες και να αναθερμανθεί</div><div style="text-align: justify;">η οικονομία. Ενδεικτικά αναφέρονται ορισμένες αποφάσεις που πρέπει να</div><div style="text-align: justify;">ληφθούν αμέσως, διότι μέσα από αυτές προκύπτει ο τρόπος που πρέπει να</div><div style="text-align: justify;">δουλέψουμε εδώ και τώρα. Με αυτές τις ενδεικτικές προτάσεις προσπαθούμε</div><div style="text-align: justify;">να αλλάξουμε μέθοδο πολιτικής δουλειάς. Τα κόμματα και οι κυβερνήσεις να</div><div style="text-align: justify;">αποκτήσουν νέο υπόδειγμα πολιτικής δράσης και συγεκριμένα:</div><div style="text-align: justify;">• Σε όλες τις αδειοδοτήσεις τίθενται ταχείες προθεσμίες, εβδομάδων ή</div><div style="text-align: justify;">μηνών. Οι αδειοδοτήσεις ειδικότερα στο πεδίο του τουρισμού και των</div><div style="text-align: justify;">σχετικών με αυτόν επαγγελμάτων, ή αγροτικής ανάπτυξης επιταχύνονται</div><div style="text-align: justify;">κατά το μέγιστο δυνατό, ανά δραστηριότητα και τόπο. Ένα πρόσφατο</div><div style="text-align: justify;">59</div><div style="text-align: justify;">παράδειγμα νέου επιχειρηματία, ο οποίος ζητά άδεια για νέα καλλιέργεια</div><div style="text-align: justify;">μοναδικού προϊόντος της ελληνικής γης έχοντας διαρρυθμίσει και την</div><div style="text-align: justify;">εξαγωγή του και περιμένει τέσσερα χρόνια να αδειοδοτηθεί!!! Οι</div><div style="text-align: justify;">ημερομηνίες αυτές ελέγχονται ως προς την τήρησή τους από την αρμόδια</div><div style="text-align: justify;">κυβερνητική επιτροπή, το Υπουργικό Συμβούλιο και την αρμόδια επιτροπή</div><div style="text-align: justify;">της Βουλής. Το δεύτερο πρόγραμμα περιέχει σε αρκετές περιπτώσεις της</div><div style="text-align: justify;">διοικητικής δράσης σχετικές προβλέψεις, αλλά θα χαθεί χρόνος έως την</div><div style="text-align: justify;">εφαρμογή του, αφού προϋποθέτει τη δημιουργία σχετικών επιτροπών και</div><div style="text-align: justify;">στη συνέχεια την εφαρμογή των προτάσεών τους.</div><div style="text-align: justify;">• Ο χρόνος εκπόνησης μελετών ελαχιστοποιείται με γρήγορες νομοθετικές</div><div style="text-align: justify;">και διοικητικές παρεμβάσεις.</div><div style="text-align: justify;">• Οι περιοχές της χώρας με τους περισσότερους άνεργους και με οικονομική</div><div style="text-align: justify;">καχεξία μεγαλύτερης έντασης προτιμούνται, λ.χ στην εφαρμογή</div><div style="text-align: justify;">διευρυμένων ενεργειακών προγραμμάτων.</div><div style="text-align: justify;">• Σε όλους τους αγροτικούς δήμους μετατάσσονται αμέσως οι υπάλληλοι των</div><div style="text-align: justify;">αγροτικών διευθύνσεων των περιφερειών και αυτοί αναλαμβάνουν τον</div><div style="text-align: justify;">επαναπροσανατολισμό των αγροτών ή όσων θέλουν να κάνουν έναρξη</div><div style="text-align: justify;">αγροτικών δραστηριοτήτων σε νέες προσοδοφόρες και εξαγωγικές</div><div style="text-align: justify;">γεωργικές και κτηνοτροφικές δραστηριότατες. Πολύ γρήγορα θα</div><div style="text-align: justify;">αποδειχτεί, πως ο τομέας αυτός εμπεριέχει και τη λύση σε ό,τι αφορά το</div><div style="text-align: justify;">πρόβλημα της ανεργίας που αντιμετωπίζει η Ελλάδα και οι πολίτες της</div><div style="text-align: justify;">αυτή την εποχή. Οι αδειοδοτήσεις για ύδρευση κ.λπ. δίδονται σχεδόν</div><div style="text-align: justify;">αυτόματα.</div><div style="text-align: justify;">• Ειδικά φορολογικά κίνητρα παρέχονται στις επιχειρήσεις που επενδύουν</div><div style="text-align: justify;">στην Ελλάδα, εφόσον απασχολούν έλληνες εργαζόμενους. Τα φορολογικά</div><div style="text-align: justify;">κίνητρα κατοχυρώνονται νομοθετικά, θα κατοχυρωθούν και με την</div><div style="text-align: justify;">αναθεώρηση του Συντάγματος, γίνονται ως προς αυτά οι κατάλληλες</div><div style="text-align: justify;">συνεννοήσεις με την Ε.Ε. και μπορούν να φθάσουν έως και την ολοσχερή</div><div style="text-align: justify;">φοροαπαλλαγή, για κάποιο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.</div><div style="text-align: justify;">• Ειδικές ρυθμίσεις, στο πλαίσιο της προηγούμενης πολιτικής θεσπίζονται</div><div style="text-align: justify;">για την πρόσληψη υπερπροσοντούχων ανέργων, που αποτελούν μια θετική</div><div style="text-align: justify;">60</div><div style="text-align: justify;">ιδιαιτερότητα της Ελλάδας στο πλαίσιο του αγώνα για την αναθέρμανση</div><div style="text-align: justify;">της οικονομίας.</div><div style="text-align: justify;">• Εντοπίζονται και καταστέλλονται οι εναρμονισμένες πρακτικές κυρίως</div><div style="text-align: justify;">εισαγωγικών επιχειρήσεων, που κρατούν υψηλές τιμές βασικών προϊόντων</div><div style="text-align: justify;">super–market. Πρέπει να λάβει τέλος η κερδοσκοπία ορισμένων που</div><div style="text-align: justify;">«βγάζουν λεφτά», με παράνομο τρόπο, ενώ η χώρα αγωνίζεται να μην</div><div style="text-align: justify;">γονατίσει.</div><div style="text-align: justify;">• Μειώνονται οι εργοδοτικές εισφορές, πρωτίστως με την περικοπή εκείνων</div><div style="text-align: justify;">των ποσοστών τους, που θεσπίστηκαν υπέρ ορισμένων αμφίβολης</div><div style="text-align: justify;">χρησιμότητας νομικών προσώπων του δημοσίου (η πρόβλεψη αυτή του</div><div style="text-align: justify;">νέου προγράμματος πρέπει να εφαρμοστεί με συνέπεια). Τη θέση αυτή</div><div style="text-align: justify;">υποστηρίζω σταθερά από το 2010. Αν είχε τότε πάρει σάρκα και οστά, δεν</div><div style="text-align: justify;">θα φθάναμε σήμερα στο προβληματικό, από πλευράς ουσίας, ενδεχόμενο</div><div style="text-align: justify;">της κατάργησης του ΟΕΚ και της Εργατικής Εστίας. Στις εργασιακές</div><div style="text-align: justify;">σχέσεις οι σχετικές ρυθμίσεις του δεύτερου προγράμματος θα ήταν</div><div style="text-align: justify;">διαφορετικές, αν δεν είχε διακοπεί βίαια η μεταρρύθμισή τους, τον</div><div style="text-align: justify;">Σεπτέμβριο του 2010.</div><div style="text-align: justify;">• Το ήμισυ, ωστόσο, των απαιτούμενων μέτρων αφορά τη ρευστότητα στην</div><div style="text-align: justify;">αγορά, την οποία πρέπει να παρέχουν οι τράπεζες μετά την χρηματοδότηση</div><div style="text-align: justify;">της Ελλάδας, βάσει του νέου προγράμματος.</div><div style="text-align: justify;">• Πραγματική και άμεση, επίσης, τόνωση της ρευστότητας στην αγορά θα</div><div style="text-align: justify;">αποτελέσει και η πληρωμή όλων των καθυστερημένων οφειλών του</div><div style="text-align: justify;">δημοσίου προς τους προμηθευτές του, αλλά και των καθυστερημένων</div><div style="text-align: justify;">οφειλών από ΦΠΑ. Η βεβαιότητα για αυτή τη μορφή της ρευστότητας</div><div style="text-align: justify;">προκύπτει από τις σχετικές χρονοδιαγεγραμμένες προβλέψεις του νέου</div><div style="text-align: justify;">προγράμματος.</div><div style="text-align: justify;">ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΧΤΥΠΟΥΝ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΙΡΟ ΟΙ ΚΑΜΠΑΝΕΣ ΤΟΥ</div><div style="text-align: justify;">ΚΙΝΔΥΝΟΥ. Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΘΑ ΑΠΟΦΕΥΧΘΕΙ ΜΟΝΟ ΑΝ ΒΑΣΕΙ</div><div style="text-align: justify;">ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΑΝ -Ή ΒΑΣΕΙ ΚΑΠΟΙΩΝ ΑΛΛΩΝ</div><div style="text-align: justify;">ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΦΤΩΧΟΤΕΡΩΝ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ-</div><div style="text-align: justify;">ΔΙΑΜΟΡΦΩΘΕΙ ΕΝΑ ΠΕΝΤΑΕΤΕΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ</div><div style="text-align: justify;">61</div><div style="text-align: justify;">ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ</div><div style="text-align: justify;">ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ ΤΩΡΑ!</div><div style="text-align: justify;">5. Για την ανασύνταξη του κοινωνικού κράτους</div><div style="text-align: justify;">α. Ένα σύστημα σε κρίση επιβίωσης</div><div style="text-align: justify;">Η ακραία δημοσιονομική κρίση, ανάμεσα στα άλλα, έφερε στα όρια της</div><div style="text-align: justify;">κατάρρευσης το σύνολο του κοινωνικού κράτους στην Ελλάδα,</div><div style="text-align: justify;">αναδεικνύοντας τις αδυναμίες δεκαετιών. Η προσπάθεια των τελευταίων ετών</div><div style="text-align: justify;">επικεντρώθηκε στη διάσωσή του μέσα από την εξοικονόμηση πόρων και την</div><div style="text-align: justify;">καταπολέμηση της σπατάλης. Οι περιορισμένες δυνατότητες του τακτικού</div><div style="text-align: justify;">προϋπολογισμού να συνδράμει, άφησε ανοιχτή μονάχα την επιλογή της</div><div style="text-align: justify;">αναχρηματοδότησης του συστήματος από τους υφιστάμενους πόρους, με την</div><div style="text-align: justify;">καλύτερη αξιοποίησή τους. Ταυτόχρονα έγινε επιτέλους κατανοητό και κοινά</div><div style="text-align: justify;">παραδεκτό ότι η Υγεία, η Πρόνοια και η Κοινωνική Ασφάλιση είναι άμεσα</div><div style="text-align: justify;">συνδεδεμένα μεταξύ τους δημόσια αγαθά, καθώς αφενός μεν συγκροτούν το</div><div style="text-align: justify;">ίδιο το κοινωνικό κράτος με τη στενή του έννοια, αφετέρου δε μοιράζονται</div><div style="text-align: justify;">μεταξύ τους κοινούς διοικητικούς μηχανισμούς και πόρους. Υπό αυτό το</div><div style="text-align: justify;">πρίσμα, είναι απαραίτητη η ενοποίηση των δομών και λειτουργιών τους υπό τη</div><div style="text-align: justify;">σκέπη ενός επιτελικού υπουργείου. Αυτό θα επιτρέψει την</div><div style="text-align: justify;">αποτελεσματικότερη διαχείριση των κοινωνικών υποθέσεων, αλλά και την</div><div style="text-align: justify;">εξοικονόμηση σημαντικών πόρων με τον περιορισμό του διοικητικού κόστους.</div><div style="text-align: justify;">Η εξοικονόμηση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς θα αποτελέσει τη</div><div style="text-align: justify;">βάση για την αναχρηματοδότηση της κοινωνικής πολιτικής στη δυσμενή</div><div style="text-align: justify;">δημοσιονομική συγκυρία που διανύει η χώρα. Την πρόταση αυτή διατύπωσα</div><div style="text-align: justify;">στην ευρωπαϊκή επιτροπή και έγινε ήδη μέρος του νέου προγράμματος.</div><div style="text-align: justify;">Ταυτοχρόνως, έγινε δεκτή η πρόταση μου, όλα τα ταμεία (οι κλάδοι υγείας</div><div style="text-align: justify;">τους) να υπαχθούν στον ΕΟΠΥΥ. Αυτές οι δύο κρίσιμες θεσμικές επιλογές</div><div style="text-align: justify;">πρέπει να ψηφιστούν από την Βουλή τώρα και να εφαρμοστούν τον Ιούνιο.</div><div style="text-align: justify;">Είναι κρίμα, ωστόσο, να χρειάζεται να μεσολαβούν οι εταίροι μας για να</div><div style="text-align: justify;">κάνουμε όσα οφθαλμοφανή έπρεπε να έχουν γίνει εδώ και χρόνια. Θυμίζω,</div><div style="text-align: justify;">62</div><div style="text-align: justify;">πως την αλλαγή αυτή πρότεινα στον Πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου, ευθύς ως</div><div style="text-align: justify;">με όρισε Υπουργό Υγείας.</div><div style="text-align: justify;">Η ασφαλιστική μεταρρύθμιση του 2010 αποτέλεσε την πρώτη σημαντική</div><div style="text-align: justify;">μεταρρύθμιση στο πλαίσιο της κρίσης. Είναι χαρακτηριστικό ότι το τελευταίο</div><div style="text-align: justify;">τρίμηνο του 2009 απαιτήθηκε η έκτακτη χρηματοδότηση των ασφαλιστικών</div><div style="text-align: justify;">ταμείων με 2,5 δισ. ευρώ και αυτό υπό συνθήκες που ακόμη δεν είχαν</div><div style="text-align: justify;">εκδηλωθεί στα ακραία τους όρια, με ανεργία σχεδόν στο μισό από όσο</div><div style="text-align: justify;">καταγράφεται το 2011. Η πρόβλεψη για την ανάγκη έκτακτης χρηματοδότησης</div><div style="text-align: justify;">το 2011 με τα τότε δεδομένα έφτανε τα 5 δισ. ευρώ, ανέφικτο για έναν τόσο</div><div style="text-align: justify;">στενά πιεζόμενο τακτικό προϋπολογισμό. Ξεπερνώντας την</div><div style="text-align: justify;">αναποφασιστικότητα δεκαετιών, η Ελλάδα αναμόρφωσε το ασφαλιστικό της</div><div style="text-align: justify;">σύστημα με τρόπο καθολικό και με άξονα τον εξορθολογισμό και τη</div><div style="text-align: justify;">βιωσιμότητά του. Η πληθώρα των ταμείων έδωσε τη θέση της σε τρία βασικά</div><div style="text-align: justify;">και δύο μικρότερα ταμεία κύριας ασφάλισης, καταργώντας την ανώφελη</div><div style="text-align: justify;">πολυδιάσπαση. Οι εισφορές και οι παροχές ανασχεδιάστηκαν με βάση</div><div style="text-align: justify;">αναλογιστικές μελέτες με στόχο την ενιαία αντιμετώπιση των ασφαλισμένων,</div><div style="text-align: justify;">αλλά και την μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του συστήματος. Οι μελέτες που</div><div style="text-align: justify;">έγιναν σε συνεργασία με την Διεθνή Οργάνωση Εργασίας και αξιολογήθηκαν</div><div style="text-align: justify;">από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέδειξαν τη βιωσιμότητα του συστήματος έως</div><div style="text-align: justify;">και το 2050, ευθυγραμμίζοντάς το με τα ανθεκτικότερα ευρωπαϊκά συστήματα</div><div style="text-align: justify;">κοινωνικής ασφάλισης.</div><div style="text-align: justify;">Στον τομέα της υγείας, τα νοσοκομεία του ΕΣΥ στο τέλος του 2009 είχαν ένα</div><div style="text-align: justify;">συνολικό χρέος 6,8 δισ. ευρώ ενώ συνέχιζαν να παράγουν ετησίως ελλείμματα</div><div style="text-align: justify;">που επέτειναν τα δημοσιονομικά βάρη της χώρας. Δύο χρόνια αργότερα και</div><div style="text-align: justify;">χάρη στις προσπάθειες που καταβλήθηκαν, η συντριπτική πλειονότητα των</div><div style="text-align: justify;">νοσοκομείων της χώρας έχουν ξεπληρώσει τις οφειλές τους έως και το 2010. Ο</div><div style="text-align: justify;">ρυθμός αποπληρωμής για το 2011 φτάνει έως και το πρώτο εξάμηνο κατά μέσο</div><div style="text-align: justify;">όρο, βελτίωση εντυπωσιακή αν αναλογιστούμε ότι το 2009 το σύστημα</div><div style="text-align: justify;">χρωστούσε ακόμη οφειλές του 2005. Και όλα αυτά ενώ ο προμηθευτικός</div><div style="text-align: justify;">προϋπολογισμός του ΕΣΥ έπεσε από τα 3 δισ. του 2009 στα 2,4 δισ. το 2011.</div><div style="text-align: justify;">63</div><div style="text-align: justify;">Αυτή η μείωση κατά 20% των δαπανών έρχεται σε μια στιγμή κατά την οποία</div><div style="text-align: justify;">το σύστημα εξυπηρετεί 30% περισσότερους πολίτες από όσους το 2009!</div><div style="text-align: justify;">Στον τομέα της φαρμακευτικής δαπάνης, το ξέσπασμα της κρίσης βρήκε το</div><div style="text-align: justify;">ελληνικό δημόσιο να διαθέτει ετησίως 5,6 δισ. ευρώ, δηλαδή δύο φορές</div><div style="text-align: justify;">περισσότερα απ’ ό,τι χώρες με τον ίδιο πληθυσμό, όπως το Βέλγιο και η</div><div style="text-align: justify;">Πορτογαλία. Το 2011 η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη έκλεισε στα 3,750 δισ.</div><div style="text-align: justify;">ευρώ, μειωμένη κατά 35% σε σχέση με το 2009. Για να γίνει αυτό</div><div style="text-align: justify;">απαιτήθηκαν δυναμικές παρεμβάσεις στο χώρο του φαρμάκου.</div><div style="text-align: justify;">Αναδιευθετήθηκαν προς τα κάτω όλα τα ποσοστά κέρδους των εμπλεκομένων</div><div style="text-align: justify;">(φαρμακοβιομηχανίας, φαρμακοποθηκών, φαρμακοποιών), αξιοποιήθηκαν στο</div><div style="text-align: justify;">έπακρο τα περιορισμένα αλλά εντέλει αποτελεσματικά μέσα ελέγχου</div><div style="text-align: justify;">(ηλεκτρονική σάρωση συνταγών και ηλεκτρονική συνταγογράφιση στο 50%</div><div style="text-align: justify;">των εκδιδόμενων συνταγών) και κυρίως ασκήθηκε μετά από πολλά χρόνια</div><div style="text-align: justify;">τιμολογιακή πολιτική. Μάλιστα, η σχετική αρμοδιότητα μεταφέρθηκε στο</div><div style="text-align: justify;">Υπουργείο Υγείας, τερματίζοντας έναν ανορθολογισμό δεκαετιών που ήθελε</div><div style="text-align: justify;">το Υπουργείο Ανάπτυξης να τιμολογεί και τα Υπουργεία Υγείας και Εργασίας</div><div style="text-align: justify;">να εφαρμόζουν. Στη διάρκεια του 2011 το Υπουργείο Υγείας προχώρησε σε</div><div style="text-align: justify;">τρεις υποκοστολογήσεις φαρμάκων εκδίδοντας δελτία τιμών των Μάιο, τον</div><div style="text-align: justify;">Αύγουστο και τον Δεκέμβριο. Τέλος, και σε ό,τι αφορά τη νοσοκομειακή</div><div style="text-align: justify;">δαπάνη φαρμάκων, για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού Δημοσίου</div><div style="text-align: justify;">διενεργήθηκαν ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί με εντυπωσιακά αποτελέσματα:</div><div style="text-align: justify;">το ΕΣΥ προμηθεύτηκε φάρμακα προϋπολογισθείσας αξίας άνω των</div><div style="text-align: justify;">100.000.000 ευρώ, ξοδεύοντας λίγο περισσότερο από 20.000.000 ευρώ (80%</div><div style="text-align: justify;">κάτω από το αντίστοιχο κόστος του 2010).</div><div style="text-align: justify;">β. Χρόνιες παθογένειες και νέες προκλήσεις</div><div style="text-align: justify;">Οι κοινωνικές δαπάνες στην Ελλάδα ανέρχονται περίπου στο 25% του ΑΕΠ,</div><div style="text-align: justify;">όσο περίπου και στις λοιπές χώρες της ευρωζώνης. Παρ’ όλα αυτά, το ποσοστό</div><div style="text-align: justify;">της φτώχειας στη χώρα υπερβαίνει σημαντικά τον μέσο όρο της ευρωζώνης</div><div style="text-align: justify;">64</div><div style="text-align: justify;">φτάνοντας σχεδόν το 20%. Η συμμετοχή των ιδιωτών στο κόστος της</div><div style="text-align: justify;">περίθαλψης είναι η υψηλότερη στην Ευρώπη. Οι προνοιακοί θεσμοί είναι</div><div style="text-align: justify;">αναιμικοί ή υπολειτουργούν. Ακόμη και σήμερα, το βάρος της κοινωνικής</div><div style="text-align: justify;">προστασίας πέφτει κατά κύριο λόγο στην οικογένεια. Τα χρήματα του</div><div style="text-align: justify;">φορολογούμενου, δηλαδή, δεν φθάνουν στους δικαιούχους, παρά τις</div><div style="text-align: justify;">προσπάθειες των δύο τελευταίων ετών. Χάνονταν στη διαδρομή κι ακόμα δεν</div><div style="text-align: justify;">έχουμε ανατρέψει τελείως αυτή την κατάσταση. Το φαινόμενο αυτής της</div><div style="text-align: justify;">κακοδιοίκησης και της διαφθοράς περιορίζεται, αλλά παραμένει η ανάγκη για</div><div style="text-align: justify;">διοικητικό εξορθολογισμό χάριν των πολιτών.</div><div style="text-align: justify;">Όλα τα δεδομένα δείχνουν, λοιπόν, ότι η αξιοποίηση των διατιθέμενων πόρων</div><div style="text-align: justify;">απέχει πολύ από το να είναι ικανοποιητική. Στο δείκτη αποτελεσματικότητας</div><div style="text-align: justify;">των δαπανών για την καταπολέμηση της φτώχειας η Ελλάδα κατατάσσεται</div><div style="text-align: justify;">μεταξύ των ουραγών της Ε.Ε. Το κοινωνικό κράτος στη χώρα υπονομεύουν</div><div style="text-align: justify;">μάστιγες όπως η απάτη (π.χ. οι 60.000 μη απογραφέντες «συνταξιούχοι» του</div><div style="text-align: justify;">ΙΚΑ), οι καταχρήσεις στην παροχή αναπηρικών συντάξεων, η μεγάλη</div><div style="text-align: justify;">εισφοροδιαφυγή, η ύπαρξη των λεγόμενων «ευγενών» ταμείων που χορηγούν</div><div style="text-align: justify;">υψηλές συντάξεις χωρίς αντίστοιχες εισφορές, η υπερβολική ακόμη</div><div style="text-align: justify;">συνταγογράφηση φαρμάκων, η λειτουργία ορισμένων νοσοκομείων με</div><div style="text-align: justify;">πληρότητα κάτω του 50%, η συνεχιζόμενη σε μικρότερη βάση</div><div style="text-align: justify;">υπερτιμολόγηση αναλώσιμων ιατρικών υλικών και συσκευών, η ανάγκη</div><div style="text-align: justify;">ολοκλήρωσης των συστημάτων ελέγχου, διοίκησης και οργάνωσης, κ.ο.κ.</div><div style="text-align: justify;">Αλλά και σε οικουμενικό επίπεδο, οι αλλαγές που σημειώθηκαν κατά τις</div><div style="text-align: justify;">τελευταίες δεκαετίες στο κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον μάς θέτουν</div><div style="text-align: justify;">ενώπιον πρωτόγνωρων προβλημάτων. Η ανάδυση της μεταβιομηχανικής</div><div style="text-align: justify;">κοινωνίας, η οικονομία των υπηρεσιών και της γνώσης, η παγκοσμιοποίηση</div><div style="text-align: justify;">δημιουργούν ανάγκες, οι οποίες δεν μπορούν να καλυφθούν από τα</div><div style="text-align: justify;">παραδοσιακά σχήματα της θεσμοθετημένης κοινωνικής προστασίας. Οι</div><div style="text-align: justify;">κοινωνικές μεταβολές, η δραματική αλλαγή των δημογραφικών δεδομένων και</div><div style="text-align: justify;">οι νέες μορφές που παίρνει ο θεσμός της οικογένειας απαιτούν τον</div><div style="text-align: justify;">αναπροσανατολισμό του σύγχρονου κράτους προνοίας. Οι ευμετάβλητες</div><div style="text-align: justify;">65</div><div style="text-align: justify;">εργασιακές σχέσεις εκθέτουν τις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού σε νέους</div><div style="text-align: justify;">κινδύνους. Απέναντι σ’ όλα αυτά, τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ελλάδα,</div><div style="text-align: justify;">πολιτική και οικονομία δεν έχουν ακόμη ολοκληρωμένη απάντηση.</div><div style="text-align: justify;">Χαρακτηριστικό της συγκυρίας είναι η γενική ρευστότητα και ασάφεια. Το</div><div style="text-align: justify;">μόνο βέβαιο είναι ότι ο ρόλος της κοινωνικής προστασίας οφείλει να</div><div style="text-align: justify;">επαναπροσδιοριστεί. Το κοινωνικό κράτος, με την ευρεία του έννοια, καλείται</div><div style="text-align: justify;">να πάρει νέα μορφή.</div><div style="text-align: justify;">Το νέο κοινωνικό κράτος που ζητούμε να οικοδομήσουμε πρέπει να</div><div style="text-align: justify;">διακρίνεται από πνεύμα παροχής ίσων ευκαιριών. Έμφαση πρέπει να δοθεί</div><div style="text-align: justify;">στην ίση πρόσβαση σε δημόσια αγαθά υψηλής ποιότητας (δημόσια παιδεία,</div><div style="text-align: justify;">υγεία), στο δίκαιο φορολογικό σύστημα και την καταπολέμηση της</div><div style="text-align: justify;">φοροδιαφυγής, στην ανακατανομή κοινωνικών δαπανών προς όφελος όσων τις</div><div style="text-align: justify;">έχουν πράγματι ανάγκη. Το ζητούμενο είναι να εξοικονομήσουμε πόρους από</div><div style="text-align: justify;">τη φοροδιαφυγή, τη σπατάλη στις ΔΕΚΟ και την τοπική αυτοδιοίκηση, ώστε</div><div style="text-align: justify;">να τους διαθέσουμε σε επιδόματα ανεργίας μεγαλύτερης διάρκειας και στην</div><div style="text-align: justify;">επανεκπαίδευση των εργαζομένων. Προτεραιότητά μας στον αγώνα κατά της</div><div style="text-align: justify;">φτώχειας πρέπει να καταστεί η θεσμοθέτηση του ελάχιστου εγγυημένου</div><div style="text-align: justify;">εισοδήματος, κατά το πρότυπο των λοιπών ευρωπαϊκών χωρών.</div><div style="text-align: justify;">Με το μετασχηματισμό του κοινωνικού κράτους πρέπει να επιτύχουμε ένα</div><div style="text-align: justify;">αποφασιστικό άλμα στον τομέα της αποτελεσματικότητας. Η πολιτική μας</div><div style="text-align: justify;">πρέπει να απευθύνεται σε εκείνους που την έχουν πραγματικά ανάγκη. Επί</div><div style="text-align: justify;">παραδείγματι, τον Μάρτιο θα ολοκληρωθεί από το Υπουργείο Υγείας η</div><div style="text-align: justify;">κατάρτιση του εθνικού καταλόγου των δικαιούχων επιδομάτων, με ψηφιακό</div><div style="text-align: justify;">τρόπο. Με μόνο την αποφυγή των διπλοεγγραφών και των λοιπών μορφών των</div><div style="text-align: justify;">πελατειακών σχέσεων και της διαφθοράς αναμένεται εξοικονόμηση 250εκ.</div><div style="text-align: justify;">ευρώ! Οι πόροι που διατίθενται, πρέπει λοιπόν να διατίθενται δίκαια και να</div><div style="text-align: justify;">αποδίδουν στην πράξη. Ξεκινώντας από τη διαπίστωση ότι τα οριζόντια μέτρα</div><div style="text-align: justify;">στήριξης, που ώς τώρα λαμβάναμε, αποδείχτηκαν παθητικά και ανεπαρκή, η</div><div style="text-align: justify;">κοινωνική πολιτική που θα σχεδιάσουμε στο μέλλον οφείλει να είναι</div><div style="text-align: justify;">ενεργητική και στοχευμένη.</div><div style="text-align: justify;">66</div><div style="text-align: justify;">Το νέο κοινωνικό πρότυπο πρέπει να ανταποκρίνεται στις ανάγκες που</div><div style="text-align: justify;">προκύπτουν ή θα προκύψουν στην αγορά εργασίας. Η επιζητούμενη</div><div style="text-align: justify;">μετακίνηση μεγάλου μέρους του εργατικού δυναμικού από κλάδους</div><div style="text-align: justify;">εσωστρεφείς προς κλάδους που παράγουν εξαγώγιμα αγαθά και υπηρεσίες, αν</div><div style="text-align: justify;">αφεθεί εξ ολοκλήρου στις δυνάμεις της αγοράς, αναμένεται να έχει ως</div><div style="text-align: justify;">αποτέλεσμα υψηλή μεταβατική ανεργία. Η παρέμβαση του κράτους και των</div><div style="text-align: justify;">κοινωνικών εταίρων είναι επομένως κρίσιμη. Μαθήματα μπορούμε να</div><div style="text-align: justify;">αντλήσουμε από τη διεθνή εμπειρία. Από το σκανδιναβικό κοινωνικό πρότυπο</div><div style="text-align: justify;">λ.χ. που συνδυάζει την ευελιξία στην αγορά εργασίας με την ασφάλεια και την</div><div style="text-align: justify;">προστασία του εργαζομένου. Ή από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισαν οι</div><div style="text-align: justify;">Γερμανοί την κρίση της περιόδου 2008-2009: μέσω της πρόσκαιρης μείωσης</div><div style="text-align: justify;">των ωρών εργασίας και, αντίστοιχα, του μισθού, χωρίς απολύσεις και με μέτρα</div><div style="text-align: justify;">του κράτους για την ενίσχυση της απασχόλησης, όπως η μείωση εισφορών της</div><div style="text-align: justify;">κοινωνικής ασφάλισης (μέτρο που δυστυχώς έπρεπε να φθάσουμε στα όρια της</div><div style="text-align: justify;">πτώχευσης για να αποφασίσουμε την εφαρμογή του, με παρέμβαση των</div><div style="text-align: justify;">δανειστών της χώρας και συμπερίληψη του στο δεύτερο πρόγραμμα).</div><div style="text-align: justify;">Η διεθνής πείρα δείχνει ότι σε χώρες όπως αυτές της Λατινικής Αμερικής, οι</div><div style="text-align: justify;">οικονομικές κρίσεις της δεκαετίας του ‘80 διήρκησαν πολύ, διότι οι κοινωνικές</div><div style="text-align: justify;">ομάδες προσπάθησαν να επιρρίψουν το κόστος της κρίσης η μία στην άλλη, σε</div><div style="text-align: justify;">μια ατμόσφαιρα κοινωνικής σύγκρουσης. Αντίθετα, στις χώρες της Ν.Α. Ασίας</div><div style="text-align: justify;">η κρίση της δεκαετίας του ‘90 διήρκησε λίγο, διότι οι κοινωνικές ομάδες ήρθαν</div><div style="text-align: justify;">σε συνεννόηση μεταξύ τους υπό το συντονισμό του κράτους και μοιράστηκαν</div><div style="text-align: justify;">το κόστος της κρίσης σε κλίμα συναίνεσης.</div><div style="text-align: justify;">Το βέβαιο είναι το κράτος οφείλει να πάψει πλέον να επιδιώκει την επίτευξη</div><div style="text-align: justify;">κοινωνικών στόχων με προσλήψεις στο Δημόσιο, με ίδρυση κρατικών</div><div style="text-align: justify;">επιχειρήσεων και φορέων κ.ο.κ. Τέτοιες απόπειρες μας οδήγησαν κατά το</div><div style="text-align: justify;">παρελθόν σε διασπάθιση πόρων και επέτειναν την υπερχρέωση της χώρας.</div><div style="text-align: justify;">Όμως πλην σπάνιων εξαιρέσεων, το κράτος απέτυχε ιστορικά κάθε φορά που</div><div style="text-align: justify;">θέλησε να δραστηριοποιηθεί ως επιχειρηματίας. Ο κρίσιμος και</div><div style="text-align: justify;">67</div><div style="text-align: justify;">αναντικατάστατος ρόλος του κράτους είναι άλλος: να εξασφαλίζει όρους</div><div style="text-align: justify;">υγιούς ανταγωνισμού, να θέτει προδιαγραφές ποιότητας και ασφάλειας, να</div><div style="text-align: justify;">προστατεύει το περιβάλλον, να εποπτεύει τις αγορές, ιδίως εκείνες του</div><div style="text-align: justify;">χρηματοπιστωτικού και ασφαλιστικού τομέα. Και, βεβαίως, να συντηρεί ένα</div><div style="text-align: justify;">επαρκές δίκτυο κοινωνικής προστασίας για όσους το έχουν ανάγκη.</div><div style="text-align: justify;">γ. Προς ένα νέο πρότυπο κοινωνικής πολιτικής</div><div style="text-align: justify;">Διεθνώς τα παραδοσιακά συστήματα κοινωνικής πολιτικής έχουν κλείσει τον</div><div style="text-align: justify;">ιστορικό τους κύκλο. Οι ποικίλες μεταλλάξεις τους δεν απέδωσαν τα</div><div style="text-align: justify;">αναμενόμενα. Ο κρατισμός εκτόξευσε το κόστος χωρίς να διασφαλίσει την</div><div style="text-align: justify;">ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. Ο απόλυτος εκφιλελευθερισμός επίσης</div><div style="text-align: justify;">δεν έδωσε λύσεις. Όπου εφαρμόστηκε, περιόρισε μεν το κόστος, αλλά οδήγησε</div><div style="text-align: justify;">και σε απαράδεκτη διόγκωση των ανισοτήτων. Ο «τρίτος δρόμος», με την</div><div style="text-align: justify;">υιοθέτηση ορισμένων δημοφιλών πλευρών του φιλελευθερισμού, μετατόπισε</div><div style="text-align: justify;">το κέντρο βάρους του συστήματος προς το ίδιο το άτομο.</div><div style="text-align: justify;">Το νέο πρότυπο κοινωνικής πολιτικής που αναζητούμε οφείλει να στηριχθεί</div><div style="text-align: justify;">στα διαθέσιμα δεδομένα. Πρέπει να ανταποκρίνεται στις ιδιαιτερότητες της</div><div style="text-align: justify;">ελληνικής κοινωνίας, αλλά και να συνυπολογίζει τις ευρωπαϊκές εξελίξεις. Να</div><div style="text-align: justify;">καλύπτει τις κοινωνικές ανάγκες, αλλά και να συντονίζεται με το νέο</div><div style="text-align: justify;">αναπτυξιακό πρότυπο της χώρας. Στο επίκεντρό του βρίσκεται η αρχή ότι</div><div style="text-align: justify;">αποστολή του κράτους είναι να προστατεύει τους πολίτες από τη μακρά</div><div style="text-align: justify;">έκθεσή τους στους κινδύνους του κοινωνικού αποκλεισμού. Ο μακροχρόνιος</div><div style="text-align: justify;">εγκλωβισμός μεγάλων μερίδων του πληθυσμού στην ανέχεια και την ανεργία</div><div style="text-align: justify;">δημιουργεί ένα διαρκή φαύλο κύκλο, αναπαράγοντας και οξύνοντας τα</div><div style="text-align: justify;">προβλήματα, τις ανισότητες, τους αποκλεισμούς. Αυτός ο φαύλος κύκλος</div><div style="text-align: justify;">πρέπει να σπάσει (βλ. Γ.Στουρνάρα, Οικονομική κρίση και κοινωνική</div><div style="text-align: justify;">πολιτική,2011). Βασικές επιδιώξεις προς την κατεύθυνση αυτή αποτελούν</div><div style="text-align: justify;">πολιτικές, που δημιουργούν κοινωνικά δίκτυα, με τα οποία θα μπορέσουμε να</div><div style="text-align: justify;">68</div><div style="text-align: justify;">αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα που δημιουργεί η κρίση. Ενδεικτικά</div><div style="text-align: justify;">αναφέρονται:</div><div style="text-align: justify;">– Η δραστική μείωση των ποσοστών φτώχειας. Η αποτελεσματικότητα των</div><div style="text-align: justify;">εθνικών και κοινοτικών πόρων οφείλει να αυξηθεί μέσω της ευφυέστερης</div><div style="text-align: justify;">χρήσης και διάθεσής τους. Πρώτα από όλα πρέπει να ολοκληρωθεί έως τον</div><div style="text-align: justify;">Μάρτιο, ο Εθνικός κατάλογος δικαιουμένων επιδομάτων από τον οποίο θα</div><div style="text-align: justify;">προκύψουν οι πραγματικώς έχοντες ανάγκη και θα τεθούν εκτός</div><div style="text-align: justify;">συστήματος όσοι το απομυζούν παρανόμως. Από αυτή και μόνο την</div><div style="text-align: justify;">ενέργεια θα προκύψουν οφέλη 250 εκατ. ευρώ.</div><div style="text-align: justify;">– Η θεσμοθέτηση ενός ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος για το σύνολο</div><div style="text-align: justify;">των πολιτών και ειδικά για τους συνταξιούχους. Ως προς αυτό, ωφέλιμη θα</div><div style="text-align: justify;">ήταν η σχετική προσθήκη στα άρθρα 21§3 και 22§5 του Συντάγματος.</div><div style="text-align: justify;">– Η συμπερίληψη στον εργασιακό βίο των περιόδων αναπροσανατολισμού</div><div style="text-align: justify;">και επανακατάρτισης του εργαζόμενου, δηλαδή των διαστημάτων της</div><div style="text-align: justify;">ενεργούς μετάβασης από τη μια θέση ή επάγγελμα στην άλλη.</div><div style="text-align: justify;">– Η κατά προτεραιότητα προστασία του παιδιού. Η κοινωνική προστασία</div><div style="text-align: justify;">ολόκληρης της οικογένειας, στο μέτρο που με αυτήν διασφαλίζεται</div><div style="text-align: justify;">πρωτίστως η προστασία του παιδιού, οφείλει επίσης να ενισχυθεί.</div><div style="text-align: justify;">– Η ενθάρρυνση και προώθηση των συμπράξεων δημοσίου και ιδιωτιικού</div><div style="text-align: justify;">τομέα στο χώρο της Υγείας.</div><div style="text-align: justify;">– Η βελτίωση και επέκταση των νέο-ιδρυθέντων δικτύων για τους άστεγους</div><div style="text-align: justify;">(π.χ. φιλοξενία τους σε εγκαταλελειμμένα ξενοδοχεία της Αθήνας και της</div><div style="text-align: justify;">Θεσσαλονίκης), σε συνεργασία με τους ΟΤΑ και την Εκκλησία της</div><div style="text-align: justify;">Ελλάδας αποτελεί μείζονα προτεραιότητα.</div><div style="text-align: justify;">Η μεταμόρφωση του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης από</div><div style="text-align: justify;">Υπουργείο Νοσοκομείων, όπως ήταν έως πρόσφατα, σε υπουργείο αντάξιο του</div><div style="text-align: justify;">τίτλου του, που θα εξοπλίζει την Πολιτεία με ένα επιτελικό όργανο, το οποίο</div><div style="text-align: justify;">θα μπορεί να αφοσιωθεί στη χάραξη και υλοποίηση της πολιτικής δημόσιας</div><div style="text-align: justify;">69</div><div style="text-align: justify;">υγείας με στόχο την πρόληψη και όχι απλώς τη θεραπεία, ακριβώς όπως</div><div style="text-align: justify;">συμβαίνει στα προηγμένα κράτη.</div><div style="text-align: justify;">Ειδικά στον τομέα της υγείας, θα πρέπει να καταστήσουμε εκ νέου σαφές ότι</div><div style="text-align: justify;">το αγαθό της υγείας είναι δημόσιο. Ο υστερόβουλος περιορισμός του δημόσιου</div><div style="text-align: justify;">χαρακτήρα της υγείας στην πηγή της χρηματοδότησής του, αλλοιώνει τη</div><div style="text-align: justify;">φυσιογνωμία του προς όφελος των ποικίλων ομάδων πίεσης και συμφερόντων</div><div style="text-align: justify;">που τελικά το ιδιοποιούνται. Αυτό μας έχει οδηγήσει διεθνώς στο να εξαρτάται</div><div style="text-align: justify;">η παροχή του αγαθού από τις διαθέσεις των εμπλεκομένων (βιομηχανιών,</div><div style="text-align: justify;">επαγγελματιών υγείας) και όχι από τις ανάγκες των δικαιούχων, των πολιτών.</div><div style="text-align: justify;">Η επανατοποθέτηση του δικαιούχου στο επίκεντρο της φιλοσοφίας του</div><div style="text-align: justify;">συστήματος σημαίνει και επανεκτίμηση του ρόλου των εμπλεκομένων σε αυτό.</div><div style="text-align: justify;">Οι υποδομές της υγείας, της πρόνοιας, του κοινωνικού κράτους γενικά, δεν</div><div style="text-align: justify;">υπάρχουν για να βρουν δουλειά κάποιοι, αλλά για να παρέχουν υπηρεσίες</div><div style="text-align: justify;">στους πολίτες.</div><div style="text-align: justify;">Αυτή τη στιγμή, η μεγαλύτερη πρόκληση στον χώρο της υγείας στην Ελλάδα</div><div style="text-align: justify;">και όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο είναι η καταπολέμηση των μη μεταδιδόμενων</div><div style="text-align: justify;">νοσημάτων (της καρδιάς, του αναπνευστικού, του νευρολογικού συστήματος,</div><div style="text-align: justify;">του καρκίνου, του διαβήτη κ.λπ.) που σχετίζονται με τον τρόπο ζωής μας, με</div><div style="text-align: justify;">τη διατροφή μας, τις συνήθειές μας, την άθληση. Η προώθηση και υιοθέτηση</div><div style="text-align: justify;">προτύπων συμπεριφοράς και συνηθειών που θωρακίζουν ή τουλάχιστον δεν</div><div style="text-align: justify;">εκθέτουν σε κίνδυνο τον ανθρώπινο οργανισμό βρίσκεται στον πυρήνα της</div><div style="text-align: justify;">νέας αντίληψης για την πολιτική της υγείας. Οι ευημερούσες κοινωνίες</div><div style="text-align: justify;">οφείλουν να αντιμετωπίσουν τους κινδύνους στην υγεία του πληθυσμού που</div><div style="text-align: justify;">απορρέουν από την ίδια την ευημερία τους. Η Ελλάδα πρέπει να συντονίσει το</div><div style="text-align: justify;">βηματισμό της με τα συμβαίνοντα στα λοιπά προηγμένα κράτη. Πρέπει να</div><div style="text-align: justify;">περάσουμε από την πολιτική της περίθαλψης που έχει ως επίκεντρό της τη</div><div style="text-align: justify;">νοσοκομειακή μονάδα, σε μια πολιτική δημόσιας υγείας βασιζόμενη σε μια</div><div style="text-align: justify;">συνολική προσέγγιση της συλλογικής και ατομικής συμπεριφοράς των</div><div style="text-align: justify;">πολιτών. Η πρόληψη των νοσημάτων που οφείλονται στην κακή διατροφή και</div><div style="text-align: justify;">την ελλιπή σωματική άσκηση οφείλει να αποτελέσει εθνικό στόχο. Η αρχή</div><div style="text-align: justify;">70</div><div style="text-align: justify;">έγινε τον Σεπτέμβριο του 2011, με την ίδρυση από τον Γ. Παπανδρέου της</div><div style="text-align: justify;">ειδικής μονάδας διατροφής και άθλησης στο Υπουργείο Υγείας. Πρέπει να</div><div style="text-align: justify;">επιμείνουμε αποφασιστικά και για πολλά χρόνια στις πολιτικές αυτές, που</div><div style="text-align: justify;">αποτελούν σε όλα τα προηγμένα κράτη, τις μείζονες πολιτικές δημόσιας</div><div style="text-align: justify;">υγείας.</div><div style="text-align: justify;">Στον τομέα της πρόνοιας, το κεντρικό κράτος θα παραμείνει και μελλοντικά ο</div><div style="text-align: justify;">βασικός πυλώνας της κοινωνικής προστασίας. Το δημόσιο κοινωνικό δίκτυο</div><div style="text-align: justify;">πρέπει να ενισχυθεί με την ένταξη σε αυτό των ΟΤΑ, ώστε να επωμιστούν την</div><div style="text-align: justify;">παροχή της πρωτοβάθμιας κοινωνικής φροντίδας. Οι υπηρεσίες των ΟΤΑ</div><div style="text-align: justify;">πρέπει να ενταχθούν σε ένα δίκτυο δομών κοινωνικής προστασίας, ενώ</div><div style="text-align: justify;">ταυτόχρονα θα αναλαμβάνουν την πιστοποίηση και ένταξη στο σύστημα</div><div style="text-align: justify;">εκείνων των φορέων παροχής εναλλακτικών κοινωνικών υπηρεσιών που το</div><div style="text-align: justify;">επιθυμούν, όπως είναι οι οργανώσεις της εκκλησίας ή οι ΜΚΟ. Μέσω της</div><div style="text-align: justify;">επίσημης ένταξης και πιστοποίησής τους, οι φορείς αυτοί θα αποκτούν</div><div style="text-align: justify;">πρόσβαση υπό συγκεκριμένους και αυστηρούς όρους σε κρατικά</div><div style="text-align: justify;">χρηματοδοτικά προγράμματα. (βλ. π.χ. το προαναφερθέν πρόγραμμα για τους</div><div style="text-align: justify;">αστέγους ή τα προγράμματα σίτισης).</div><div style="text-align: justify;">Το νέο προνοιακό παράδειγμα έχει ως προτεραιότητά του τον αγώνα κατά της</div><div style="text-align: justify;">ανέχειας των παιδιών και των οικογενειών τους, την προστασία της υγείας τους</div><div style="text-align: justify;">και την προστασία της εργασίας των γονέων, την προστασία των αστέγων κ.λπ.</div><div style="text-align: justify;">Μολονότι είναι γνωστό ότι καθοριστικά για την πορεία ενός ανθρώπου είναι τα</div><div style="text-align: justify;">πρώτα στάδια της ζωής του και ότι ένα περιβάλλον στέρησης και αστάθειας</div><div style="text-align: justify;">υπονομεύει, πολλές φορές αθεράπευτα, τις μελλοντικές του προοπτικές, η</div><div style="text-align: justify;">ασκούμενη σήμερα κοινωνική πολιτική δεν καλύπτει επαρκώς τις σχετικές</div><div style="text-align: justify;">ανάγκες. Αντιθέτως, υπό συνθήκες γενικής εργασιακής απορρύθμισης, οι</div><div style="text-align: justify;">ομάδες που υφίστανται τις πιο οδυνηρές συνέπειες είναι οι εργαζόμενες</div><div style="text-align: justify;">μητέρες και τα παιδιά τους. Για αυτές τις ομάδες, ίσες ευκαιρίες σημαίνει κατ’</div><div style="text-align: justify;">επέκταση μεγαλύτερες επενδύσεις στην παιδεία, την ανάπτυξη δεξιοτήτων, τη</div><div style="text-align: justify;">διά βίου εκπαίδευση. Και προϋποθέτει την οικοδόμηση ενός κοινωνικού</div><div style="text-align: justify;">περιβάλλοντος υποστηρικτικού για το παιδί και την οικογένειά του.</div><div style="text-align: justify;">71</div><div style="text-align: justify;">Στην παρούσα συγκυρία, το μεγαλύτερο ίσως πρόβλημα της χώρας είναι η</div><div style="text-align: justify;">διαχείριση των προσδοκιών των πολιτών. Πλατιά κοινωνικά στρώματα</div><div style="text-align: justify;">πλήττονται από την κρίση, την ανεργία, τις μισθολογικές περικοπές και τα</div><div style="text-align: justify;">φορολογικά μέτρα. Οι άνεργοι προσεγγίζουν το 20%, όπως είχαμε εγκαίρως</div><div style="text-align: justify;">προειδοποιήσει τον Ιανουάριο του 2010. Εδώ πρέπει να προσεχθεί το εξής: η</div><div style="text-align: justify;">επισήμανση μου αυτή, δεν έγινε στο πλαίσιο μιας δημόσιας φλυαρίας, αλλά</div><div style="text-align: justify;">στα θεσμοποιημένα όργανα του κράτους που συμμετέχω και ενόψει λήψης</div><div style="text-align: justify;">αποφάσεων. Εν προκειμένω, ενημέρωσα επ’ αυτών την εθνική αντιπροσωπεία</div><div style="text-align: justify;">και τοποθετήθηκα ως μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου, ενόψει της</div><div style="text-align: justify;">απόφασης για το πρόγραμμα σταθεροποίησης του 2010, όπου προβλεπόταν</div><div style="text-align: justify;">ανεργία κάτω του 10%, ενώ αυτή ήδη κάλπαζε!!! Η μεσαία τάξη δεν έχει</div><div style="text-align: justify;">πλέον την πολυτέλεια, όπως παλαιότερα, να καταφεύγει στις υπηρεσίες</div><div style="text-align: justify;">εκπαίδευσης και υγείας του ιδιωτικού τομέα. Διεκδικεί λοιπόν το μερίδιό της</div><div style="text-align: justify;">στα δημόσια αγαθά, τα οποία μέχρι τώρα χρηματοδοτούσε με τους φόρους που</div><div style="text-align: justify;">κατέβαλε, αλλά η ίδια δεν απολάμβανε. Χωρίς τον ριζικό μετασχηματισμό του</div><div style="text-align: justify;">κράτους, χωρίς την εκ νέου εστίαση των προσπαθειών μας στον σκληρό</div><div style="text-align: justify;">πυρήνα του, τις επιτελικές, εποπτικές και κοινωνικές λειτουργίες του, ο</div><div style="text-align: justify;">κίνδυνος της κατάρρευσης, όπως είδαμε, είναι άμεσος. Έργο μας είναι να</div><div style="text-align: justify;">σχεδιάσουμε αυτόν το μετασχηματισμό τώρα, με μέθοδο και επιμονή. Η</div><div style="text-align: justify;">εμπειρία που συσσωρεύτηκε από τα κρίσιμα 2 ½ χρόνια αποτελεί εφαλτήριο</div><div style="text-align: justify;">για να πραγματοποιήσουμε το μεγάλο άλμα. Η επανεξέταση και ο</div><div style="text-align: justify;">ανασχεδιασμός των υφιστάμενων δαπανών για το κοινωνικό κράτος θα μας</div><div style="text-align: justify;">επιτρέψει μεταξύ άλλων να προωθήσουμε:</div><div style="text-align: justify;">– Τον περαιτέρω εξορθολογισμό των οικογενειακών επιδομάτων.</div><div style="text-align: justify;">– Την προστασία της κατοικίας.</div><div style="text-align: justify;">– Την προώθηση των εναλλακτικών μορφών επιχειρηματικής δραστηριότητας.</div><div style="text-align: justify;">– Την αξιοποίηση των δυνατοτήτων του ΟΑΕΔ.</div><div style="text-align: justify;">– Τη φροντίδα των ευάλωτων ηλικιακών ομάδων (παιδιών και ηλικιωμένων).</div><div style="text-align: justify;">–Τη δραστικότερη παρέμβαση του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικής</div><div style="text-align: justify;">Αλληλεγγύης.</div><div style="text-align: justify;">72</div><div style="text-align: justify;">Ιδίως τα πιεζόμενα από την κρίση μεσαία στρώματα πρέπει να υποστηριχθούν</div><div style="text-align: justify;">κατά τρόπο άμεσο και αποτελεσματικό. Αυτά θα αποτελέσουν άλλωστε την</div><div style="text-align: justify;">προωθητική δύναμη της Νέας Ελληνικής Ανόρθωσης. Εάν κινηθούμε με</div><div style="text-align: justify;">ταχύτητα προς αυτήν την κατεύθυνση, θα αποτρέψουμε τη μετατροπή της</div><div style="text-align: justify;">οικονομικής κρίσης σε βαθειά και μακροχρόνια κοινωνική κρίση. Αν φανούμε</div><div style="text-align: justify;">τολμηροί και αταλάντευτοι στις αποφάσεις μας, μπορούμε να μετατρέψουμε</div><div style="text-align: justify;">την κρίση σε ευκαιρία. Είναι ζήτημα πίστης στην ανάγκη δημιουργίας</div><div style="text-align: justify;">προστατευτικών κοινωνικών δικτύων και αποτελεσματικότητας στη διοικητική</div><div style="text-align: justify;">δράση.</div><div style="text-align: justify;">Τέλος, μια ακόμα επισήμανση, για την οποία έχει ήδη γίνει αναφορά στο</div><div style="text-align: justify;">κείμενο αυτό: εδώ και πολλά χρόνια το Υπουργείο Υγείας έπρεπε να εποπτεύει</div><div style="text-align: justify;">όλες τις υπηρεσίες υγείας, δηλαδή και τους κλάδους υγείας των ασφαλιστικών</div><div style="text-align: justify;">ταμείων. Ο γράφων είχε υποστηρίξει στον προηγούμενο, αλλά και στον νυν,</div><div style="text-align: justify;">Πρωθυπουργό την ανάγκη αυτής της διαρθρωτικής αλλαγής. Κι ακόμη, υπό</div><div style="text-align: justify;">αυτή τη διευρυμένη εποπτεία να τεθούν και οι κλάδοι υγείας όλων των</div><div style="text-align: justify;">ασφαλιστικών ταμείων που δεν εντάχθηκαν στον ΕΟΠΥΥ με την άμεση</div><div style="text-align: justify;">ένταξή τους. Εδώ την άρνηση εκδήλωνε ο κορπορατισμός! Τελικώς, οι</div><div style="text-align: justify;">αναγκαίες αυτές αλλαγές έγιναν τμήμα του νέου προγράμματος με παρέμβαση</div><div style="text-align: justify;">του γράφοντος και θα νομοθετηθούν αμέσως, τώρα, τον Φεβρουάριο του 2012.</div><div style="text-align: justify;">Ταυτοχρόνως, οι υπηρεσίες πρόνοιας, εκτός των θεμάτων της ψυχικής υγείας,</div><div style="text-align: justify;">θα μεταφερθούν στο Υπουργείο Εργασίας, όπου ο σχεδιασμός θα μπορεί να</div><div style="text-align: justify;">επιτευχθεί ευκολότερα, αφού το Υπουργείο αυτό, εποπτεύοντας τις πολιτικές</div><div style="text-align: justify;">ως προς την εργασία, την ανεργία, τη σύνταξη, την αναπηρία, θα εποπτεύσει</div><div style="text-align: justify;">και τους τομείς των κοινωνικών δικτύων και της πρόνοιας. Δυστυχώς, έπρεπε</div><div style="text-align: justify;">να φθάσει η χώρα στα όρια της πτώχευσης για να κάνει τα αυτονόητα και τα</div><div style="text-align: justify;">στοιχειώδη.</div><div style="text-align: justify;">Πολλά από όσα αναφέρθηκαν για τη συνάντηση κράτους και οικονομίας,</div><div style="text-align: justify;">δηλαδή για την ανάπτυξη, καθώς και για τον εξορθολογισμό και την</div><div style="text-align: justify;">στοχευμένη λειτουργία του κοινωνικού κράτους σε συνθήκες κρίσης,</div><div style="text-align: justify;">συμπεριλαμβάνονται στο δεύτερο πρόγραμμα. Η παρούσα κυβέρνηση, καθώς</div><div style="text-align: justify;">και η επόμενη πρέπει να «τρέξουν» την εφαρμογή τους, ορισμένες φορές</div><div style="text-align: justify;">ακόμη και πιο γρήγορα από τα συμφωνηθέντα χρονοδιαγράμματα. Και μέσα</div><div style="text-align: justify;">73</div><div style="text-align: justify;">από αυτή τη γρήγορη και αποτελεσματική δράση, οι πολίτες θα αντιληφθούν</div><div style="text-align: justify;">ότι κάτι αλλάζει προς το καλύτερο και ότι τα χρονοδιαγράμματα των</div><div style="text-align: justify;">κυβερνήσεων ταυτίζονται απολύτως με τα δικά τους. Μόνο έτσι, θα</div><div style="text-align: justify;">αποκατασταθεί, όχι η ρωγμή αλλά το ρήγμα, ανάμεσα στις σχέσεις της</div><div style="text-align: justify;">πολιτικής και των πολιτικών με την κοινωνία. Μόνο έτσι, οι πολίτες θα</div><div style="text-align: justify;">αποκτήσουν κοινά διακυβεύματα με τους πολιτικούς και το πολιτικό σύστημα.</div><div style="text-align: justify;">74</div><div style="text-align: justify;">Δ. ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΟΡΘΩΣΗ</div><div style="text-align: justify;">Η πατρίδα δεν έχει την πολυτέλεια να χάσει άλλο χρόνο. Είμαστε σε κρίση, οι</div><div style="text-align: justify;">πολίτες αγωνιούν για την Ανόρθωση της χώρας. Μέσα σ’ αυτήν, θέλουν να</div><div style="text-align: justify;">δουν τη δική τους επαναφορά σε μια ασφαλή ζωή, στην ευημερία και στην</div><div style="text-align: justify;">αξιοπιστία. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες αισθάνονται ως υπερεπείγουσα την</div><div style="text-align: justify;">ανάγκη να ανακτήσουν το καλό τους όνομα στην Ευρώπη και τον κόσμο. Για</div><div style="text-align: justify;">όλα αυτά οι πολίτες της Ελλάδας θέλουν να δουν να δίνονται και να</div><div style="text-align: justify;">κερδίζονται οι μάχες εδώ και τώρα.</div><div style="text-align: justify;">Η Νέα Ελληνική Ανόρθωση προϋποθέτει τη στήριξη του λαού, των πολιτών,</div><div style="text-align: justify;">ατομικά και συλλογικά. Η στήριξη αυτή υπάρχει. Οι πολίτες, στα χρόνια αυτά</div><div style="text-align: justify;">της κρίσης, έδειξαν δυναμικό χαρακτήρα και βούληση να βοηθήσουν την</div><div style="text-align: justify;">πατρίδα μας και τους εαυτούς τους. Η Νέα Ελληνική Ανόρθωση, όμως,</div><div style="text-align: justify;">προϋποθέτει και ριζοσπάστες, θεληματίες πολιτικούς και αντίστοιχα κόμματα</div><div style="text-align: justify;">και οργανώσεις. Χρειαζόμαστε δύναμη, ριζοσπαστισμό, ηρωισμό στην</div><div style="text-align: justify;">εφαρμογή του σχεδίου για την ανασυγκρότηση της Ελλάδας. Χρειαζόμαστε</div><div style="text-align: justify;">την εγκαθίδρυση αποτελεσματικών θεσμών κοινωνικής δικαιοσύνης.</div><div style="text-align: justify;">Χρειαζόμαστε ένα ανθεκτικό δίχτυ κοινωνικής προστασίας. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ.</div><div style="text-align: justify;">πρέπει να προσφέρει στον τόπο αυτή την υπηρεσία με τη μετατροπή του σε ένα</div><div style="text-align: justify;">δυναμικό, ευρωπαϊκό, μεταρρυθμιστικό, σοσιαλδημοκρατικό Κίνημα,</div><div style="text-align: justify;">ενσωματώνοντας όλες τις υγιείς δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας και της</div><div style="text-align: justify;">νεολαίας μας. Οι πελατειακές πολιτικές σχέσεις, ο παρασιτισμός, ο</div><div style="text-align: justify;">κορπορατισμός, ο νεποτισμός, που κυριαρχούν επί δεκαετίες, πρέπει αμέσως</div><div style="text-align: justify;">να περάσουν στο χθες. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ως Κίνημα λαού και νεολαίας, θα</div><div style="text-align: justify;">στηριχθεί έτσι στις πιο υγιείς δυνάμεις του τόπου, στους πολίτες που θα</div><div style="text-align: justify;">ανασκουμπωθούν και θα παλέψουν για ανάπτυξη, ανταγωνιστικότητα της</div><div style="text-align: justify;">ελληνικής οικονομίας, εξορθολογισμό της δημόσιας διοίκησης και της</div><div style="text-align: justify;">δικαιοσύνης, αξιοκρατία, αλληλεγγύη, κοινωνική δικαιοσύνη, μέσα σε</div><div style="text-align: justify;">συνθήκες πραγματικής Δημοκρατίας. Η Γ΄ Ελληνική Δημοκρατία θα</div><div style="text-align: justify;">παραχωρήσει τη θέση της, αποχωρώντας μαζί με την οικονομική κρίση, σε μια</div><div style="text-align: justify;">75</div><div style="text-align: justify;">Νέα Ελλάδα, ακμαία κι αξιόπιστη, θεμελιωμένη σε ένα νέο Σύνταγμα. Ο</div><div style="text-align: justify;">αγώνας γι’αυτήν την κατάκτηση θα είναι μακρύς και δύσκολος, αλλά θα τον</div><div style="text-align: justify;">κερδίσουμε.</div><div style="text-align: justify;">Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες δείξαμε, μέσα στη δίνη της πιο δύσκολης</div><div style="text-align: justify;">οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής κρίσης μετά τον εμφύλιο, πως</div><div style="text-align: justify;">μπορούμε να σταθούμε όρθιοι, πως δεν θα γονατίσουμε. Πολιτικά θα κάνουμε</div><div style="text-align: justify;">τις απαραίτητες ριζοσπαστικές αλλαγές. Θα εγκαταλείψουμε τα κόμματα που</div><div style="text-align: justify;">κρύβονταν πίσω από τις κυβερνήσεις, που συνήθιζαν να μοιράζουν</div><div style="text-align: justify;">μετεκλογικά λάφυρα, που μετέτρεπαν τα στελέχη της νεολαίας σε πιστά</div><div style="text-align: justify;">αντίγραφα του χειρότερου εαυτού τους. Θα μεταμορφώσουμε τα κόμματα και</div><div style="text-align: justify;">τις οργανώσεις τους στις πρωτοπορίες του αγώνα για τη Νέα Ελληνική</div><div style="text-align: justify;">Ανόρθωση. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. κάνει σήμερα, πρώτο από όλους, αυτή την αρχή. Οι</div><div style="text-align: justify;">πολίτες θα γυρίσουν την πλάτη στη γραφειοκρατία της πολιτικής, της</div><div style="text-align: justify;">διοίκησης, της δικαιοσύνης. Αέρας αλλαγής θα πνεύσει παντού.</div><div style="text-align: justify;">Η Ε.Ε. και η ευρωζώνη αποτελούν εθνική στρατηγική. Η πατρίδα θα</div><div style="text-align: justify;">πολλαπλασιάσει τις δυνάμεις της στο κοινό ευρωπαϊκό σπίτι. Θα μετέχει σε</div><div style="text-align: justify;">όλους τους ευρωπαϊκούς αγώνες, θα ανήκει και πάλι στον κεντρικό ευρωπαϊκό</div><div style="text-align: justify;">συσχετισμό, θα κάθεται και πάλι με αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια στο κοινό</div><div style="text-align: justify;">τραπέζι των μεγάλων ευρωπαϊκών αποφάσεων. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. θα αποτελέσει,</div><div style="text-align: justify;">ως πολιτικό Κίνημα, την πραγματική εμπροσθοφυλακή της πατρίδας στην</div><div style="text-align: justify;">ευρωπαϊκή της πορεία, θα εξελιχθεί σε παράγοντα ευρωπαϊκής σταθερότητας,</div><div style="text-align: justify;">θα παλεύει εναντίον του ευρωσκεπτικισμού, του δήθεν κοσμοπολιτισμού των</div><div style="text-align: justify;">διεθνών σχέσεων, αλλά και εναντίον της προσπάθειας που σήμερα εξωθεσμικά</div><div style="text-align: justify;">συντελείται, να αλλάξει χαρακτήρα η Ευρώπη, υποτασσόμενη στις πιο</div><div style="text-align: justify;">σκληρές μονεταριστικές πολιτικές. Είμαστε Έλληνες στην Ενωμένη Ευρώπη.</div><div style="text-align: justify;">Μέσα στο ευρωπαϊκό περιβάλλον, με τη δύναμη μιας χώρας-μέλους της</div><div style="text-align: justify;">ευρωζώνης, θα δίνουμε όλες τις μάχες για τα συμφέροντα της πατρίδας και του</div><div style="text-align: justify;">έθνους μας, θα παλεύουμε για τη δίκαιη λύση του Κυπριακού, θα</div><div style="text-align: justify;">αντιμετωπίζουμε αποφασιστικά, όποιον επιβουλεύεται τα συμφέροντά μας. Το</div><div style="text-align: justify;">76</div><div style="text-align: justify;">ΠΑ.ΣΟ.Κ. παλεύει για ριζικές διαρθρωτικές αλλαγές στο κράτος και στην</div><div style="text-align: justify;">οικονομία. Διαμορφώνει, εδώ και τώρα, νέες συνθήκες στη συνάντηση</div><div style="text-align: justify;">κράτους και οικονομίας. Παλεύει για το ριζοσπαστικό μετασχηματισμό του</div><div style="text-align: justify;">κράτους, στηριζόμενο στις πιο υγιείς δυνάμεις της δημοσιοϋπαλληλίας, τους</div><div style="text-align: justify;">νέους, τους προσοντούχους, τους πατριώτες δημοσίους υπαλλήλους, που</div><div style="text-align: justify;">σήμερα περιθωριοποιούνται από τους γραφειοκράτες. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στηρίζει</div><div style="text-align: justify;">την επιχειρηματικότητα. Αγωνίζεται κατά των μονοπωλίων, που</div><div style="text-align: justify;">διαμορφώνουν, ακόμη και εν μέσω κρίσης, τιμές προϊόντων πολύ πάνω από τις</div><div style="text-align: justify;">δυνατότητες και τους κανόνες της αγοράς. Παλεύει για την ανάπτυξη και την</div><div style="text-align: justify;">ανταγωνιστικότητα, ως προϋποθέσεις και εφαλτήρια της Νέας Ελληνικής</div><div style="text-align: justify;">Ανόρθωσης.</div><div style="text-align: justify;">Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. παλεύει για μια ισορροπημένη αντιμετώπιση της</div><div style="text-align: justify;">μετανάστευσης. Μεριμνά για τους εργαζόμενους που προέρχονται από τρίτες</div><div style="text-align: justify;">χώρες και νομιμοποιούν την παρουσία τους στην πατρίδα μας. Είμαστε</div><div style="text-align: justify;">αντίθετοι σε κάθε μορφή ξενοφοβίας και ρατσισμού. Όλα αυτά για εμάς</div><div style="text-align: justify;">αποτελούν θέσεις αρχής. Ταυτοχρόνως, όμως, γνωρίζουμε πως δεν υπάρχει</div><div style="text-align: justify;">κράτος στον πλανήτη δίχως πρωτεύουσα. Δεν μπορούμε να ανεχθούμε το</div><div style="text-align: justify;">γκέτο στο κέντρο της Αθήνας. Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε την Ελλάδα σαν</div><div style="text-align: justify;">ξέφραγο αμπέλι. Μπορούμε να διακρίνουμε την αποδοχή και την κατανόηση</div><div style="text-align: justify;">του «άλλου», από την παράλυση του κοινωνικού ιστού, την γκετοποίηση και</div><div style="text-align: justify;">την εγκληματικότητα. Η Ελλάδα είναι είσοδος στην Ε.Ε. Η είσοδος όμως αυτή</div><div style="text-align: justify;">πρέπει να αποκτήσει επιτέλους και μία πόρτα, την οποία για να την ανοίξει ο</div><div style="text-align: justify;">οποιοσδήποτε πρέπει πρώτα να την κτυπήσει.</div><div style="text-align: justify;">Οι μάχες αυτές θα δοθούν σήμερα. Κανείς δεν δικαιούται να μιλά για το αύριο,</div><div style="text-align: justify;">αν δεν λέει τί ακριβώς θα κάνει σήμερα. Οι φλύαροι, οι αδέξιοι και οι</div><div style="text-align: justify;">συστηματικώς ψευδόμενοι δημαγωγοί θολώνουν τα νερά, συσκοτίζουν το</div><div style="text-align: justify;">τοπίο, εμποδίζουν την πατρίδα να ξεφύγει από τη δίνη της κρίσης. Το</div><div style="text-align: justify;">ΠΑ.ΣΟ.Κ. καταγγέλει τη δημαγωγία και το λαϊκισμό, κάνοντας την πιο</div><div style="text-align: justify;">οδυνηρή αυτοκριτική για τα δικά του λάθη.</div><div style="text-align: justify;">77</div><div style="text-align: justify;">Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ως δυναμικό, ευρωπαϊκό, μεταρρυθμιστικό, σοσιαλδημοκρατικό</div><div style="text-align: justify;">Κίνημα στηρίζει τις προσπάθειές του στο λαό, στη νεολαία, στις κοινωνικές</div><div style="text-align: justify;">δυνάμεις ενημερώνοντάς τους για τα πραγματικά προβλήματα, τις δυσκολίες,</div><div style="text-align: justify;">τις επιτυχίες, αλλά και τις αποτυχίες. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στηρίζεται στο λαό και τη</div><div style="text-align: justify;">νεολαία και δεν τους φοβάται. Μιλά τη γλώσσα της αλήθειας κι όχι της</div><div style="text-align: justify;">μικροκομματικής δημαγωγίας. Κι όπως πρέπει να κάνει αυτοκριτική για τα</div><div style="text-align: justify;">λάθη του ως κυβερνώντος ή αντιπολιτευόμενου κόμματος ή να στηλιτεύει</div><div style="text-align: justify;">φαινόμενα ευδαιμονισμού των πολιτών κι αδιαφορίας για τα δημόσια αγαθά,</div><div style="text-align: justify;">τόσο πρέπει να αντικρούει τις ψευδείς κι ανυπόστατες θεωρίες για δήθεν</div><div style="text-align: justify;">εγγενείς αδυναμίες του ελληνικού λαού, που δεν θέλει τάχα να εργάζεται</div><div style="text-align: justify;">σκληρά κ.ο.κ. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν αποδείξει πως δίνουν</div><div style="text-align: justify;">ολόπλευρα τις μάχες της επαγγελματικής και κοινωνικής ζωής, κι αν κράτος</div><div style="text-align: justify;">και πολίτες υποτιμήσαμε τις αρνητικές συνέπειες του δανεισμού, κανείς δεν</div><div style="text-align: justify;">δικαιούται να παραβλέπει πως ένα μεγάλο μέρος των δανείων απορροφήθηκε</div><div style="text-align: justify;">και εξακολουθεί να απορροφάται από τα εξοπλιστικά προγράμματα της χώρας,</div><div style="text-align: justify;">στα οποία μας οδηγούσαν οι συχνά υποδαυλιζόμενες έριδες με την Τουρκία,</div><div style="text-align: justify;">καθώς και από τις εισαγωγές. Κανείς δεν δικαιούται να προσποιείται πως</div><div style="text-align: justify;">αγνοεί τις αλήθειες αυτές.</div><div style="text-align: justify;">Η Ελλάδα, η πατρίδα μας μπορεί. Τουρισμός, ναυτιλία, εκσυγχρονισμένη</div><div style="text-align: justify;">γεωργία, βιομηχανία τροφίμων, ενέργεια, νέοι δυναμικοί κλάδοι, εμπόριο</div><div style="text-align: justify;">αποτελούν για τους Έλληνες και τις Ελληνίδες διαρκείς και μόνιμες πηγές</div><div style="text-align: justify;">πλούτου, ανάπτυξης, ευημερίας. Για να κατακτήσουμε αυτά τα αγαθά πρέπει</div><div style="text-align: justify;">να νικήσουμε στη μάχη εναντίον του οικονομικού παρασιτισμού, της</div><div style="text-align: justify;">πολιτικής, της διοικητικής και της δικαστικής γραφειοκρατίας. Και</div><div style="text-align: justify;">ταυτοχρόνως, πρέπει να αναπτύξουμε σε δίκαιη και ορθολογική βάση, το</div><div style="text-align: justify;">δίκτυο προστασίας για τους συμπολίτες μας, που έχουν ανάγκη την μέριμνα</div><div style="text-align: justify;">του κράτους. Οι δύο Ελλάδες, της προόδου και της συντήρησης, που</div><div style="text-align: justify;">αντιπαλεύουν από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους, πρέπει να δώσουν τη</div><div style="text-align: justify;">θέση τους στην Ελλάδα, την πατρίδα μας, το λίκνο του ευρωπαϊκού</div><div style="text-align: justify;">πολιτισμού, τη χώρα της προκοπής, της ευημερίας, της αξιοκρατίας και της</div><div style="text-align: justify;">αλληλεγγύης.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6234045543254853299-1566149846171721755?l=jimmy278.blogspot.com' alt='' /></div>wolfnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-25921730307518444392012-02-17T14:23:00.003+02:002012-02-17T14:48:40.668+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a name='more'></a><br />Πρίν τήν κρίση ο ελληνικός λαός διασκέδαζε και γελούσε με τούς πολιτικούς του...<br />Τούς χάζευε στην τηλεόραση (στα talk shows και στίς ειδήσεις να τσακώνονται "εσύ είσαι κλέφτης", "όχι εσύ είσαι" κλπ) και πραγματικά έσπαγε πλάκα...<br />Πολλοί απο εμάς βλέπαμε τις ειδήσεις σάν ελληνική ταινία...<br />Αντί γιά Χατζηχρήστο , Παπαγιαννόπουλο κλπ έβλεπες έλληνες πολιτικούς...<br />Τούς θεωρούσαμε όλους χαμένα κορμιά και καραγκιόζηδες ...<br />Μετά βέβαια καταλάβαμε ότι είναι επικίνδυνοι αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα....<br />Εν πάσει περιπτώσει η κίνηση Σαμαρά να εντάξει στη ΝΔ τούς Βορίδη - Αδωνι δείχνει να κατορθώνει το ακατόρθωτο....<br />Ανεβάζει ξανά την διάθεση τού κόσμου στα ύψη και κάνει λιγάκι το χειλάκι μας να σκάσει μέσα στην μαυρίλα τών ημερών...<br />Υπόσχεται μέρες και νύχτες γέλιου στα τόκ σόους πού θα ακολουθήσουν και γενικώς μάς ανεβάζει τη διάθεση...<br />Η δέ φωτογραφία με το τρίο είναι όλα τα λεφτά...<br /><br /><img src="http://img.protothema.gr/21C4C9D7D2A0EDCA3A8D254AACB0A706.jpg" /> <br /><br />Καί μόνο να την κοιτάς σού φτιάχνει - χωρίς πλάκα - τό κέφι...<br />Αυτό είχε καιρό να γίνει με την πολιτική....<br />Δεδομένου δέ ότι έχουμε και Αποκριά τό κέφι αναμένεται να εκτοξευθεί τίς επόμενες ημέρες...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6234045543254853299-2592173030751844439?l=jimmy278.blogspot.com' alt='' /></div>wolfnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-46458077507036326882012-02-17T10:17:00.008+02:002012-02-17T11:26:11.156+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a name='more'></a></div>Σε ένα κόμμα (και στην κεντροδεξιά ολόκληρη για να είμαστε δίκαιοι) πού η συντριπτική πλειοψηφία τού συνόλου τών στελεχών του (μεσαία, κατώτερα και &nbsp;ανώτερα) είναι είτε φλώροι (απόγονοι τζακιών, ντιντήδες, κολλεγιόπαιδα κλπ) είτε Μαυρογυαλούροι τού 1950 είναι φανερό ότι τα ιδεολογικά θέματα είναι δευτερεύουσας ή και τριτεύουσας σημασίας (εδώ ο αρχηγός βγήκε αρχηγός επειδή ψέλλισε καναδυό εθνικοπατριωτικά τού 19ου αιώνα)...<br />Αυτό πού λείπει είναι στελέχη τού 20ου αιώνα (για 21ο δέν μιλάμε κάν) τα οποία να διαθέτουν ένα μέτριο μυαλό και να πιστεύουν ότι ένα και ένα κάνουν οπωσδήποτε δύο...<br />Να έχουν δηλαδή την κοινή λογική...<br />Εάν συνυπολογίσουμε όλα αυτά, ο Βορίδης, ο οποίος αναμφισβήτητα διαθέτει ένα μέτριο μυαλό και μπορεί να αραδιάσει καναδυό πρωτότυπες σκέψεις (συνήθως τα στελέχη τής ΝΔ απλά αποστηθίζουν τά τετριμμένα πού τούς δίνουν απο το κόμμα έτοιμα) στη σειρά χωρίς να πάθει εγκεφαλικό και επιπλέον να τα στηρίξει με λογικά επιχειρήματα, γίνεται φανερό ότι είναι μιά καλή μεταγραφή για το συγκεκριμένο κόμμα...<br /><br /><img alt="BINTEO: Βορίδης υπέρ ΚΚΕ!" src="http://www.tsantiri.gr/wp-content/media/2012/02/voridis3-300x225.jpg" /> <br /><br />Με αυτήν την έννοια τα άλλα κουσούρια του θα βρεθούν σέ δεύτερη μοίρα και θα μπορούσε - γιατί όχι - εάν επιβιώσει απο τόν πόλεμο φθοράς που θα δεχτεί (ένθεν και ένθεν εκείθεν και εντεύθεν) απο τούς υπόλοιπους (φλώρους και Μαυρογυαλούρους) να ανέβει πολύ ψηλά δεδομένου ότι ακόμα και στήν εθνικοπατριωτική φρασεολογία (το μοναδικό ατού τού αρχηγού) δέν είναι κακός....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6234045543254853299-4645807750703632688?l=jimmy278.blogspot.com' alt='' /></div>wolfnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-41016402794098405922012-02-15T18:18:00.005+02:002012-02-15T18:27:08.608+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a name='more'></a><br />Οπωσδήποτε όχι...<br />Ο όρος όχι μόνο δέν είναι δόκιμος αλλά είναι και λάθος...<br />Ο όρος "συμμορία" αναφέρεται σέ μιά παράνομη οργάνωση η οποία κατακλέβει τόν κόσμο, συνήθως νύχτα, διαπράττοντας παρανομίες και ενώ βρίσκεται υπο την απειλή τής σύλληψης απο τον νόμο διαμοιράζει στα μέλη της (της συμμορίας) τα κλοπιμαία...<br /><br /><img height="200" src="http://www.hqm.gr/wp-content/uploads/2011/01/takers-asillipti-simmoria-2010-review.jpg" width="400" /> <br /><br /><br />Στην δική μας περίπτωση όλα γίνονται εντελώς νόμιμα και υπο το φώς τής ημέρας καθώς και - συχνότατα - κάτω απο τις επεφημείες τών "θυμάτων" τα οποία δέν δικαιούνται καν τον χαρακτηρισμό "θύμα" παρα μόνο με την έννοια τού βλακός (Λέμε δηλαδή ο τάδε είναι θύμα εννοώντας ότι απλά είναι βλάκας)...<br />Υπο αυτή την έννοια ο όρος είναι εντελώς αδόκιμος, είναι λάθος, και δέν πρέπει να χρησιμοποιείται...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6234045543254853299-4101640279409840592?l=jimmy278.blogspot.com' alt='' /></div>wolfnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-55542752388352664252012-02-13T09:08:00.021+02:002012-02-13T09:48:18.460+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a name='more'></a><br /><br />Οπως οι οξυδερκείς αναγνώστες αυτού τού μπλόγκ γνωρίζουν τό ΠΑΣΟΚ δέν έχει χάσει στην πραγματικότητα ούτε μία ψήφο απο τό 2009 μέχρι τώρα και στην πραγματικότητα προηγείται ...<br />Αυτό το πέτυχε η διαπλοκή με δύο εργαλεία πού είχε έως τώρα στη διάθεσή της...<br />Εργαλείο 1ο.<br />Σιγόνταρε (με έξυπνο επαγγελματικό τρόπο) τούς δήθεν σκληρούς Σαμαρικούς (σάιτς, μπλόγκς, εφημερίδες τής συμφοράς κλπ) αναδεικνύοντας την πολιτική γύμνια τους και τον λαικισμό τους, απωθώντας έτσι την μεγάλη δυναμική κεντρώα μάζα...<br />και...<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_xQJ88IfiY3k/S0sWI0yzzoI/AAAAAAAAAIY/mUT-qjz0p6Y/s1600/IMG_0027.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_xQJ88IfiY3k/S0sWI0yzzoI/AAAAAAAAAIY/mUT-qjz0p6Y/s320/IMG_0027.JPG" /></a>Εργαλείο 2ο.<br />Φτιάχνοντας κυριολεκτικά μέσα στό εργαστήριο (δημοσκοπήσεις κλπ) τήν ΔΗΜΑΡ, ένα κατασκεύασμα όπου πάρκαρε τού Πασόκους κρατώντας τους στό ψυγείο για να τούς βγάλει φρέσκους όταν έρθει η ώρα...<br />Αυτή η ώρα είναι οι επόμενες εκλογές...<br />Αρα...<br />Εάν ο Σαμαράς θέλει να προλάβει τήν διαπλοκή, θα πρέπει , πρίν αυτή προλάβει να ενώσει τα δύο ΠΑΣΟΚ (παλιό ΠΑΣΟΚ σύν ΔΗΜΑΡ) καθώς και τα υπόλοιπα πού είναι τώρα στό ψυγείο τού ΣΥΡΙΖΑ κλπ, να αναδείξει τήν κεντροδεξιά εκσυγχρονιστική ατζέντα...<br />Επιπλέον θα πρέπει να απαλλαγεί απο την σαβούρα τού κόμματός του και απο τα υπόλοιπα κατάλοιπα τών βαρονιών ...<br />Ανεξαρτήτως ονομάτων...<br />Διότι εάν πάει με υποψήφιους αυτούς και αυτές πού ακούγονται, τήν έκατσε τη βάρκα...<br />Ολα αυτά είναι βέβαια πολύ δύσκολα (αλλά ρεαλιστικά)...<br />Επιπλέον απαιτούν ένα μίνιμουμ πολιτικού θάρρους (δεν μπορεί διαρκώς να πορεύεσαι με τα εύκολα και εκ τού ασφαλούς)...<br />Ομως εάν δέν γίνουν μάλλον θα χάσει τίς επόμενες εκλογές με τα τσαρούχια (βλέπε φωτό αριστερά)...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6234045543254853299-5554275238835266425?l=jimmy278.blogspot.com' alt='' /></div>wolfnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-67062397648295354962012-02-11T10:33:00.009+02:002012-02-11T11:27:44.355+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a name='more'></a></div>Ενώ οι τροικανοί ήθελαν αποκρατικοποιήσεις, μείωση τής διαφθοράς και της φοροδιαφυγής καθώς και απελευθέρωση της αγοράς και των επαγγελμάτων η ελληνική ελίτ - και στίς δύο διαπραγματεύσεις - πέτυχε να μήν γίνει τίποτα απο αυτά...<br />Αυτό δέν είναι τόσο εύκολο όσο φαίνεται...<br />Πρέπει να κοροιδεύεις όλοκληρη την Ευρώπη και το ΔΝΤ επί δύο και πλέον χρόνια αν και σέ ελέγχουν κάθε τρίμηνο και επιπλέον ο λαός σου να μην ξέρει τί πραγματικά παίζει....<br />Για δοκιμάστε το εσείς...<br />Σέ αντάλλαγμα έδωσε φορολόγηση τών πάντων, μειώσεις μισθών και συντάξεων και κατακόρυφη εκτόξευση τής ανεργίας...<br />Ηταν μιά καλή διαπραγμάτευση (χωρίς πλάκα) και όσοι λένε τό αντίθετο μάς ζηλεύουν σάν λαό και θέλουν το κακό μας επειδή όταν εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες αυτοί έτρωγαν βελανίδια...<br /><br /><img height="360" src="http://dcairns.files.wordpress.com/2011/04/vlcsnap-2011-04-14-11h08m37s23.png" width="640" /> <br /><br />Οι πολιτικοί μας αν και στό εξωτερικό θεωρούνται ωμοί απατεώνες (και όταν μπαίνουν σέ μιά αίθουσα οι υπόλοιποι πιάνουν ενστικτωδώς τα πορτοφόλια τους) είναι άριστοι στη δουλιά τους ...<br />Εξάλλου το ένα δέν αποκλείει το άλλο...<br />Θέλει προσπάθεια να πείσεις έναν λαό για όλα αυτά, χωρίς να επαναστατήσει...<br />Ευτυχώς να λέμε πού έχουμε τόσο καλούς διαπραγματευτές (παλι χωρίς πλάκα) ...<br />Ευτυχώς...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6234045543254853299-6706239764829535496?l=jimmy278.blogspot.com' alt='' /></div>wolfnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-55554550300523719632012-02-10T12:29:00.002+02:002012-02-10T12:36:12.824+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a name='more'></a><br />Σύμφωνα με όλες τίς σχετικές μελέτες, στη χώρα υπάρχει πλέον ένα εκρηκτικό κοινωνικό μίγμα...<br />Αυτό δέν είναι τώρα πιά υπερβολή ή σχήμα λόγου αλλά απτή πραγματικότητα...<br />Τό μίγμα απόγνωσης και αδυναμίας επιβίωσης πολλών συμπολιτών μας σέ συνδυασμό με την διαφθορά πού ζεί και βασιλεύει αλλά και με τα κατοχυρωμένα με νόμους προνόμια κάποιων δεκάδων χιλιάδων πού συνεχίζουν σάν να μην τρέχει τίποτα ενώ τό ξεφτιλισμένο πολιτικομιντιακό σύστημα πού μάς κυβερνάει τούς καλύπτει κάνουν την κατάσταση πραγματικά επικίνδυνη...<br />Εάν κάτι δέν αλλάξει σύντομα, είναι απολύτως βέβαιο ότι θα έρθει η έκρηξη...<br /><br /><img height="201" src="http://www.age-of-the-sage.org/history/1848/philippoteaux_Lamartine_HoteldeVille25Fev1848.jpg" width="400" /> <br /><br />Πολλοί απορούν πώς δέν έχει έρθει ακόμα...<br />Μιλάμε για κανονική έκρηξη, όχι φτιαχτή απο τα κανάλια και τίς άλλες δομές, ψεύτικη...<br />Τό σύστημα έχει στη διάθεση του μερικές ημέρες μόνο για να δώσει λύσεις ή την προοπτική λύσεων οι οποίες σημειωτέον υπάρχουν...<br />Απλά δέν θέλουν κάποιοι να χάσουν τα προνόμιά τους ακόμα και μέσα σέ μιά χώρα πού διαλύεται ....<br />Ως πότε όμως?</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6234045543254853299-5555455030052371963?l=jimmy278.blogspot.com' alt='' /></div>wolfnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-37059059869610348182012-02-09T11:06:00.006+02:002012-02-09T13:20:53.832+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a name='more'></a></div>Εάν κανείς καταφέρει να ξεπεράσει τίς τσιρίδες και τίς οιμωγές τών πάμπλουτων αστέρων τού πολιτικομιντιακού συρφετού πού μάς κυβερνάει, και πού με τον τρόπο του (αριστοτεχνικά είναι αλήθεια) συσκοτίζει τήν πραγματικότητα καί εμποδίζει τόν κόσμο να δεί το δίκαιο και τό άδικο, θα μπορέσει να δεί κάποιες αλήθειες...<br />Υπάρχουν αρκετές αλλά ας επικεντρωθούμε, πρός το παρόν, σέ μία...<br />Ωραία, είπαμε ότι αυτή η διαπραγμάτευση είναι εθνική...<br />Είπαμε ότι σέ αυτή την διαπραγμάτευση είμαστε όλοι μαζί ενωμένοι, φταίμε δέν φταίμε...<br />Ομως, άλλο αυτό, και άλλο ακόμα και τώρα, την ώρα της καταστροφής, να συνεχίζονται οι ίδιες αδικίες, αυτές εξάλλου πού μάς έφεραν σε αυτήν την καταστροφή, οι οποίες επιπλέον έχουν ονοματεπώνυμο και έχουν και πολιτική σφραγίδα...<br /><br /><img src="http://www.greekamericannewsagency.com/main/images/stories/pasok-1980.png" /> <br /><br />Αρα...<br />Στό συγκεκριμένο θέμα πού προέκυψε και κόλλησε η συμφωνία, ο Σαμαράς έχει απόλυτο δίκιο, και καλώς στύλωσε τα ποδάρια...<br />Τό δέ ΠΑΣΟΚ όχι μόνο έχει άδικο, αλλά δείχνει ότι αυτή η καταστροφή έχει πολιτικές αιτίες και ότι επιπλέον, ακόμα και την ώρα της καταστροφής, παραμένει ίδιο (αυτό τής δεκαετίας 80) και δέν αλλάζει τα χούγια του...<br />ΥΓ Προφανές και αυτονόητο είναι ότι τό ολέθριο λάθος τού Σαμαρά σε αυτή την διαπραγμάτευση είναι ότι δέν πίεσε περισσότερο και αταλάντευτα (στό καθοριστικό θέμα εξεύρεσης πόρων) πρός τήν ίδια πολιτική κατεύθυνση ....<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6234045543254853299-3705905986961034818?l=jimmy278.blogspot.com' alt='' /></div>wolfnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-2194063002848006912012-02-07T13:18:00.002+02:002012-02-07T13:22:37.877+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a name='more'></a><br />Μεταξύ δογματικών και αμετανόητων<br /><br /><img height="240" src="http://behance.vo.llnwd.net/e2/99/img/posts/c3/dcf3100e0333873af365303c2fcc5fdb.jpg" width="320" /> <br />Οτι τα σχολιαρόπαιδα του Πoλ Τόμσεν είναι δογματικά και κολλημένα το γνωρίζουμε όλοι. Αλλά και οι δικοί μας διαπραγματευτές-υπουργοί και άλλοι παραμένουν αμετανόητοι. Τη Δευτέρα οι διαπραγματεύσεις κόλλησαν επειδή οι τροϊκανοί αμφισβητούσαν την αποτελεσματικότητα των μέτρων περιστολής των δαπανών, που οι αρμόδιοι υπουργοί είχαν επιλέξει. Και ιδιαιτέρως τη μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης, όπως επίσης τη μείωση των δαπανών στην Εθνική Aμυνα, στους Δήμους, στα ασφαλιστικά Ταμεία και απαιτούσαν ασφαλέστερα μέτρα. Και οι δικοί μας επέμειναν στα ίδια.<br /><br />Δεν ήθελαν να πειράξουν το ταμείο του ΟΤΕ, της ΔΕΗ, τις παροχές του ΝΑΤ, ούτε να περικόψουν επιχορηγήσεις προς άλλους δημόσιους οργανισμούς. Αργά τη νύχτα της Δευτέρας η διαφορά παρέμενε μεγάλη, σε σημείο που οι τροϊκανοί να θέτουν ζήτημα οριζόντιας περικοπής κατά 20% της κύριας σύνταξης όλων. Μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, ένταση επικρατούσε στις διαπραγματεύσεις των δύο πλευρών.<br /><br />Από τη μια το δόγμα κι από την άλλη η πελατεία. Η αλήθεια είναι ότι έχουμε μπλέξει άσχημα. Και το ερώτημα για τον ελληνικό λαό είναι πώς θα ξεμπλέξουμε μια ώρα αρχύτερα απ' αυτόν τον διπλό κύκλο της συμφοράς, που παίζει με τα νεύρα μιας χώρας ολόκληρης.<br /><br />http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=442251&amp;h1=true</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6234045543254853299-219406300284800691?l=jimmy278.blogspot.com' alt='' /></div>wolfnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-36996206350855493652012-02-03T16:34:00.011+02:002012-02-03T17:18:16.892+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a name='more'></a><br />Είναι ενδιαφέρον ότι στόν δημόσιο διάλογο πού γίνεται στη χώρα μας κανείς δέν μιλάει ποτέ με νούμερα...<br />Για παράδειγμα τό νέο σωτήριο δάνειο - όπως όλοι γνωρίζουμε - είναι 130 δίς ευρώ...<br />Ενα καλό ερώτημα θα μπορούσε να είναι το πού ακριβώς θα πάνε αυτά τα λεφτά...<br />Ειδικότερα πόσα απο αυτά θα καταλήξουν με οποιονδήποτε τρόπο , άμεσο ή έμμεσο , στον ελληνικό λαό...<br />Ο οξυδερκής αναγνώστης αυτού τού μπλόγκ γνωρίζει ήδη την απάντηση...<br />Γνωρίζει ότι τά λεφτά αυτά θα πάνε στούς ξένους τοκογλύφους, στίς ευρωπαικές, καθώς επίσης και στίς ελληνικές τράπεζες για να μήν φουντάρουν (30 για το PSI, 30 με 40 στις ελληνικές τράπεζες και όλα τα υπόλοιπα για τόκους και χρεωλύσια)...<br />Γνωρίζει ότι απο αυτά τα 130 δίς ο ελληνικός λαός θα πάρει ασφαλώς το τρίτο πού είναι και το μακρύτερο...<br /><br /><img src="http://1.bp.blogspot.com/_HN3tigaU1Bk/TFI8z6uVsJI/AAAAAAAAHKY/GX_LlvI2ocU/s1600/gloves.jpg" /> <br /><br />Φυσικά ο ελληνικός λαός θα πληρώσει μέχρι δεκάρας (εφόσον υπάρχει αγγλικό δίκαιο) αυτά τα 130 δίς καθώς και όλα τα υπόλοιπα...<br /><b><span style="font-size: large;">Θα έχει όμως την ηθική ικανοποίηση ότι έσωσε - με τις θυσίες του - τό ευρωπαικό καθώς επίσης και τό ελληνικό τραπεζικό σύστημα...</span></b><br />Μπορεί να πεινάσουμε, ναί, να εξαθλιωθούμε , ναί, θα είμαστε όμως οι σωτήρες τών ευρωπαικών και ελληνικών τραπεζών...<br />Δέν είναι και λίγο ...<br />Ετσι δέν είναι ?<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6234045543254853299-3699620635085549365?l=jimmy278.blogspot.com' alt='' /></div>wolfnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-73392863918450615322012-02-02T09:49:00.008+02:002012-02-02T11:47:16.722+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a name='more'></a><br />Στήν Ελλάδα , τώρα πού μιλάμε, η ανασφάλιστη εργασία ανέρχεται στό 30%, δηλαδή ο ένας στούς τρείς εργαζόμενους είναι ανασφάλιστος...<br />Ολοι αυτοί οι εργαζόμενοι και οι αντίστοιχες επιχειρήσεις πού τούς απασχολούν προσπαθούν - παρανομώντας - να προσπεράσουν τήν καταφανή ηλιθιότητα και υποκρισία πού δέρνει το ξεφτιλισμένο ελληνικό πολιτικομιντιακό σύστημα...<br />Ας προσπαθήσουμε να δούμε το φαινόμενο ...<br />Ας το κάνουμε σοβαρά προσπαθώντας να μην πέσουμε στην παγίδα τής ομαδικής μαλακίας πού δέρνει τον ελληνικό δημόσιο διάλογο...<br />Οπως όλοι γνωρίζουμε για να απασχολήσει μιά επιχείρηση έναν εργαζόμενο θα πρέπει να τον πληρώσει...<br />Θα πρέπει να διαχωρίσουμε τα λεφτά πού πληρώνει μιά επιχείρηση για έναν εργαζόμενο σε καθαρά (αυτά πού παίρνει πραγματικά ο εργαζόμενος ) και σέ βρώμικα (αυτά πού παίρνει το κράτος)...<br />Ετσι θα έχουμε μιά καλή εικόνα περί τού ποιός τελικά παίρνει τά λεφτά πού πληρώνει η επιχείρηση ...<br />Ας προσπαθήσουμε να υπολογίσουμε τα βρώμικα...<br />Δηλαδή τα λεφτά πού παντελονιάζει το κράτος...<br />Θά πρέπει να υπολογίσουμε...<br />1) Τίς ασφαλιστικές εισφορές...<br />2) τήν άμεση φορολογία (αφορολόγητο στίς 5000 ευρώ)...<br />3) Την έμμεση φορολογία (ΦΠΑ) σέ τρόφιμα κλπ...<br />4) Φορολογία - μέσω τήν ΔΕΗ - γιά τούς δήμους...<br />5) Φόρος μισθωτών υπηρεσιών και άλλοι φόροι υπέρ τρίτων...<br />Ολα αυτά τούς καλούς καιρούς, δηλαδή χωρίς τίς έκτακτες εισφορές κλπ...<br />Ολα αυτά τά παντελονιάζει το κράτος, με το καλημέρα, δηλαδή στην πηγή...<br /><img src="http://www.infoniac.com/uimg/woman-drinking-beer.jpg" /> <br /><br />Εάν κανείς κάτσει να βρεί πόσα τελικά είναι τα καθαρά , δηλαδή αυτά πού πραγματικά μένουν στον εργαζόμενο θα μείνει έκπληκτος...<br />Θα καταλάβει δηλαδή ότι απο τον μισθό πού πληρώνει η επιχείρηση τά λεγόμενα καθαρά δέν είναι ούτε τό 30% ...<br />Τό υπόλοιπο πάνω απο 70% πάει στό κράτος ....<br />Αρα εάν κανείς ενδιαφέρεται πραγματικά να αυξήσει την παραγωγικότητα αλλά και να αυξήσει τά καθαρά πού μένουν στόν εργαζόμενο, δέν έχει παρά να μειώσει τά βρώμικα...<br />Ομως το κράτος έχει ανάγκες (πρέπει να πληρώνει αυτούς πού είναι μέσα στό σύστημα)...<br />Δέν μπορεί να μειώσει αυτά πού παντελονιάζει αυτό ...<br />Οπότε θα πρέπει να μειωθούν κιάλλο τα καθαρά για να αυξηθεί η παραγωγικότητα...<br />Ετσι σκέφτονται στό ελληνικό κράτος...<br />Η αγορά απαντάει με 30% (!!!!!) ανασφάλιστη εργασία , δηλαδή δείχνει την πραγματική αιτία τού υψηλού εργατικού κόστους....<br />Στα κανάλια συνεχίζουν (πολιτικοί κλπ) να το παίζουν νύχτα μέρα το θέμα ....<br />Η ζωή συνεχίζεται....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6234045543254853299-7339286391845061532?l=jimmy278.blogspot.com' alt='' /></div>wolfnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-58953867395764089262012-01-28T10:57:00.005+02:002012-01-28T11:11:30.971+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a name='more'></a><br />Στόν ωραίο αγώνα πού δίνει τό ελληνικό πολιτικομιντιακό σύστημα, γιά την προστασία τού λαού εναντίον τής τρόικας, υπάρχει ένα όπλο πού θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε...<br />Είναι γνωστό ότι αυτό πού τρέμουν όλοι είναι η γνώμη τών λαών...<br />Σε αυτό το πλαίσο θα μπορούσαμε να κάνουμε ένα γκάλοπ , κανονικό όμως όχι απο αυτά τα πειραγμένα , όπου θα μπορούσαμε να ρωτάμε τη γνώμη τού κόσμου για το ποιόν τελικά εμπιστεύεται ...<br />Τήν τρόικα ή το ελληνικό πολιτικομιντιακό σύστημα...<br /><br /><img height="480" src="http://www.cuesportgroup.com/wp-content/uploads/2010/10/barona-andoni-1.jpg" width="640" /> <br /><br />Για να μήν λένε δέ κάποιοι ότι εδώ στη χώρα η παραπληροφόρηση οργιάζει κλπ θα μπορούσαμε να τούς αφήσουμε (τούς τροικανούς) να μιλάνε και να λένε αυτά πού προτείνουν για να βγεί η χώρα απο τά προβλήματά της...<br />Είμαστε βέβαιοι ότι τα αποτελέσματα ενός τέτοιου γκάλοπ θα ήταν ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο και θα έλυνε πολλά προβλήματα πού τώρα δείχνουν άλυτα...<br />Διότι όταν θα τρίβαμε στη μούρη τών τροικανών ένα θηριώδες ποσοστό έλλειψης εμπιστοσύνης τού κόσμου στα μέτρα πού προτείνουν (τα πραγματικά όχι αυτά πού λένε τά ΜΜΕ) και στούς ίδιους προσωπικά θα καταλάβαιναν και αυτοί ότι αυτά πού προτείνουν δέν μπορούν να περάσουν...<br />Είναι να απορεί κανείς πώς δέν έχει υπάρξει ένα τέτοιο γκάλοπ...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6234045543254853299-5895386739576408926?l=jimmy278.blogspot.com' alt='' /></div>wolfnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-21479623639445313742012-01-27T09:37:00.008+02:002012-01-27T09:53:26.525+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a name='more'></a></div>Οταν ο Καραμανλής είχε φέρει τόν κινέζο πρόεδρο γιά επίσημη επίσκεψη στη χώρα οι συμμορίες πού με πρόσχημα την αριστερή φρασεολογία κατέστρεψαν κατακλέβοντας την Ελλάδα, προσπάθησαν (και πέτυχαν) να υποβαθμίσουν και να αντιστρέψουν τό νόημά της...<br />Στην πετυχημένη αυτή προσπάθεια συμμετείχαν τόσο τα ξεφτιλισμένα αριστερής φρασεολογίας αλλά πλούσια (με κρατικά &nbsp;λεφτά) ΜΜΕ όσο και οι υπόλοιπες οργανωμένες συμμορίες που παριστάνουν τούς προστάτες τού λαού ενώ είναι οι ξεδιάντροποι νταβατζήδες του, φροντίζοντας να τον κρατάνε απληροφόρητο ώστε να λυμαίνονται αυτοί , οι οργανωμένοι, τα μέλη τής συμμορίας δηλαδή, τον πλούτο του...<br />Μιλάμε ασφαλώς για την ιδιωτικοποίηση τού λιμανιού...<br />Χωρίς να ντρέπονται συκοφάντησαν τόν Καραμανλή και την ΝΔ και κατόρθωσαν να πείσουν τον κόσμο ότι μιά προφανής προσπάθεια ανάπτυξης και παραγωγής πλούτου ήταν ξεπούλημα...<br />Επίσης χωρίς να ντρέπονται υποσχέθηκαν προεκλογικά ότι η ιδιωτικοποίση αυτή δέν θα προχωρούσε...<br />Ευτυχώς - λόγω τής κρίσης - δέν ολοκλήρωσαν τό καταστροφικό τους έργο και η ιδιωτικοποίση προχώρησε...<br />Τώρα στό λιμάνι γράφεται μιά ιστορία επιτυχίας απο αυτές πού θα μπορούσε να ήταν γεμάτη η Ελλάδα εάν έλειπαν αυτές οι αριστερής φρασεολογίας συμμορίας πού αυτές και μόνο αυτές κατέστρεψαν τη χώρα για να βάλουν στό χέρι οι ημέτεροι (μερικές δεκάδες χιλιάδες) τόν πλούτο της...<br />ΟΙ αδήλωτες πισίνες και τα σπίτια και οι καταθέσεις στό εξωτερικό τών μελών τής αριστερής συμμορίας κόστισαν στη χώρα την καταστροφή της...<br />Τά ξεφτιλισμένα, αριστερής φρασεολογίας κρατικοδίαιτα ΜΜΕ, υπήρξαν το μακρύ χέρι τής συμμορίας αυτής....<br />Διοαβάστε τα τού λιμανιού σήμερα...<br />Αντιγράφουμε απο τό e-go<br /><br />Ανέκαμψε το εμπορευματικό λιμάνι του Πειραιά το 2011<br />Το 2011 τόσο από την προβλήτα Ι του οργανισμού όσο και από την προβλήτα ΙΙ της Cosco, διακινήθηκαν συνολικά 1.680.133 εμπορευματοκιβώτια έναντι 878.083 το 2010<br /><br /><img alt="Ανέκαμψε το εμπορευματικό λιμάνι του Πειραιά το 2011 " src="http://content-mcdn.feed.gr/filesystem/images/20120127/engine/2010112103055_146039268_type11885.jpg" /> <br />Της Αγγελικής Καλλή<br /><br />Το εμπορευματικό λιμάνι του Πειραιά ύστερα από μία περίοδο απομόνωσής του από τις διεθνείς ναυτιλιακές τακτικές γραμμές -λόγω των εκτεταμένων περιόδων κινητοποιήσεων των εργαζομένων του- το 2011 ανέκαμψε πλήρως και όπως έγινε χθες γνωστό από τον ΟΛΠ επέστρεψε στη χρονιά-ρεκόρ του 2003. Με βάση τα στοιχεία που δημοσιοποίησε, το 2011 τόσο από την προβλήτα Ι του οργανισμού όσο και από την προβλήτα ΙΙ της Cosco, διακινήθηκαν συνολικά 1.680.133 εμπορευματοκιβώτια έναντι 878.083 το 2010.<br />Ο ΟΛΠ διακίνησε 500.133 εμπορευματοκιβώτια και η Cosco 1.180.00 έναντι 194.083 και 684.000 αντίστοιχα το 2010. Ειδικά όσον αφορά την Cosco τα στοιχεία του οργανισμού επιβεβαιώνουν πλήρως το δημοσίευμα της «Η», τη Δευτέρα 23 Ιανουαρίου, ότι ο Πειραιάς αναδείχθηκε το 2011 στο μεγαλύτερο κοντέινερ τέρμιναλ των Κινέζων στην Ευρώπη και το δεύτερο μετά το Σουέζ μεταξύ των υπερπόντιων τέρμιναλ της εταιρείας.<br /><br />Ο Γ. Ανωμερίτης <br />Σχολιάζοντας αυτές τις επιδόσεις ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΛΠ, Γιώργος Ανωμερίτης σημείωσε ότι το λιμάνι του Πειραιά παρά τη διεθνή οικονομική κρίση ξαναβρίσκει τους παλιούς ρυθμούς του και επανέρχεται στη χρονιά - ρεκόρ του 2003. Ο ίδιος εκτίμησε ότι το 2012 τα νούμερα θα είναι πολύ καλύτερα, καθώς εμφανίζονται τάσεις ανόδου τόσο στην προβλήτα του ΟΛΠ όσο και στην προβλήτα ΙΙ της Cosco.<br /><br />Σύμφωνα με τα στοιχεία τα οποία ανακοίνωσε ο ΟΛΠ, το 2011 ο συνολικός όγκος των πωλήσεων σε teus ανήλθε σε 500.133 εμπορευματοκιβώτια. Καθώς το ΣΕΜΠΟ του οργανισμού άρχισε να λειτουργεί τον Ιούνιο του 2010, συγκρίσιμα στοιχεία υπάρχουν μόνο για το διάστημα Ιουνίου - Δεκεμβρίου.<br /><br />Η αύξηση μεταξύ 2011 και 2010 σε teus ήταν 54,5%. Το transit φορτίο teus για το ίδιο διάστημα αυξήθηκε κατά 88,2%, δηλαδή από 135.418 εμπορευματοκιβώτια το 2010 σε 254.336 εμπορευματοκιβώτια το 2011. Σε επίπεδο πωλήσεων εμπορευματοκιβωτίων καταγράφηκε αύξηση 64% στο γενικό και 97,3% στο transit φορτίο. Η παραγωγικότητα της προβλήτας Ι του ΟΛΠ τη χρονιά που πέρασε αυξήθηκε κατά 34,6% σε σχέση με το ίδιο διάστημα του 2010 καθώς οι κινήσεις από 104,1 έφθασαν τις 140,4. Ο χρόνος αναμονής για τα 265 πλοία που προσέγγισαν την προβλήτα Ι στο δεύτερο εξάμηνο του 2011, μειώθηκε κατά μία ώρα και επτά λεπτά, ενώ ο αντίστοιχος χρόνος το 2010 ήταν τρεις ώρες.<br />http://www.e-go.gr/news/article.asp?catid=17826&amp;subid=2&amp;pubid=128934832</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6234045543254853299-2147962363944531374?l=jimmy278.blogspot.com' alt='' /></div>wolfnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-77555541359717441552012-01-26T20:51:00.000+02:002012-01-26T20:51:16.880+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a name='more'></a><br /><b><span style="font-size: large;">BBC: Σε πλεονεκτικότερη θέση διαπραγματευτικά η Ελλάδα</span></b><br />Θανάσης Γκαβός26/01/2012 | 19:39Τελευταία Ενημέρωση: 19:39 26/01/2012<br /><img alt="Μεταβολή στην ισορροπία δυνάμεων γύρω από το διαπραγματευτικό τραπέζι για το ελληνικό χρέος" src="http://www.skai.gr/files/temp/139F1842B61A14E94312F6A79690F82F.jpg" /> <br /><br /><br />Μεταβολή στην ισορροπία δυνάμεων γύρω από το διαπραγματευτικό τραπέζι για το ελληνικό χρέος διαπιστώνει η οικονομική συντάκτης του BBC, Στέφανι Φλάντερς σε ανάλυσή της για την ιστοσελίδα του βρετανικού δικτύου. Όπως εξηγεί, <b>η Ελλάδα έχει αποκτήσει διαπραγματευτικά πλεονεκτήματα έναντι των ευρωπαϊκών θεσμών και των πολιτικών που επιδιώκουν μία οριστική συμφωνία. </b><br /><br />Η μεταβολή αυτή οφείλεται σε τρεις παράγοντες κατά τη συντάκτρια. Αρχικά, στην ακόμα πιο προφανή πλέον ανάγκη μεγαλύτερης ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους, δεύτερον, στο γεγονός ότι στο κούρεμα θα χρειαστεί να συμμετάσχουν και οι επίσημοι πιστωτές και τρίτο, στο ότι<b><span style="color: #cc0000; font-size: large;"> αθόρυβα η ελληνική κυβέρνηση έχει καταγράψει πια πρωτογενές πλεόνασμα, δηλαδή δανείζεται πλέον χρήματα μόνο για την αποπληρωμή του χρέους. </span></b><br /><br />Στην ανάλυσή της συντάκτριας του BBC τονίζεται ότι το χρέος της Ελλάδας πρέπει να μειωθεί ακόμη περισσότερο από τα αρχικά σχέδια καθώς η χώρα πλήρωνε το 2011 περισσότερο τόκο κατά 23% σε σχέση με το 2010, παρά τα «φθηνά» δάνεια από τους Ευρωπαίους και το ΔΝΤ (σ.σ. τα εισαγωγικά της συντάκτριας). <br /><br />Κατά συνέπεια, προσθέτει το άρθρο, καμία «εθελοντική» συμφωνία κουρέματος του χρέους που κατέχουν μόνο οι ιδιώτες πιστωτές δεν πρόκειται να προσφέρει στην Ελλάδα επαρκή ελάφρυνση. Επομένως, απαιτείται συμμετοχή και της ΕΚΤ. <br /><br />Ως προς το τρίτο σκέλος της ανάλυσής της, η Στέφανι Φλάντερς σημειώνει ότι <b><span style="color: #cc0000; font-size: large;">αν μελετήσει κανείς προσεκτικά τα οικονομικά αποτελέσματα του δεύτερου εξαμήνου του 2011 θα διαπιστώσει ότι η Ελλάδα κατέγραψε πρωτογενές πλεόνασμα 1,8 δισεκατομμυρίων ευρώ, που σημαίνει ότι είναι σε θέση να καλύψει τις εσωτερικές ανάγκες της οικονομίας της και ότι με τα δάνεια που λαμβάνει αποπληρώνει πια αποκλειστικά το χρέος της. </span></b><br /><br />Όπως σημειώνεται, αυτό σημαίνει ότι <b><span style="font-size: large;">το κόστος αποχώρησης της χώρας από τις διαπραγματεύσεις και η κήρυξη πτώχευσης θα είχε μικρότερο κόστος σε σύγκριση με το περασμένο καλοκαίρι. </span></b>Επισημαίνεται δε ότι η προοπτική μεγαλύτερων περικοπών λιτότητας τυγχάνει πιο δύσκολα υπεράσπισης όταν αποσκοπεί μόνο στην πληρωμή τόκων. <br /><br />Παρόλα αυτά η Στέφανι Φλάντερς τονίζει ότι μια ενδεχόμενη μη συντεταγμένη πτώχευση – που για πολλούς, όπως σημειώνει, παραμένει πιθανή – θα είχε φοβερές συνέπειες στο χρηματοπιστωτικό σύστημα της Ελλάδας κα στην εσωτερική της οικονομία, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα. <br /><br />Το άρθρο υπενθυμίζει πάντως τα λόγια του επικεφαλής οικονομολόγου του ΔΝΤ, Ολιβιέ Μπλανσάρ ότι <b><span style="font-size: large;">οι χώρες που υφίστανται τη λιτότητα πράττουν το σωστό ως προς τις περικοπές προϋπολογισμών, αλλά δεν ανταμείβονται γι’ αυτό ούτε από τις αγορές ούτε από τους υποτιθέμενους συμμάχους στην ευρωζώνη. «Αυτό είναι περισσότερο από άδικο, είναι επικίνδυνο», αναφέρεται χαρακτηριστικά. </span></b><br />http://www.skai.gr/news/politics/article/192835/bbc-se-pleonektikoteri-thesi-diapragmateutika-i-ellada/<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6234045543254853299-7755554135971744155?l=jimmy278.blogspot.com' alt='' /></div>wolfnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-8689372889513252982012-01-26T12:41:00.008+02:002012-01-26T13:09:06.002+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a name='more'></a><br />Οταν η Μέρκελ ανέλαβε την διακυβέρνηση τής χώρας (εδώ και καναδυό μήνες) είχαμε επισημάνει ότι εάν ήθελε να πετύχει, θα έπρεπε να κυβερνήσει "κανονικά" και όχι μέσω αντιπροσώπων...<br />Η Μέρκελ δέν μάς άκουσε και ήδη άρχισαν να διαφαίνονται τά πρώτα λάθη και οι πρώτες παραλείψεις...<br />Τώρα επανερχόμαστε...<br />Μέχρι πρίν απο καναδυό μήνες οι γερμανοί έκαναν δουλιές στη χώρα απλά λαδώνοντας τούς πολιτικούς και τά κόμματα χωρίς να παραλείπουν βέβαια και τούς διαφόρους αρουραίους τών υπουργείων κλπ...<br />Αυτό ήταν ασφαλώς ένας τρόπος δουλιάς...<br />Εκαναν την δουλιά τους και έφευγαν αδιαφορώντας απο εκεί και πέρα για τα συμβαίνοντα στη χώρα...<br />Αυτό πού πρέπει να αντιληφθούν στη Γερμανία είναι ότι αυτό το μοντέλο πλέον δέν μπορεί να λειτουργήσει...<br />Τό ότι κρατάνε όλους τούς πολιτικούς (και τα κόμματα) στό χέρι δέν σημαίνει τίποτα...<br /><br /><img height="300" src="http://www.themanfaq.com/news/beerwomen/stella.jpg" width="400" /> <br /><br /><br />Αυτό πού πρέπει να κάνουν είναι να κυβερνήσουν κανονικά...<br />Μέ άλλα λόγια να απευθυνθούν κατευθείαν στόν κόσμο...<br />Δεδομένου ότι στη χώρα οι διάφοροι πολιτικοί και άλλοι παράγοντες πού τρέχουν (run) τή χώρα, είναι όλοι χαμένα κορμιά και καραγκιόζηδες, η μόνη ελπίδα παραμένει ο κόσμος...<br />Θά πρέπει με άλλα λόγια να κυβερνήσουν τη χώρα πολιτικά και όχι τεχνοκρατικά...<br />Σάν να χρειαζόταν να εκλεγούν εδώ...<br />Νά φροντίσουν δηλαδή να κάνουν τις σωστές απόψεις, πλειοψηφικές απόψεις...<br />Μόνο ο κόσμος μπορεί να σώσει τη χώρα...<br />Οι πολιτικοί και οι άλλοι παράγοντες είναι (απο θέση και άποψη) αντίθετοι στην διαδικασία τής σωτηρίας τής χώρας...<br />Φυσικά μπορούμε να αντιληφθούμε ότι η Μέρκελ έχει και άλλες δουλιές να κάνει ...<br />Ομως η αναλαμβάνεις μιά υποχρέωση ή όχι...<br />Ετσι δέν είναι?<br />ΥΓ Οπως ήδη θα πρόσεξε ο οξυδερκής αναγνώστης, η ανάρτηση αυτή απευθύνεται απευθείας στη Μέρκελ. Τό κάνουμε επειδή ξέρουμε ότι μάς διαβάζει....<br />Κάθε μέρα...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6234045543254853299-868937288951325298?l=jimmy278.blogspot.com' alt='' /></div>wolfnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-429654613133038812012-01-24T14:06:00.013+02:002012-01-24T19:53:50.600+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a name='more'></a><br />Οπως όλοι γνωρίζουμε η Γερμανία τελευταία (συγκεκριμένα απο τότε πού έφυγε ο Γιώργος και ανέλαβε ο Παπαδήμος, με έμφαση στό πρώτο) προσπαθεί - ειλικρινά εννοούμε, όχι στα λόγια - να βοηθήσει την Ελλάδα...<br />Σάν να έχει απλώσει πάνω απο τήν Ελλάδα μιά φτερούγα προστασίας η Μέρκελ..<br />Σάν να θεωρεί τή χώρα δική της, σάν να είμαστε κοντοχωριανοί ένα πράμα...<br />Μιλάμε για πραγματικό ενδιαφέρον...<br />Τά προβλήματα φυσικά παραμένουν αλλά εντούτοις μιά διαφορετική προσέγγιση πλανιέται στον αέρα απο τή Γερμανία...<br />Τύπου, εντάξει κιαυτοί άνθρωποι είναι, έκαναν κάποια λάθη, σημασία έχει να μαθαίνει κανείς απο τα σφάλματά του κλπ...<br />Συναντήσαμε χθές έναν βαθυστόχαστο και εγκυρότατο αναλυτή σέ μιά καφετέρια ο οποίος χάζευε γκόμενες πίνοντας τον καφέ του (νές γλυκό χωρίς γάλα)...<br />Τόν ρωτήσαμε πώς εξηγεί αυτή τη μεταστροφή Μέρκελ υπέρ τής χώρας μας...<br />Μάς είπε ότι δέν ήξερε και ούτε τον ενδιέφερε το θέμα...<br />Χαρακτηριστικά ανέφερε τη φράση , δέ μάς χέζεις ρέ Νταλάρα, εννοώντας τον γνωστό τραπεζίτη...<br />Πιθανολόγησε όμως ότι στή Γερμανία υπάρχει μιά αλλεργία με τον Γιώργο...<br />Ισως να φταίει η φάτσα του, ίσως και κάτι άλλο...<br />Πάντως εάν δέν έφευγε ο Γιώργος ακόμα θα μάς ξέσκιζαν οι γερμανοί και μάλιστα χωρίς σάλιο , πιθανολόγησε ο βαθυστόχαστος αναλυτής μας....<br />Επειδή δέ κάποιοι νομίζουν ότι έγιναν "λάθη" στό μνημόνιο και δέν πρόβλεψαν τήν ύφεση και άλλα τέτοια φαιδρά , ο αναλυτής μας , πάντα κοιτάζοντας τις γκόμενες, μας διευκρίνισε ότι επρόκειτο περί ξεσκίσματος συνειδητού (το αποκαλούμενο και "σκίστε τους" μείγμα οικονομικής πολιτικής)...<br /><br /><br /><img height="265" src="http://www.athensbars.gr/sites/default/files/homepage/sexy_amateur_girls_are_the_best_640_08.jpg?1323615760" width="400" /> <br /><br /><br />Με τον Παπαδήμο απο τήν άλλη υπάρχει μιά ειλικρινής συνεργασία, συνέχισε...<br />Οσο υπάρχει αυτή η ειλικρινής συνεργασία όλα θα πηγαίνουν καλά για το ελληνικό κρατίδιο...<br />Μάλιστα εάν αυτή η ειλικρινής συνεργασία υπήρχε απο τήν αρχή τής θλιβερής αυτής ιστορίας (κρίση χρέους κλπ) όλα θα ήταν πολύ καλύτερα ...<br />Διότι πολλές χώρες είναι χρεοκοπημένες, ακόμα και τώρα πού μιλάμε , όμως μόνο η Ελλάδα είπε τόν Δεσπότη Παναγιώτη ολοκλήρωσε την βαθυστόχαστη ανάλυσή του ο εγκυρότατος αναλυτής μας...<br />Δέν παρέλειψε να σημειώσει ότι οι Γερμανοί τήν πρότειναν αυτήν την ειλικρινή συνεργασία απο τήν αρχή όμως ο Γιώργος δέν την δέχτηκε και ακολούθησε αυτό πού ακολούθησε...<br />Είναι βέβαιο ότι απο εδώ και πέρα σέ όποιον η Γερμανία προτείνει ειλικρινή συνεργασία (και την έχει ήδη προτείνει σέ καναδυό ακόμα) αυτός θα την αποδέχεται αμέσως χασκογέλασε ο έγκυρος αναλυτής...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6234045543254853299-42965461313303881?l=jimmy278.blogspot.com' alt='' /></div>wolfnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-70734693330168981102012-01-19T14:41:00.006+02:002012-01-19T14:50:58.282+02:00<a name='more'></a><br />Λένε πολλοί ότι είναι άδικο να χαρακτηρίζει κανείς όλους τούς δανειστές μας διεθνείς τοκιστές και σουλατσαδόρους και στοιχηματζήδες πού ενίοτε (έως πολύ συχνά) στήνουν τα παίγνια στα οποία παίζουν...<br />Λένε δηλαδή ότι δέν πρέπει να συγχέονται οι τράπεζες πού επενδύουν σέ ομόλογα κλπ καλή τη πίστη και αναμένοντας λογικά κέρδη με τα hedge funds πού απο τη (σκάρτη) φύση τους, με παλιοχαρακτήρες παλιόπαιδα διαχειριστές κλπ, στοχεύουν σέ υπεραποδόσεις αναλαμβάνοντας τα αντίστοιχα ρίσκα...<br />Εκ πρώτης όψεως αυτό δείχνει σωστό...<br />Απο τήν άλλη δέν είναι λίγοι αυτοί πού ισχυρίζονται ότι μεταξύ τών σοβαρών και μετρημένων τραπεζών και τών αμαρτωλών hedge funds υπάρχουν αόρατοι δεσμοί...<br />Λέγοντας αόρατοπι εννοούμε ότι τυπικά , νομικά δέν συνδέονται εν τούτοις , λένε αυτοί οι κάποιοι, εάν κανείς το ψάξει λίγο πχ ως πρός τα πρόσωπα θα δεί ότι υπάρχει κινητικότητα μεταξύ τών εν λόγω ιδρυμάτων (τραπεζών και hedge funds) και δεσμοί αμοιβαίας εκτίμησης αλλά και αλληλοκατανόησης...<br />Κάποιοι δέ κακοήθεις εκτιμούν (χωρίς να έχουν αποδείξεις) ότι κανείς δέν μπορεί να αποκλείσει ότι τα hedge funds ενεργούν σάν τό μακρύ χέρι τών τραπεζών κάνοντας αυτά πού αυτές θα ήθελαν να κάνουν αλλά δέν μπορούν για να μήν καρφώνονται...<br />Παρομοιάζουν δέ την όλη κατάσταση σάν ένα θαλασσί πουκάμισο πού πότε φοράει ο ένας (τράπεζες) και πότε ο άλλος (hedge funds) εναλλάξ θυμίζοντας ενδεχομένως το περίφημο τραγούδι τού Νταλάρα (Οχι του τραπεζίτη)....<br />Ας το ακούσουμε...<br /><br />Στίχοι: Άκος Δασκαλόπουλος<br />Μουσική: Σταύρος Κουγιουμτζής<br />Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας<br /><br /><br />Το πουκάμισο το θαλασσί<br />μια φορούσα εγώ και μια εσύ<br /><br />Χρυσή κλωστή και βελονιά<br />ποιος θα δικάσει το φονιά<br />αυτόν που σ' έκανε να κλαις<br />για αμαρτίες μου παλιές<br /><br />Το πουκάμισο το θαλασσί<br />δεν το ξαναφόρεσες εσύ<br /><br />Ούτε κι εγώ δεν το φορώ<br />χωρίς εσένα δεν μπορώ<br />θα του κεντήσω δυο πουλιά<br />για να σε βρουν στην ερημιά<br /><br />Το πουκάμισο το θαλασσί<br />μια φορούσα εγώ και μια εσύ<br /><br /><object style="height: 390px; width: 640px"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Na7FPvs7JRs?version=3&feature=player_detailpage"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/Na7FPvs7JRs?version=3&feature=player_detailpage" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="640" height="360"></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6234045543254853299-7073469333016898110?l=jimmy278.blogspot.com' alt='' /></div>wolfnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-9878836466387178802012-01-18T13:24:00.004+02:002012-01-18T13:29:29.006+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a name='more'></a><br />Ο Παπαδήμος έδωσε συνέντευξη στούς ΝΥΤ ...<br />Απο τη συνέντευξη αυτή ευρεία δημοσιότητα πήρε η θέση του ότι θα κάνει υποχρεωτικό το κούρεμα...<br />Η θέση αυτή έχει φυσικά τήν αξία της αλλά μόνο μέσα στό πλαίσιο τής διαπραγμάτευσης πού γίνεται με τούς διεθνείς τοκιστές και σουλατσαδόρους όσο και στοιχηματζήδες ...<br />Κατα τα άλλα η πολιτική της αξία είναι μηδαμινή...<br />Πρόκειται γιά μιά δήλωση μέσα στό διαπραγματευτικό παιγνίδι πού συνεχίζεται τώρα πού μιλάμε με τούς θεατρινισμούς τού Νταλάρα (όχι τού τραγουδιστή) κλπ...<br />Πραγματική πολιτική αξία έχει όμως μιά άλλη θέση πού πήρε ο Παπαδήος στην εν λόγω συνέντευξη..<br /><br /><img src="http://graphics8.nytimes.com/images/2012/01/18/world/GREECE/GREECE-articleLarge-v2.jpg" /> <br /><br /><br />Είπε συγκεκριμένα...<br />Οργανωμένα συμφέροντα που διαθέτουν πολιτικούς δεσμούς εχουν μπλοκάρει τις αλλαγές που απαιτούνται για την αναζωογόνηση τής άκαμπτης και ετοιμοθάνατης οικονομίας της χώρας...<br />Είναι μιά θέση με ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον εφόσον λέγεται απο τον πρωθυπουργό τής χώρας, ο οποίος μάλιστα δέν είναι καραγκιόζης και επιπλέον κάνει σπάνια δηλώσεις...<br />Γιαυτό ακριβώς και δέν έτυχε, ούτε και πρόκειται να τύχει ανάλογης δημοσιότητας...<br />Δέ βαριέσαι...<br />Η συνέντευξη εδώ...<br />http://www.nytimes.com/2012/01/18/world/europe/papademos-says-greece-could-force-creditors-to-take-losses.html?_r=1&amp;hp</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6234045543254853299-987883646638717880?l=jimmy278.blogspot.com' alt='' /></div>wolfnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-72577094544713498862012-01-17T11:38:00.008+02:002012-01-17T12:42:11.289+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a name='more'></a><br />Στή χώρα πού έχει γιά εθνικό ήρωα τον Καραγκιόζη όλοι γνωριζουν την αλήθεια αλλά κανείς δέν μιλάει γιαυτήν...<br />Η εν πάσει περιπτώσει όταν κάποιος μιλάει τό κάνει ελλειπτικά, περιγραφικά στό περίπου...<br />Στην πραγματικότητα όλοι οι σοβαροί πολιτικοί , ανεξαρτήτως κόμματος , γνωρίζουν ποιά είναι η πραγματική αιτία τής σημερινής καταστροφής τής χώρας...<br />Μπορείς να το πείς με πολλούς τρόπους αλλά εάν δέν το ονομάσεις πραγματικά δέν πρόκειται να γίνει αντιληπτό...<br />Η δημόσιος τομέας είναι ο αιτία τού προβλήματος...<br />Ο στενός (υπουργεία κλπ), ο ευρύτερος (ΔΕΚΟ κλπ) και ο πολύ ευρύτερος (κρατικοδίαιτος "ιδιωτικός" τομέας)....<br />Σημειωτέον , και επιμένουμε σε αυτό αυτό είναι μιά αλήθεια πού την γνωρίζουν όλοι, όπως φυσικά γνωρίζουν και τη λύση τού προβλήματος...<br />Ομως ακόμα και τώρα πού η χώρα βιώνει τήν καταστροφή κανείς δέν το λέει ξεκάθαρα...<br />Θά πρέπει εδώ να τονισθεί ότι πολλοί νομίζουν εσφαλμένα ότι το πρόβλημα με τον μεγάλο δημόσιο τομέα είναι απλώς το κόστος λειτουργίας του...<br />Κάνουν λάθος...<br />Τό πρόβλημα πχ με τον ρεμπεσκέ υπάλληλο χωρίς πραγματικό αντικείμενο δέν είναι τά 2500 πού παίρνει το μήνα...<br />Είναι ακριβώς ότι επειδή δέν έχει πραγματικό αντικείμενο είσαι υποχρεωμένος να τού βρείς ένα...<br />Τεχνητό...<br />Καί τού βρίσκεις...<br />Ομως τελικά αυτό το μή πραγματικό αντικείμενο εργασίας (γραφειοκρατία, εγκύκλιοι, υπογραφές και εν τέλει διαφθορά κλπ) είναι το πραγματικό πρόβλημα τής χώρας...<br />Εάν δέν τού βρείς εσύ ένα τεχνητό αντικείμενο εργασίας βρίσκει ένα μόνος του...<br />Πράμα πού κάνουν πολλοί...<br />Είμαστε βέβαιοι ότι ο αναγνώστης καταλαβαίνει...<br />Κάπως έτσι όλοι αυτοί κατέστρεψαν τον (πραγματικό όχι τον κρατικοδίαιτο) ιδιωτικό τομέα τής χώρας...<br />Αρα τό κόστος λειτουργίας τού δημοσίου είναι τό μικρότερο πρόβλημα, τό πραγματικό πρόβλημα είναι ότι αυτός ο δημόσιος τομέας καταστρέφει και τον ιδιωτικό τομέα, δηλαδή τον τομέα πού παράγει πραγματικό πλούτο ....<br />Με αυτην την έννοια μάλιστα πολλοί ισχυρίζονται ότι μιά λύση θα ήταν όλοι αυτοί να συνεχίσουν να πληρώνονται κανονικά αρκεί να φύγουν, και να πάνε σπίτι τους να κάθονται...<br />Τό μεγάλο διακομματικό ελληνικό έγκλημα έγκειται στό ότι τό πολιτικό ελληνικό σύστημα προτίμησε να ρημάξει τη χώρα, να την καταστρέψει, απο τό να πειράξει τούς πελάτες του...<br /><br /><img src="http://taneasou.files.wordpress.com/2011/12/44-45a-thumb-large.jpg" /> <br /><br />Σημειωτέον ότι τό εν λόγω έγκλημα συνεχίζεται και τώρα πού μιλάμε...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6234045543254853299-7257709454471349886?l=jimmy278.blogspot.com' alt='' /></div>wolfnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-35917894439374785242012-01-17T08:37:00.004+02:002012-01-17T10:13:48.780+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a name='more'></a></div>ΣΣ Ο τίτλος τής ανάρτησης απο - ίσως - τήν καλύτερη στήλη στό ελληνικό διαδίκτυο ...<br />Τό Text απο τό <a href="http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.home">http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.home</a><br />Εμείς πάλι απο τη μεριά μας αναφωνούμε (με τη βοήθεια τού Τζίμη Πανούση)...<br />Επιτέλους, φτάνει πιά, όχι άλλο Νταλάρα...<br /><img src="http://a.media.newsbomb.gr/items/cache/103fae4f00a40f21fd14c2e40d4e46ca_XL.jpg?t=943912800" /> <br /><br /><br /><br /><br /><br /><object style="height: 390px; width: 640px;"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/DLY31SuNf6I?version=3&feature=player_detailpage"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/DLY31SuNf6I?version=3&feature=player_detailpage" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="640" height="360"></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6234045543254853299-3591789443937478524?l=jimmy278.blogspot.com' alt='' /></div>wolfnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-43070114277154713492012-01-16T16:03:00.000+02:002012-01-16T16:03:38.548+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a name='more'></a><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/39AIK-WIWAs?feature=player_embedded" width="640"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6234045543254853299-4307011427715471349?l=jimmy278.blogspot.com' alt='' /></div>wolfnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-57934521460302808352012-01-14T13:55:00.012+02:002012-01-14T15:11:52.300+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a name='more'></a><br /><img src="http://1.bp.blogspot.com/_FX_M83uWvE0/TKMdGMhfK8I/AAAAAAAAMBY/CnWHeKoTLHE/s200/dialexi.jpg" /> <br /><br /><b>Ο Dr Gamata OLa είναι επιστήμων οικονομολόγος με διδακτορικό στή μελέτη τού νόμιμου οργανωμένου εγκλήματος μεγάλης κλίμακας. Ειδικεύεται δηλαδή στίς κλοπές ολόκληρων λαών. Είναι διορισμένος στό ευρύτερο δημόσιο. Εχει επενδύσει τα λεφτά του σέ hedge fund. Τίς επόμενες εβδομάδες αναμένει να τριπλασιάσει τά χρήματά του.</b><br />Περνάμε στην διάλεξη...<br /><br /><br />Η επιστήμη μελετά τίς υπανάπτυκτες κοινωνίες...<br />Υπάρχουν πολλοί τρόποι να οργανώσεις μιά υπανάπτυκτη κοινωνία, υπάρχουν δηλαδή πολλά μοντέλα οργάνωσης μιάς υπανάπτυκτης κοινωνίας...<br />Εν τούτοις όλα τα εν λόγω μοντέλα έχουν ένα κοινό σημείο...<br />Οι άνθρωποι στίς υπανάπτυκτες αυτές κοινωνίες χωρίζονται σέ δύο είδη σέ δύο κατηγορίες...<br />Στούς εντός τού συστήματος (διορισμένοι στό δημόσιο ή ευρύτερο ή και πολύ ευρύτερο δημόσιο) και στούς εκτός αντίστοιχα...<br />Σέ όλα δέ τα μοντέλα αυτά, οι εντός συστήματος ζούν καλά ή πολύ καλά, κατακλέβοντας τούς εκτός συστήματος και απομυζώντας τόν πλούτο πού παράγουν αυτοί (οι εκτός συστήματος δηλαδή) οι οποίοι είναι και οι μόνοι πού εργάζονται και παράγουν πλούτο...<br />Στήν πραγματικότητα τα μοντέλα διαφέρουν μεταξύ τους μόνο ως πρός τον τρόπο πού διαχωρίζονται οι άνθρωποι στούς εντός και εκτός συστήματος αντίστοιχα...<br />Στό σοβιετικό μοντέλο αυτός ο διαχωρισμός γίνεται με βάση το άν ο άνθρωπος ανήκει ή όχι σέ ένα κόμμα (η περισσότερα κόμματα, αδιάφορο είναι αυτό) ....<br />Οταν ανήκεις στό κόμμα ή στα κόμματα διορίζεσαι στό δημόσιο ή στό ευρύτερο δημόσιο και απο εκεί και μετά κάθεσαι , και περνάς ζωή και κότα...<br />Η μόνη σου εργασία είναι να φροντίζεις να κλέβεις όσους εργάζονται πραγματικά, και επιπλέον να φροντίζεις για την διαιώνιση , με κάθε κόστος , τού συγκεκριμένου μοντέλου οργάνωσης...<br />Συνήθως στα σοβιετικά μοντέλα οργάνωσης τήν πραγματική εξουσία ασκεί ένα εκλεγμένο , απο τούς κομματικούς εκλεκτούς, όργανο , τό Πολιτικό Γραφείο...<br />Υπάρχει όμως , εάν η κοινωνία είναι πολύ υπανάπτυκτη , και ένα μοντέλο οργάνωσης όπου τήν πραγματική εξουσία ασκούν μερικοί (λίγοι, μετρημένοι στα δάχτυλα) ολιγάρχες τού πλούτου...<br />Αυτοί διορίζουν τούς αρχηγούς τών κυβερνητικών κομμάτων , τούς πολιτικούς σέ κάθε θέση γενικότερα, και αυτοί αποφασίζουν ποιός απο αυτούς θα αναλάβει σέ συγκεκριμένες περιόδους τήν λεγόμενη διακυβέρνηση τής κοινωνίας...<br />Πρόκειται δηλαδή (μιλάμε για τούς πολιτικούς στίς συγκεκριμένες κοινωνίες) για αχυρανθρώπους τών ολιγαρχών, κάτι σάν υπαλλήλους τών πραγματικών αρχόντων χωρίς τα αντίστοιχα δικαιώματα τών υπαλλήλων ...<br />Οι ίδιοι οι ολιγάρχες τούς αποκαλούν λινάτσες , λιγούρια και καραγκιόζηδες...<br />Ενίοτε και ο κόσμος τούς αποκαλεί έτσι...<br />Θά πρέπει να τονισθεί ότι δουλιά τής επιστήμης δέν είναι να αξιολογεί πρόσωπα και κοινωνίες αλλά να καταγράφει και να αναλύει συμπεριφορές...<br />Επίσης δουλιά τής επιστήμης δέν είναι να παρεμβαίνει στά υπο μελέτη φαινόμενα...<br />Εν τούτοις , αρκετά συχνά , υπάρχουν κανονικοί άνθρωποι πού είχαν τήν ατυχία να ζούν σέ τέτοιες κοινωνίες...<br />Αυτοί πολύ συχνά ρωτάνε τήν επιστήμη τί να κάνουν...<br />Η επιστήμη οφείλει , χωρίς να αξιολογήσει, να απαντήσει , επιστημονικά πάντα, στούς εν λόγω ανθρώπους...<br />Αφού προηγουμένως τούς συλληπηθεί ασφαλώς...<br />Επιστημονικά μιλώντας δύο είναι οι λύσεις γιά αυτούς τούς δύστυχους ανθρώπους...<br />Η πρώτη να προσπαθήσουν να μπούν στό κλάμπ τών εντός τού συστήματος, να μπούν δηλαδή σέ ένα κόμμα και μετά να διορισθούν στό δημόσιο η ακόμα καλύτερα στό ευρύτερο δημόσιο οπότε να λύσουν τό πρόβλημά τους...<br />Η άλλη είναι να φύγουν μακριά (όσο μπορούν πιό μακριά και όσο μπορούν πιό γρήγορα) και να αναζητήσουν μιά ανεπτυγμένη κοινωνία για να ζήσουν...<br />Πληροφορούμαστε ότι πολλοί (οι ικανώτεροι, οι μορφωμένοι) πράττουν αυτό τό δεύτερο...<br />Τούς ευχόμεθα , επιστημονικά πάντα, καλή τύχη...<br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6234045543254853299-5793452146030280835?l=jimmy278.blogspot.com' alt='' /></div>wolfnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-87626859405146134312012-01-12T18:27:00.005+02:002012-01-12T18:38:46.286+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a name='more'></a><br />Υπάρχουν χώρες όπου τό πολιτικό σύστημα είναι σέ θέση να λειτουργήσει μόνο όταν τα πράματα πηγαίνουν καλά...<br />Στά δύσκολα - στίς χώρες αυτές - αναστέλλεται η δημοκρατία, παραμερίζονται οι πολιτικοί και τη θέση τους παίρνουν άλλοι, εκτός πολιτικού συστήματος ( στρατιωτικοί, τεχνοκράτες κλπ) οι οποίοι λειτουργούν εθνικά...<br />Ο κόσμος επικροτεί...<br />Οταν τα πράματα επανέρχονται, οι πολιτικοί παίρνουν πάλι τήν τύχη αυτών τών χωρών στα χέρια τους μέχρι να τις οδηγήσουν στό επόμενο αδιέξοδο, όπου και πάλι θα χρειαστεί να αναλάβουν τήν διακυβέρνηση άνθρωποι πού να λειτουργούν εθνικά...<br />Αυτό το βιολί επαναλαμβάνεται στό διηνεκές...<br /><br /><img src="http://3.bp.blogspot.com/_hxke6Cls1mU/TCtppuVXmCI/AAAAAAAAAAU/wsx6dFrjlMI/s1600/girl_in_pink_top_drinking_in_the_kitchen-2.jpg" /> <br /><br /><br />Εάν αυτό, δέν είναι απόδειξη ότι τά πολιτικά συστήματα στίς χώρες αυτές, δέν λειτουργούν εθνικά, αλλά αντεθνικά (γιαυτό και η ανάγκη αντικατάστασής τους στίς δύσκολες εθνικά συγκυρίες) και σάν απλοί εκπρόσωποι συμφερόντων, όπου το μόνο πού καταφέρνουν είναι να οδηγούν τίς χώρες τους, τα έθνη τους, στην καταστροφή τότε τί άλλο είναι?</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6234045543254853299-8762685940514613431?l=jimmy278.blogspot.com' alt='' /></div>wolfnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6234045543254853299.post-81563915231488504962012-01-10T15:00:00.018+02:002012-01-10T15:59:06.637+02:00