Δέ μέ βλέ.., δέ μέ βλέπετε καλέ, όπου μέρα νύχτα κλαίω δέ μέ βλέπετε καλιιέεεεεε....(ένα καί δύο μετράω τα κύματα, έγια μόλα έγια λέσα)

Δέν μάς έφταναν οι διαφημίσεις στό δρόμο πού είναι παντού τώρα θα γίνουν καί τρισδιάστατες, μέ λέιζερ.

Αν οι διαφημιστικές πινακίδες σας φαίνονται υπερβολικά πολλές, τα χειρότερα μάλλον έρχονται. Μια νέα τεχνολογία φιλοδοξεί να προβάλλει τρισδιάστατα διαφημιστικά μηνύματα στον αέρα, χάρη σε ένα σύστημα λέιζερ που προβάλλει κινούμενες τρισδιάστατες εικόνες στον ουρανό.
Το σύστημα αναπτύσσεται από την ιαπωνική εταιρία Burton, σύμφωνα με το New Scientist. Η τεχνολογία άρχισε να αναπτύσσεται από το 2006, σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο Κέιο του Τόκιο και το Εθνικό Ινστιτούτο Επιστήμης και Τεχνολογίας.
Η συσκευή αρχικά εστίαζε έναν παλμό λέιζερ σε ένα σημείο του αέρα, το οποίο ιονίζει, δημιουργώντας για λίγο μια μπάλα πλάσματος που λάμπει. Η νέα βελτιωμένη εκδοχή της συσκευής εστιάζει 1.000 παλμούς λέιζερ στον ουρανό κάθε δευτερόλεπτο, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση πολλών συνεχών σημείων φωτός, από τα οποία μπορεί να δημιουργηθεί μια κινούμενη τρισδιάστατη εικόνα γραφικών.......

ολο το αρθρο στο πρώτο σχόλιο (πατήστε εδώ)

Καλοκαίριασε....

Power game, part28. Πολιτισμικό chock.

Προσπαθούσε να συνέλθει από το πολιτισμικό chock.

Ηταν ένα μυστικό - καθαρά προσωπικό, δικό του - πού φύλαγε μέσα στήν ψυχούλα του.

Τού ήταν αδύνατον να μείνει πάνω από 15 μέρες σερί σέ αυτήν την τρύπα τών Βαλκανίων.

Εβρισκε αφορμές να ταξιδεύει σέ πολιτισμένες χώρες...

Αυτή τη φορά ήταν η Αγγλία...

Σχεδόν πατρίδα...

Αλλά πάντως πολιτισμός...

Χαμογέλασε με τα αστεία πού έκαναν πίσω στην πατρίδα γιά την Αγγλία...

Η προφορά τών Αγγλων, το τουπέ τους...

Θυμήθηκε μιά μέρα στό Χαρλεμ μίλαγε μέ τόν MC-John μαύρο ράπερ φίλο γέννημα θρέμα...

Οταν τού είχε πεί ότι είναι αρχηγός κόμματος στήν Ελλάδα (get the fuck out of here!!!!!) , αφού τον ρώτησε πού είναι αυτό (is that Greece Africa man?) καί άν οι κάτοικοι είναι μαύροι (brothers?) τόν είχε ρωτήσει μήπως να ερχόταν και αυτός να γινόταν αρχηγός ενός κόμματος (it will be nice man...).

Χαμογέλασε πικρά...

Η αλήθεια είναι ότι ακόμα και μετά απο μιά-δυό μέρες στον πολιτισμό πάθαινε πολιτισμικό chock όταν επέστρεφε....

Τά πάντα τού φαίνονταν παράξενα , πρωτόγνωρα...

Οι φωνές καί οι υστερίες σέ αυτές τίς εκπομπές (ψυχαναλυτικά σκληρά reality στήν ουσία) πού οι Ελληνες αποκαλούσαν "ειδήσεις" τόν αποσυντόνιζαν....

Δέν καταλάβαινε και τα πάντα....

Ιδιωματισμοί καί εκφράσεις αργκώ τού προκαλούσαν πονοκέφαλο....

Εφερε ξανά στό νού του το πολιτισμένο περιβάλλον τού LSE....

Από τις καλύτερες ομιλίες του...

Ε, βέβαια αφού ήταν στη γλώσσα του...

Χωρίς σαρδάμ, χωρίς κομπιάσματα.....

Οταν τον κατηγορούσαν γιά σαρδάμ και ακατανόητες εκφράσεις ήθελε να τούς φωνάξει με όλη τη δύναμη της ψυχής του...

Γιά μάθε και εσύ κινέζικα καί μετά προσπάθησε να τα μιλήσεις....

Στην πραγματικότητα ο τρόπος πού μιλούσε τα ελληνικά ήταν μεγάλη επιτυχία....

Τώρα έπρεπε να πάει σέ κάποιο νησί....

Τουλάχιστον εκεί είχε ήλιο και θάλασσα τα μόνα πού άξιζαν σ' αυτόν τον άτυχο τόπο....

Απο τις σκέψεις του τον έβγαλε ο ήχος τού κινητού....

Ya, mom....

Ya, of course i' ll be carefull mom. dont you worry...

Be happy αστειεύτηκε, αλλά τού το έκλεισε οργισμένη (από παιδί ήσουν επιπόλαιος, θυμάσαι τότε πού έπεσες απο τη σκάλα και χτύπησες στό κεφάλι?...)...

Εδώ πού τα λέμε είχε δίκιο η mom...

Είχε και αυτός ένα φόβο εκεί πού πήγαινε αλλά έπρεπε νά πάει (ήθελαν να περάσουν- επικοινωνιακά -στούς locals ότι θά είναι ανυποχώρητος  στα εθνικά θέματα)....

Τό νησί ήταν και δέν ήταν ασφαλές....

Παρηγόρησε τον εαυτό του ότι όλα θα πήγαιναν καλά....

to be continued....

Χειροπιαστό έργο καί όραμα από τον Σαμαρά πού χωρίς να παπαρολογεί στά κανάλια κάνει έργο ορατό από τον πολίτη...

Οταν η πολιτική ηγεσία θέλει, τότε μπορεί να βρεθούν και 4,5 εκατ. ευρώ για ένα μεγάλο πολιτιστικό και περιβαλλοντικό έργο στην καρδιά της Αθήνας. Δεκατρία χρόνια μετά την ανακάλυψη της Παλαίστρας του Γυμνασίου του Λυκείου του Αριστοτέλη, στην οδό Ρηγίλλης, η πολιτεία αποφάσισε να επέμβει. Να ξεπεράσει το δαπανηρό εμπόδιο της ανάδειξής του και με τη χορηγία της ΟΠΑΠ να προχωρήσει στην κατασκευή του στεγάστρου προστασίας με την προμελέτη που είχε εγκριθεί από το ΚΑΣ το 2003. Κίνηση που θα καθορίσει και την ενοποίηση χώρων και τη δημιουργία αρχαιολογικού πάρκου 36 στρεμμάτων. Παραδίδοντας -αν όλα πάνε καλά- στο τέλος του 2011 ένα πνεύμονα πρασίνου, ο οποίος θα φωτίσει τη σπουδαιότητα του Λυκείου που μαζί με την Ακαδημία του Πλάτωνα ήταν τα πρώτα πανεπιστήμια του κόσμου. Παράλληλα, θα σχηματίσει μια πολιτιστική διαδρομή, η οποία θα περιλαμβάνει το Βυζαντινό Μουσείο, το Σαρόγλειο (δηλαδή τη Λέσχη Αξιωματικών), το σύγχρονο κτίριο του Κρατικού Ωδείου Αθηνών και τα διατηρητέα της Ρηγίλλης.
Ο υπουργός Πολιτισμού Αντώνης Σαμαράς είχε ξεκαθαρίσει από την αρχή τη θέση του: οικολογική διάσταση της πολιτιστικής πολιτικής, μιλώντας για τα τρία -οικο (οικονομία, οικουμενικότητα, οικολογία).
Το σχέδιο προβλέπει συνδυασμό της παλιάς και της σύγχρονης Αθήνας, με πνεύμονες πρασίνου σε ένα βεβαρημένο αστικό κέντρο.
Στόχος του, είπε χθες, είναι να γεμίσει η Αθήνα «τέτοιους πνεύμονες» δίνοντας ελπίδα που θα ακολουθήσουν κι άλλες παρόμοιες πρωτοβουλίες.......

ολο το αρθρο στο πρώτο σχόλιο (πατήστε εδώ)

ΣΣ Νά πούμε εδώ ότι όταν λέμε όραμα δέν πρέπει να γίνεται σύγχυση με θολές διακηρύξεις (σοσιαλισμός  κλπ)πού παραπέμπουν στήν ..άλλη ζωή. Μιλάμε γιά φρέσκιες ιδέες πού μπορούν να υλοποιηθούν γρήγορα, χωρίς μίζες καί πού το αποτέλεσμά τους θα γίνει εύκολα κατανοητό απο τον πολίτη. Οι τενεκέδες (γενικά μιλώντας) πού έχουμε γιά πολιτικούς δέν έχουν τέτοιες ιδέες. Γιαυτό ζούμε μέσα στό χάλι πού ζούμε. Είναι βέβαια μύθος ότι δέν μπορεί να γίνει τίποτα. Η αλήθεια είναι ότι (διαχρονικά μιλώντας) μάς κυβερνάνε ανίκανοι....

Η Ελλάδα δέν είναι Ελβετία πού λειτουργεί κάνοντας απλή διαχείριση. Η Ελλάδα γιά να λειτουργήσει θέλει όραμα, θέλει πάθος. Υπάρχει;

.....Η διαχείριση είναι μια πολυτέλεια που θα μπορούσε ίσως να δουλέψει σε ένα κράτος-ρολόι, στην Σουηδία φερειπείν ή την Ελβετία, όπου όλα είναι στρωμένα και το μόνο που απαιτείται είναι η διαχείριση αυτής ή της άλλης λεπτομέρειας. Μια χώρα όπως η Ελλάδα δεν απαιτεί διαχείριση, αλλά το εντελώς αντίθετο: όραμα, στόχους, μακροπρόθεσμα πλάνα, διάλογο για τις προοπτικές της. Μια στρωμένη επιχείρηση μπορεί να την διαχειριστεί ίσως ένας λογιστάκος ή ένας τεχνοκράτης. Ένα μαγαζί με παθητικό, το οποίο τη βγάζει με δανεικά, χωρίς εισοδήματα και χωρίς συγκεκριμένο προϊον δεν απαιτεί διαχείριση αλλά επανεφεύρεση. Δεν λειτουργεί με μάνατζαρέους και τίτλους σπουδών αλλά με το πάθος των ιδιοκτητών του.....

ολο το αρθρο στο πρώτο σχόλιο (πατήστε εδώ)

ΥΓ στη φωτό η Γενεύη..